Öykü: Dikiş payı | Emre Aydoğdu

Terzinin kapısındaki zil, ben içeri girdikten sonra da bir süre titredi. Sesi dükkânın gerisine, üst üste konmuş kumaş toplarının arasına kadar gitti. Koyu lacivert paltoyu kolumdan çıkarıp tezgâha bıraktım. Yağmur omuzlarında küçük koyu lekeler açmıştı. Terzi paltodan önce bana, sonra yeniden paltoya baktı; ikimizden hangisinin ölçüsünü alacağına karar veriyormuş gibiydi.