Türkiye'de 151 Yaşlı Hasta İncelendi: Kırılganlık Ölçeği Kötüleşme Riskini Daha İyi Ayırt Etti

Türkiye genelinde 16 farklı hastanenin katılımıyla yürütülen kapsamlı bir gözlemsel araştırma, 65 yaş ve üzerindeki enfeksiyon hastalarının klinik seyri üzerine önemli veriler sundu. 31 Ekim 2026 tarihinde BMC Geriatrics dergisinde yayımlanan çalışmada, toplam 265 yetişkin hasta arasından 151 yaşlı bireyin verileri derinlemesine incelendi.

Araştırmanın temel amacı, hastaların fiziksel ve işlevsel durumlarını ölçen kırılganlık ölçeklerinin, 28 günlük süreçteki ölüm, yoğun bakım ihtiyacı veya hastanede yatışın devam etmesi gibi olumsuz sonuçları ne derece doğru tahmin edebildiğini belirlemekti. İncelenen 151 hastanın 18'inde, yani yaklaşık yüzde 11,9'luk bir kesimde, 28 gün içerisinde belirlenen olumsuz klinik sonuçlar gözlemlendi.

Bu gruptaki 7 hasta yaşamını yitirirken, 6 hasta yoğun bakımda takip edildi, 5 hastanın ise hastanedeki tedavi süreci devam etti. Geriye kalan 133 hasta ise 28 günlük süre sonunda taburcu edilmiş durumdaydı. Araştırmacılar, hastaların durumlarını Klinik Kırılganlık Ölçeği ve FRAIL Ölçeği olmak üzere iki farklı yöntemle değerlendirerek karşılaştırmalı bir analiz gerçekleştirdi.

Klinik Kırılganlık Ölçeği üzerinden yapılan değerlendirmede, beş ve üzeri puan alan hastalar 'kırılgan' olarak sınıflandırıldı. Bu gruptaki 87 hastanın yüzde 18,4'ünde olumsuz sonuçlar gelişirken, kırılgan olmayan grupta bu oran yüzde 3,1'de kaldı.

İstatistiksel olarak anlamlı bulunan bu fark, ölçeğin riskli hastaları belirlemedeki başarısını ortaya koydu. FRAIL Ölçeği ile yapılan karşılaştırmada ise benzer bir eğilim görülse de, istatistiksel anlamlılık düzeyi Klinik Kırılganlık Ölçeği kadar belirgin bir seviyeye ulaşmadı.

İki yöntemin performansını doğrudan kıyaslayan AUC (ayırt etme gücü) analizlerinde, Klinik Kırılganlık Ölçeği 0,823 puan alarak 0,696 puanlık FRAIL Ölçeği'ni geride bıraktı. Bu sonuç, Klinik Kırılganlık Ölçeği'nin incelenen hasta grubunda klinik kötüleşme riskini daha hassas bir şekilde ayırt edebildiğini kanıtladı.

Araştırmacılar, yaş, cinsiyet ve çoklu ilaç kullanımı gibi değişkenleri de modele dahil ederek yaptıkları düzeltilmiş analizlerde, kırılganlığın olumsuz sonuçlarla olan güçlü ilişkisinin devam ettiğini saptadı. Çalışmanın sonuçları, yaşlı hastaların tedavi süreçlerinde sadece kronolojik yaşın değil, işlevsel durumun da kritik bir belirleyici olduğunu vurguluyor.

Ancak bilim insanları, elde edilen 0,823'lük AUC değerinin bireysel risk tahmini için tek başına yeterli olmadığını ve yöntemin klinik uygulamalarda güvenilir bir sistem olarak kabul edilebilmesi için daha geniş kapsamlı doğrulama çalışmalarına ihtiyaç duyulduğunu belirtiyor.