Büyü değil, miras | Adalet Çavdar

Kimi duygular bastırıldığında kaybolmaz. Şekil değiştirir. Bir çocuğun hayatında sessizlik olarak kalır, bir evin içinde kapalı bir odaya dönüşür. Bazen bir ebeveynin konuşmamayı tercih ettiği bir geçmiş olur. Bazen de “unutalım” denilerek üzeri örtülen bir dünyanın gölgesi gibi evin içinde dolaşır.

Çocuklar o gölgeyi hisseder. Adını koyamazlar ama varlığını bilirler. Fantastik edebiyat çoğu zaman kapılar, geçitler, gizli haritalar anlatır. Ama asıl geçit bazen bir duygudur. Bastırılmış bir korku, saklanmış bir utanç, paylaşılmamış bir yas. Duyguların yön değiştirmesiyle açılan kapılar, fiziksel kapılardan daha kalıcıdır.

Jennifer Bell 1985’te Londra’da doğdu ve yaşamını hâlâ orada sürdürüyor. Çocukluğunda kitap okumaktan çok dinlemeyi tercih ettiğini söyleyen Bell, üniversitede sinema eğitimi aldı. Ardından Londra’nın köklü kitapçılarından Foyles’ta çocuk kitapları uzmanı olarak çalıştı.

2018’den itibaren kitapçılığı bırakıp yazmaya yöneldi. Agents of the Wild ve Wonderscape serilerinin ardından yeni fantastik serisi Magicalia ile genç okura seslenmeye devam ediyor. Magicalia, Genç Timaş tarafından Ocak 2026’da Sena Dalgıç çevirisiyle yayınlandı. Kitabın küçük illüstrasyonları David Wyatt’a ait.

Jennifer Bell’in Magicalia’sı bu duygusal eşiğin üzerine kurulu bir gençlik romanı. Annesini küçük yaşta kaybetmiş Bitsy, babası Eric’le birlikte sıradan görünen bir kasabada yaşıyor. Babası geçmişi hakkında konuşmuyor. Evlerinin içinde saklı bir bölüm olduğunu bilmiyor.

Ta ki bir gece açgözlülükten doğmuş bir özbüyü ve bir gırbıl, evlerine girene kadar. Gırbılın gelişi yalnızca fantastik bir olay değil; saklanan bir geçmişin açığa çıkışı. Ardından Eric’in ortadan kaybolmasıyla hikâye, büyü dünyasının kapısını aralıyor.

Evde bulunan gizli oda, Magicalia adlı kitap ve büyücülük dünyasından gelen bir mektup, Bitsy’nin bilmediği bir mirası ortaya koyuyor. Bu evrende özbüyü adı verilen canlılar insanların duygusal enerjisinden doğuyor. Öfke, açgözlülük, hayranlık ya da kafa karışıklığı, belirli biçimlerde somutlaşıyor.

Her özbüyünün bir kaynak duygusu var ve davranışı o duyguya paralel ilerliyor. Büyü burada bir yetenek değil; duygunun yoğunlaşmış hâli. Kontrol edilmediğinde zarar verebilen, yön verildiğinde dönüştürücü bir güç.

Özbüyüler altı ana türe ayrılıyor ve her tür farklı bir işlev üstleniyor. Fiziksel güçle öne çıkanlar, zihin üzerinde etkili olanlar, doğanın enerjisiyle çalışanlar, biçim değiştirenler, nesne üretenler ve iz sürenler… Bu sistem büyüyü tek tip bir güç olmaktan çıkarıyor.

Aynı evrende farklı niyetlerin, farklı kullanımların mümkün olduğunu gösteriyor. Genç okur için anlaşılır bir yapı kuruyor; büyü karmaşık bir soyutlama değil, sınıflandırılmış ve takip edilebilir bir sistem olarak sunuluyor.

Bu sistem birlikler üzerinden örgütleniyor. Tabiat Birliği bilgiyi ve araştırmayı merkeze alırken, Usta Birliği üretim ve yaratım hattında ilerliyor. Avcı Birliği ise büyüyü kontrol ve hâkimiyet aracı olarak konumlandırıyor.

Böylece büyü yalnızca bireysel bir deneyim olmaktan çıkıp örgütlü bir yapıya dönüşüyor. Roman bu noktada gücün nasıl kullanılacağı sorusunu gündeme getiriyor. Ancak merkezini politik tartışmadan çok, bireysel sorumluluğa yerleştiriyor.

Çünkü Magicalia’nın asıl meselesi büyünün nasıl çalıştığı değil; büyünün kimden kaldığı. Bitsy iki farklı mirasın çocuğu. Babası Tabiat Birliği’ne bağlı, bilimsel ve kontrollü bir çizgide. Annesi Usta Birliği’nden, üretim ve yaratıcılık tarafında.

Bitsy bu iki hattı birlikte taşıyor. Önünde duran soru “hangi tarafı seçeceksin?” değil; “sana bırakılan bu güçle ne yapacaksın?”

Roman, bir çocuğun kimliğini hazır bir etiket olarak değil, bir seçim süreci olarak kuruyor. Magicalia kitabı bu sürecin merkezinde yer alıyor. Ansiklopedik bir yapı sunuyor; özbüyüleri ve büyü sistemini kaydediyor. Ancak pasif bir nesne değil.

Doğru kişiye doğru anda tepki veriyor. Böylece kitap yalnızca bilgi saklayan bir araç olmaktan çıkıp mirasın maddi hâline dönüşüyor.

Hikâye, kaçırılan bir babayı kurtarma arayışıyla ilerlese de, temel çatışma kimlik ve sorumluluk etrafında şekilleniyor. Bitsy büyü dünyasını keşfederken aslında ailesinin eksik bırakılmış hikâyesini tamamlamaya çalışıyor.

Bu yönüyle roman, genç okura yalnızca macera sunmuyor; devralınan yükle nasıl ilişki kurulacağına dair bir soru yöneltiyor.

Jennifer Bell, daha önce de sistemli fantastik evrenler kurmuş bir yazar. Magicalia’da kurduğu dünya anlaşılır ve takip edilebilir bir yapıya sahip. Roman 12 yaş ve üzeri okur için yayımlanmış. Tempo ilk bölümlerde hızlı; dünya kurma kısmı orta bölümde genişliyor; finalde ise güç ile sorumluluk arasındaki denge öne çıkıyor.

Magicalia, genç okurun hem macera hem de düşünme alanı bulabileceği bir roman. Fantastik öğeler, yaratıklar ve çatışma var. Ancak metnin kalıcı tarafı, büyüyü bir kaçış olarak değil, yüzleşme aracı olarak konumlandırması.

Çünkü burada büyü, bastırılmış duyguların geri dönüşü. Ve her geri dönüş gibi, bir seçim gerektiriyor.

Bitsy’nin hikâyesi bir büyü öğrenme hikâyesi değil; devralınan bir mirasla ne yapılacağına karar verme hikâyesi. Saklanan geçmişin bir gün çocukların eline geçeceğini hatırlatan bir anlatı bu. Çünkü her kuşak, kendinden öncekilerin bıraktığı boşlukla yüzleşmek zorunda kalır.

Kategoriler Yazı Figen Şakacı’nın Tımbıllı’sında alınganlığın rengi ve büyümenin resmi | Günsu Şireci Masalsı Gerçekçilik: “1868 Sofya ve Cihangir’in Kitabı” | Samed Karataş Anın geçiciliğine ve hafızanın seçiçiliğine dair çarpıcı bir roman: "Şimdi Buradaydı" | Gülsel Ceren... Ardından, dostum Hasan Özkılıç için | Tacim çiçek “Her şey bir günde değişebilir!” | Berrin Yelkenbiçer Başkalarının Kanı Ellerimizde | Berrin Yelkenbiçer Bir Yazar Adayına Mektuplar: 12 Bir Anlatı Neden Yazılır? | Feridun Andaç Yorum yapın Yanıtı iptal et Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.