Ne Mutlu Türküm, Diyene

Bunu bugün özgürce diyebiliyorsak. Borçluyuz bu uğurda savaşan her bir can'a. Minnetle ve rahmetle anıyoruz onları….Tekrar tarihi bilgi vermeye gerek yok. Kendini Türk hisseden herkes gerekeni biliyordur zaten.

Günümüzde herkes birbirini, "kim ne kadar Türk?" konusunda sınava tabi tutsa da. Türklük sınavla belli olmayacak kadar büyük ve özel bir duygudur. Ya kalbinde Türksündür ya da değilsindir!

Bazen Türk olmak uğruna verilen mücadeleler geliyor aklımıza. Hangisi daha kutsal diye sorguluyorsunuzSil baştan var etmek mi? Var olana sahip çıkmak mı?

Okulda ilk ders zili çalmadanBize söyletilen andımızı hatırlayalım isterseniz, ne diyorduk?"Türküm, doğruyum, çalışkanım, İlkem: küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak, yurdumu, milletimi özümden çok sevmektir. Ülküm: yükselmek, ileri gitmektir.

Ey Büyük Atatürk! Açtığın yolda, gösterdiğin hedefe durmadan yürüyeceğime ant içerim. Varlığım Türk varlığına armağan olsun. Ne mutlu Türküm diyene!"

Sadece andımız bile yeterli her şeyi anlamaya ve de anlatmaya. Gerekirse hep hatırlatılmalı. Şikayet etmeden, kusur bulmadan anlatmaya devam etmeli. Tarihimizi, varsa etrafımızda yaşayan dede ve ninelerimize sormalıyız. Onlar hem o günlerin canlı tanığı hemde anlatırken tekrar hatırlamak onlara da bir nebze nostalji olacaktır

BugünTürkiyemizin bayramı.