Sendikalar Üyelerini Mi Savunuyor, Yöneticilerinin Geleceğini Mi?

Sendikacılık, emek mücadelesi midir, yoksa siyasete geçiş için bir basamak mı?

Son olarak Eğitim-İş Genel Başkanı Kadem Özbay’ın Yeni Parti’nin Parti Meclisine seçilmesi, bu tartışmayı yeniden gündeme getirdi. Daha önce Türk Eğitim-Sen Genel Başkanı İsmail Koncuk İYİ Parti’den, Eğitim-Bir-Sen Genel Başkanı Ahmet Gündoğdu AK Parti’den, DİSK Genel Başkanı Kani Beko ise CHP’den milletvekili olmuştu.

Farklı sendikalar, farklı partiler ama dikkat çeken ortak bir durum var: Sendika genel başkanlığı yapan isimler, sonrasında siyasette önemli görevler üstleniyor.

Elbette herkesin siyaset yapma hakkı var. Ancak insan sormadan edemiyor: Yıllarca üyelerinin haklarını savunmak için o koltukta oturanlar, acaba sendikacılığı kendi siyasi gelecekleri için bir basamak olarak mı görüyor?

Binlerce çalışan aidat ödüyor, hak mücadelesi veriyor ve temsil edilmek istiyor. Sendika başkanlığı ise kişisel kariyer planlarının gerçekleştirileceği bir makam olmamalı.

Benim düşüncem oldukça açık: Anayasa’nın milletvekili seçilme şartlarını düzenleyen 76. maddesine, sendika genel başkanlarının milletvekili seçilmesini engelleyen bir hüküm eklenmesi tartışılmalıdır. Elbette böyle bir düzenlemenin demokratik haklar ve seçilme özgürlüğü açısından hukuki boyutu da değerlendirilmelidir.

Çünkü sendikalar birilerinin siyasi geleceğini inşa etmek için değil, çalışanların geleceğini güvence altına almak için vardır.

Sendikacılık bir yükselme makamı değil, emekçinin hakkını savunma sorumluluğudur. REMZİ HAYTA YAZDI

Beni yeni yazılarda e-posta ile bilgilendir.