Muhalefet ne yapar?

Türkiye'de, özellikle AK Parti iktidarları döneminde, muhalefetin temel sorunlarından biri giderek daha görünür hâle geliyor: Muhalefet ne yapar?

Muhalefet in görevi yalnızca iktidarın yaptıklarını eleştirmek, yanlışlarını ortaya koymak ve her icraata "hayır" demek değildir. Elbette iktidarı denetlemek, yanlışlarını göstermek ve hesap sormak muhalefetin en önemli görevlerinden biridir. Ancak demokratik siyasette bunun yanında çok daha önemli bir görev vardır: İktidar alternatifi olmak.

Nitekim parlamenter denetimin temel amaçlarından biri de iktidarın uygulamalarını sorgularken, muhalefetin kendi alternatifini ve çözüm kapasitesini ortaya koymasıdır.

Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)

Türkiye'de muhalefetin önemli bir bölümü ise siyasetini uzun zamandır dış politika, vatandaşın refahı, ekonomi, tarım, hayvancılık, enerji, eğitim, sağlık ve üretim gibi ülkenin temel meselelerinde somut projeler ve uygulanabilir alternatifler geliştirmek yerine, büyük ölçüde iktidarın yaptıklarına yönelik eleştiri ve yerel siyasi tartışmalar üzerine kuruyor.

Oysa vatandaşın görmek istediği yalnızca "İktidar bunu yanlış yaptı" değildir.

Siz iktidarda olsaydınız ne yapacaktınız?

Çiftçinin ve hayvancının sorunlarını nasıl çözeceksiniz?

Enerji bağımlılığını nasıl azaltacaksınız?

Dış politikada Türkiye'nin çıkarlarını nasıl koruyacaksınız?

Emeklinin, işçinin, esnafın gelirini nasıl artıracaksınız?

Bunların her biri için ölçülebilir, maliyeti hesaplanmış ve uygulanabilir politikalar ortaya koymak gerekir.

Muhalefet, iktidarın yaptıklarının antitezi olmakla yetinemez; ülkenin geleceği için kendi tezini ortaya koymalıdır.

Üstelik muhalefetin kendisini de sorgulaması gerekir.

Özellikle son dönemde kendi iç bölünmüşlükleri sonrasında belediyelerde yaşanan değişimlerde, siyasal özeleştiri yapmak yerine saldırgan bir dil kullanılması ve ortaya çıkan tablonun bütün sorumluluğunun iktidara yüklenmesi doğru bir siyaset anlayışı değildir.

Bir siyasi parti, belediye başkanlarını ve adaylarını kendisi belirliyorsa, ortaya çıkan sonuçlardan başkalarını sorumlu tutamaz.

Bazen en basit ama en zor cümleyi söylemek gerekir:

Bu cümle bir siyasi parti için zayıflık değil, tam tersine siyasi olgunluk göstergesidir.

Aynı şekilde, parti içindeki bölünmelerin, yönetim sorunlarının veya yolsuzluk iddialarının hizmet üretmeyi imkânsız hâle getirdiği durumlarda da meseleye yalnızca "iktidar bize bunu yaptı" penceresinden bakmak yerine, "Biz nerede yanlış yaptık?" sorusunu sormak gerekir.

Ben seçildiği partiden ayrılarak başka bir partiye geçmeyi doğru bulmuyorum.

Seçmenin verdiği oy, yalnızca kişiye değil, büyük ölçüde o kişinin temsil ettiği siyasi partiye de verilmiştir. Bu nedenle seçilmiş bir kişinin siyasi parti değiştirmesi, seçmenin iradesi açısından ciddi biçimde sorgulanmalıdır.

Eğer bir siyasetçi, seçildiği partinin içindeki bölünmüşlük, yönetim krizleri, kişisel hesaplaşmalar veya yolsuzluk iddiaları nedeniyle artık halka hizmet edemez hâle gelmişse, önünde başka bir seçenek kalmayabilir.

Bu durumda bile yapılması gereken, kişisel siyasi hesaplarla hareket etmek değil, seçmene açık ve dürüst bir gerekçe sunmaktır.

Sonuçta mesele yalnızca AK Parti'nin iktidarda olması veya muhalefetin iktidara gelmesi değildir.

Asıl mesele, Türkiye'yi kim daha iyi yönetecek?

Demokrasinin sağlıklı işlemesi için güçlü bir iktidar kadar, güçlü ve nitelikli bir muhalefete de ihtiyaç vardır.

Çünkü güçlü muhalefet, sadece iktidarın hatalarını bağıran muhalefet değildir.

Güçlü muhalefet, iktidara geldiğinde ne yapacağını bugünden anlatabilen muhalefettir.

Vatandaşın artık sadece iktidarın yanlışlarını değil, muhalefetin çözümünü, projesini, kadrosunu ve gelecek tasavvurunu görmek istemesinin zamanı çoktan gelmiştir.

*Bu içerik serbest gazeteci veya konuk yazarlar tarafından hazırlanmıştır. Bu içerikte yer alan görüş ve ifadeler yazara aittir ve Independent Türkçe'nin editöryal politikasını yansıtmayabilir.