Sakarya'da Tarım Krizi: Üretici Kaybederken Kazanan Kim?

Sakarya'nın verimli toprakları, tarımsal üretimde yaşanan derin ekonomik sıkıntılar nedeniyle zor günler geçiriyor. Bölgedeki binlerce çiftçi ailesi, üretim yapmaktan ziyade ürünlerini nasıl değerlendireceklerinin kaygısını taşıyor.

Pancar, mısır, fındık ve sebze gibi şehrin temel geçim kaynaklarında ortaya çıkan mağduriyetler, tarımsal üretimin geleceğini tehdit eder boyuta ulaştı. Pancar üreticileri, Adapazarı Pancar Ekicileri Kooperatifi'nin (A.P.E.K.) süreçteki pasif tutumundan şikayetçi.

Özellikle pancar kotasının Niğde'ye devredilmesi ve nakliye organizasyonlarındaki aksaklıklar, üreticiyi üretimden soğutuyor. Marmara Bölgesi genelinde çiftçiler, mevcut şartların devam etmesi durumunda pancar ekimini tamamen bırakmayı değerlendiriyor.

Bu durum, kooperatifin varlık sebebini ve gelecekteki işlevselliğini tartışmaya açıyor. Mısır üretimi cephesinde ise yükselen girdi maliyetleri karşısında satış fiyatlarının beklentilerin altında kalması, çiftçiyi çıkmaza sürüklüyor.

Bu noktada Ziraat Odalarının üretici lehine yeterli savunuculuk yapmadığı eleştirileri öne çıkıyor. Çiftçiler, odaların sorunları kamuoyuna taşıma ve çözüm üretme konusundaki sessizliğinin, üreticiyi yalnızlaştırdığını ifade ediyor.

Sebze üreticileri, olumsuz hava koşulları nedeniyle azalan verimle mücadele ederken, pazara indirdikleri ürünlerde fiyat belirleme gücünden yoksun kalıyorlar. Ürünün fiyatını üreticinin değil tüccarın belirlemesi, tüketici yüksek fiyatlarla karşılaşırken üreticinin zarar etmesine neden oluyor.

Fındık üreticileri de benzer şekilde, sezon boyu süren yoğun emeğin ardından hasat döneminde hayal kırıklığı yaşıyor. Yetkililerin ve ilgili kurumların, sadece hasat dönemlerinde değil, üretimden pazarlamaya kadar her aşamada çiftçinin yanında olması gerektiği vurgulanıyor.

A.P.E.K., Ziraat Odaları ve diğer üretici birliklerinin, çiftçinin sesine kulak vermemesi durumunda tarımsal üretimin sürdürülebilirliği tehlikeye giriyor. Üreticinin ekim yapmaktan vazgeçmesi halinde, bu durumun ekonomik bedelini sadece çiftçi değil, tüm toplumun ödeyeceği belirtiliyor.

Sonuç olarak, Sakarya çiftçisi emeğinin karşılığını alamadığı bir sistemde kazananın kim olduğunu sorguluyor. Tarımsal üretimin devamlılığı için kooperatiflerin ve ilgili kurumların üreticiyi koruyan, pazarlama gücünü artıran somut adımlar atması bekleniyor.

Aksi takdirde, bereketli Sakarya ovasında üretimin durması kaçınılmaz bir son olarak görülüyor.