88 Yıl Geçti, Atatürk’ün Emaneti Hâlâ Bizde

Her 10 Kasım sabahı saatler 09.05’i gösterdiğinde hayat kısa bir süreliğine durur. Sokaklarda yürüyenler adımlarını keser, araçlar durur, siren sesleri duyulur. Bir dakikalık saygı duruşunda bulunuruz. Ardından hayat kaldığı yerden devam eder.

Ancak insanın aklında bir soru kalır: Atatürk’ü anmak, yılda bir gün saat 09.05’te durmaktan mı ibaret?

Mustafa Kemal Atatürk, 10 Kasım 1938’de aramızdan ayrıldı. Aradan 88 yıl geçti. Onu tanıyan, sesini duyan, aynı dönemde yaşayan insanların sayısı artık çok az. Bugün Atatürk’ü kitaplardan, fotoğraflardan, anlatılanlardan tanıyoruz. Fakat geride bıraktığı ülke, fikirleri ve mücadelesi hâlâ hayatımızın içinde.

Bir ülkenin işgal altında olduğu, insanların geleceğe dair umudunu kaybetmeye başladığı bir dönemde ortaya çıkan mücadele, yalnızca bir savaşın kazanılması değildi. Bağımsız bir devletin kurulması, egemenliğin millete verilmesi ve çağdaş bir ülke hedefinin ortaya konulmasıydı.

Atatürk'ü önemli kılan yalnızca kazandığı savaşlar ya da kurduğu Cumhuriyet değil, geleceğe dair ortaya koyduğu anlayıştı. Eğitimi, bilimi, aklı ve üretimi bir ülkenin ilerlemesinin temel şartı olarak görüyordu. Çünkü biliyordu ki bağımsızlık yalnızca sınırları korumakla değil, her alanda güçlü olmakla mümkündü.

Bugün dönüp baktığımızda, o yıllarda atılan adımların değerini daha iyi anlıyoruz. Kadınların toplumsal hayattaki yeri, eğitim seferberliği, hukuk düzeni, ekonomik kalkınma çabası… Bunların her biri, yeni kurulan bir ülkenin geleceğini inşa etme çabasının parçalarıydı.

Elbette Atatürk'ü anmak, geçmişi kusursuz göstermek ya da her sorunun cevabını yalnızca geçmişte aramak değildir. Onu anlamak, yaşadığı dönemin şartlarını ve ortaya koyduğu hedefleri doğru değerlendirmektir.

Bugün çocuklarımızın nasıl bir eğitim aldığına, gençlerin ülkelerinde nasıl bir gelecek gördüğüne, bilime ve üretime ne kadar değer verdiğimize bakmak gerekiyor. Çünkü bir ülkenin geleceği, törenlerde söylenen sözlerden çok, günlük hayatta yapılanlarla şekilleniyor.

10 Kasım, yalnızca bir yas günü değil, aynı zamanda kendimize dönüp bakma günüdür. Cumhuriyetin hangi şartlarda kurulduğunu hatırlamak kadar, onu gelecek kuşaklara nasıl taşıyacağımızı düşünmek de önemlidir.

Saat 09.05'te hepimiz susuyoruz. O bir dakikalık sessizlikte geçmişi hatırlıyoruz. Fakat saatler yeniden işlemeye başladığında asıl mesele ortaya çıkıyor: Atatürk'ün işaret ettiği hedeflere ulaşmak için ne yapıyoruz?

Çünkü Atatürk'ü anmanın en anlamlı yolu, adını her fırsatta dile getirmekten önce, onun akla, bilime, eğitime ve bağımsızlığa verdiği değeri hayatın içinde yaşatmaktır.

Aradan 88 yıl geçti. Takvimler değişti, kuşaklar değişti. Ancak Cumhuriyetin kuruluşuyla ortaya konulan sorumluluk değişmedi.

Saat 09.05'te hayat durabilir ama Cumhuriyeti yaşatma sorumluluğu hiçbir zaman durmamalı.

Mustafa Kemal Atatürk'ü saygı, minnet ve özlemle anıyoruz.