İnşaat Terörü

Gün geçmiyor ki yeni bir acı haberle karşılaşmayalım…

Ailesinin geçimini sağlamak, helal rızkını kazanmak amacıyla çalışırken hayatını kaybeden insanlarımızın acısı yüreğimizi dağlıyor. İslam dininde, ailesinin geçimini sağlamak için çalışırken hayatını kaybeden kişilerin manevi şehit olarak kabul edildiği ifade edilir. İnşaat kazalarında hayatlarını kaybeden canlarımız da bizim için birer manevi şehittir.

Vezirköprü insanı, her yıl onlarca evladını inşaat kazalarında kaybediyor. İlçemiz, teröre verdiği şehitlerden daha fazlasını inşaat kazalarında kaybediyor desek abartmış olmayız.

O gencecik çocuklarımızın acı haberlerini duydukça ilçe halkı olarak içimizde büyük bir acı hissediyoruz.

Daha dün, 21 yaşındaki Efe Kazal kardeşimizi gözyaşları içinde toprağa verdik. Ondan beş gün önce de 26 yaşındaki Emirhan Seven’i son yolculuğuna uğurladık.

Peki, neden?

Neden inşaat kazaları?

İlçemizin insanı neden bu kadar sık, her seferinde yüreğimizi yakan inşaat kazalarıyla karşı karşıya kalıyor?

Neden biz Vezirköprülüler, gurbette elim kazalarla hayatımızı kaybetmek zorunda kalıyoruz?

Neden doğduğumuz, büyüdüğümüz bu toprakları terk etmek zorunda kalıyoruz?

Neden gurbette, iş ve aş uğruna, ailemizin geçimini sağlamak için inşaatların köşelerinde, yüksek katlarda çalışmak zorundayız?

Memleketimizde iş olanaklarının yetersiz olması, tarım sektöründeki kazancın düşük kalması, ilçemizin insanını mecburen inşaat sektörüne yöneltiyor.

Elbette yaşanan can kayıplarının tek nedeni inşaat sektörü değil.

Bireysel olarak bizim de eksikliklerimiz var. Böylesine tehlikeli işlerde çalışmamıza rağmen gerekli iş güvenliği önlemlerini yeterince almıyoruz. Bazen aşırı özgüvenden, bazen umursamazlıktan, bazen de ihmalden dolayı gerekli tedbirleri uygulamıyoruz.

Sonrasında ise içimizi yakan bu acı iş kazaları yaşanıyor.

Artık başka canlarımızı kaybetmeyelim!

İnsanımıza, ailelerinin yanında, kendi memleketlerinde güvenli iş imkânları sağlamalıyız.

Çalışan kardeşlerimiz, abilerimiz de hangi işi yapıyor olurlarsa olsunlar, önce kendi can güvenlikleri için gerekli tedbirleri alsınlar. İş güvenliği kurallarını ihmal etmesinler.

Çünkü hiçbir iş, hiçbir kazanç bir insanın hayatından daha değerli değildir.

Biz Vezirköprü halkı olarak artık başka acı haberler almak istemiyoruz.

Gençlerimizin tabutlarını omuzlamak, ailelerin gözyaşlarına ortak olmak istemiyoruz.

Yeter artık!

Vezirköprülü gençlerimiz gurbette, inşaatlarda hayatlarını kaybetmesin. Memleketlerinde, ailelerinin yanında, güvenli işlerde çalışabilsinler.

Artık hiçbir anne evladının acı haberini almasın.

Artık hiçbir evin ocağı sönmesin.