Mervan’ın kırmızıyla maç değişti ve aman dikkat Ankaragücü!

Bu düşüncemin nedenleri; Mehmet Altıparmak faktörü, takımın en önemli 3 oyuncusundan birisi olan Osman Çelik’in maçta olmaması, rakibin puan cetvelindeki yeri, kadrosunda ligin gediklisi oyuncuların fazla olması ve de birlikte yayın yaptığımız, yayın partnerim Efrahim Alkın hocamızın İstiklalspor takımı hakkındaki olumlu görüşleriydi. Ancak maç başlayınca farklı bir şeyler izlemeye başladık.

Ankaragücü mevcut kadroya baktığımızda en oynaması gereken ideal bir 11’le sahaya çıktı. Takım iyi oynuyor, daha dirençli mücadele ediyor, topu da oldukça çabuk ve iyi kullanıyordu. Takımdaki oyun arzusu eski maçlara göre daha iyiydi.

Rakipte beklediğim oranda iyi futbol oynamıyordu. Temposuz bir görüntüdeydi. Enes Tepecik’in erken golü bir anda umutları arttırdı. Zor maç acaba kolaya mı dönecekti? Bu arada 2 sıkıntı belirginleşmeye başladı. Hakem takdir haklarını İstiklalspor lehine kullanırken, Ankaragücü taraftarları da dağınık bir görüntüdeydi.

Sahanın içindeyim ve 5 ayrı tribünden ayrı ses geliyordu. Bu da çok rahatsızlık veriyordu. Her tribünün ayrı tezahürat yapması takıma hiçbir katkı vermiyordu. Abuk subuk düdükler çalan hakeme hiç baskı oluşturulmuyordu. Hakem kartlarda bile maç boyunca çifte standart uyguladı.

Bunlar dışında Ankaragücü takımı adına her şey iyi gidiyordu. Ancak her şeyin iyi gitmesi Ankaragücü için olağanüstü bir durumdu. Gitmedi de zaten. Ne olduğunu anlayamadık, hakem birden 23.dakikada Mervan Yusuf Yiğit’e çat diye kırmızı çıkardı.

O an “eyvah bu maçta da gitti!” dedim. Senaryo bir anda tersine döndü. 11 – 10 Ankaragücü’nün tecrübeli rakibine karşı direnç koyması zor görünüyordu. Yine de penaltıya kadar fazla sıkıntı yaşanmadı. Ancak uyduruk penaltı düzeni bozdu.

Uyduruk diyorum, gerçekten de uydurma bir penaltı verdi hakem. Aynı penaltıyı Ankaragücü lehine verir miydi? Asla vermezdi. Devrede Recep Hoca 2 değişiklik yaptı. Ama değişiklikler takıma yine katkı vermedi. Her şeye rağmen Ankaragücü golü yediği 75’e kadar bence iyi direndi.

Evet rakibin birkaç tane önemli pozisyonu vardı. Ama Ankaragücü’de bu bölümde kaleye iyi geldi. Özellikle kanatlardan İsmail Çokçalış ve Halil İbrahim’in katkı verdiği her atakta Ankaragücü ceza sahasına iyi geldi. Ama orada bitiremedi.

Biraz kader ağları örmeye başlamıştı ki, sonuç hüsranla bitti. Yazıdan da anlamışsınızdır; maç Mervan Yusuf Yiğit’in sorumsuzca kırmızı kart görmesi ile döndü. Mervan atılmasa bugün kesinlikle galibiyet konuşuyor olurduk.

Mervan’a pozisyonda faul yapılmıştı. Hakem vermedi. Ama takımın en önemli oyuncularından birisi olan Mervan Yusuf Yiğit’e o hata yakışmadı. Hem bu maç gitti, hem de 2 maç daha olmayacak. Bu sorumsuzuktur. Ve golü attıktan sonra Enes Tepecik’in yaptığı hareket ayrı sorumsuzluktur.

Bunlar normal davranışlar değil! Bu 2 oyuncunun da camiadan özür dilemesi gerekir. Ama bizim şu an hiçbir oyuncuyu kaybedecek lüksümüz yok. 2 oyuncu da bu takımın bir parçası ve 2 oyuncu da takıma katkı veren oyuncular. Herkesi yeninden kazanmak lazım.

Mervan’ın yaptığını asla tasvip etmiyorum. Kart doğru. Ama hakem de pozisyon öncesin faul çalmalıydı. Artı olarak, bu ülkede biz neler gördük, neler duyduk! Hakem kararlarındaki çifte standart neden sadece Ankaragücü alehine işliyor?

Bugün gelinen noktada Ankaragücü’nün artık başını kaldırması lazım. Kaptan Mahmut’un takıma bir an önce toparlayıcı olarak dönmesi lazım. Artık tecrübeli oyuncu statüsüne koyabileceğimiz Miraç’ın, ve de Diogo’nun dönmeleri gerek.

Ankaragücü’nün toparlanması, kendine gelmesi, silkelenmesi lazım. Durum git gide tehlikeli bir hal almaya başladı. Ankaragücü yine her sezon olduğu gibi bir “Kaos atmosferine” girdi. Bu atmosferden kırıp, döküp, parçalayıp çıkılmaz.

Tam aksine sakin kalıp, akıllı hareket etmek lazım. Geçmişte birçok kez hatalara düşüldü. Bundan ders çıkarmak lazım.2 haftadır yazıyorum, hedefin değiştiği konusunda uyarılarımı yapmaya çalışıyorum. Benden başka da bunu kimse söylemiyor zaten.

Tehlike giderek büyüyor. Şu an eldeki malzeme bu. Bu kadroyla yol alınacak. Şu an vurup, kırıp parçalamanın zamanı değil. Toparlanmayı sağlamak için hamleler yapılması gereken bir zaman. Vakit geç olmadan…