HÜDA PAR'ın 'Kadın Hastaneleri' Çağrısı Sağlık Gündemini Belirliyor

Türkiye'de sağlık hizmetlerinde hasta mahremiyeti ve kişisel tercihler üzerine yürütülen tartışmalar, HÜDA PAR'ın kadınlara özel hastane kurulması yönündeki çağrısıyla yeni bir boyut kazandı. Özellikle jinekolojik muayeneler ve doğum gibi hassas süreçlerde, kadınların kendi cinsiyetlerinden sağlık personeliyle muayene olma talebi, kültürel ve inançsal beklentilerin yanı sıra konfor arayışıyla da gerekçelendiriliyor.

26 Ekim 2026 tarihinde Hasta Hakları Günü vesilesiyle bir açıklama yapan HÜDA PAR, tüm personeli kadınlardan oluşan sağlık kuruluşlarının hayata geçirilmesini önerdi. Partinin temel tezi, mahremiyet endişesi taşıyan kadınların bu kaygılar nedeniyle tedavi süreçlerini aksattığı veya muayeneden tamamen kaçındığı yönünde.

Bu modelin, sağlık hizmetlerine erişimi kolaylaştıracağı ve hasta memnuniyetini artıracağı savunuluyor. Bu talep, sağlık sisteminde erişilebilirlik ve mahremiyet ekseninde değerlendiriliyor. Uzmanlar, kadın hekim veya sağlık personeli tercihinin, hastanın kendini güvende hissetmesi açısından kritik olduğunu belirtiyor.

Mevcut Hasta Hakları Yönetmeliği, mahremiyetin korunmasını ve tıbbi müdahalelerde rıza alınmasını yasal güvence altına alsa da, uygulamada yaşanan aksaklıklar bu konudaki tartışmaları canlı tutuyor. Tartışmaların merkezinde yer alan somut olaylardan biri, 12 Eylül 2026'da Adana'da yaşandı.

Kadın hastalıkları nedeniyle randevu alan bir hasta, muayene odasında erkek hekim ve asistanlarla karşılaşınca, talebi doğrultusunda kadın bir sağlık çalışanı tarafından muayene edilmeyi istedi. Talebi karşılanmayan hastanın durumu tartışmaya dönüşmüş, olay 'beyaz kod' verilmesi ve hasta ile eşinin emniyete götürülmesiyle sonuçlanmıştı.

Söz konusu hasta, o gün muayene olamadan hastaneden ayrılmak zorunda kaldı. Adana'daki bu vaka, kadınların sağlık hizmetine erişiminde yaşanan fiili engelleri gözler önüne serdi. Araştırmalar, hekimin cinsiyeti ve sağlık personelinin tutumunun, kadınların sağlık sistemine olan güvenini ve hizmetten yararlanma oranlarını doğrudan etkilediğini gösteriyor.

Geçmişte kamuoyuna yansıyan benzer mağduriyetler, mahremiyet odaklı bir düzenlemenin gerekliliğini savunan kesimler tarafından sıkça hatırlatılıyor. Gelinen noktada, hastaların beden ve bilgi gizliliğinin korunması, sağlık hizmetlerinin adaletli sunumu açısından temel bir hak olarak kabul ediliyor.

HÜDA PAR'ın önerisi, bu hakların daha etkin korunması adına bir çözüm yolu olarak sunulurken, konunun önümüzdeki dönemde sağlık politikaları içerisinde nasıl bir karşılık bulacağı merak konusu olmaya devam ediyor.