Korku Dolu Pazartesi Sabahından Şifaya

İyi ki varsınız....
Hani derler ya; "Allah kimseyi hastaneye düşürmesin, hastanesiz de bırakmasın" diye… İşte tam da o cümlenin ne kadar doğru olduğunu iliklerimize kadar hissettiğimiz günlerden geçtik.
15 gün önce, bir Pazartesi sabahı işe gitmek için hazırlanırken babamın aradığını gördüm. Telefon ekranındaki ismi görünce içime aniden bir korku düştü. Açar açmaz telefonda zorlanan, halsiz ses tonunu duyunca hemen harekete geçtik. Babamı köyden alıp vakit kaybetmeden Gölcük Necati Çelik Devlet Hastanesi’nin yolunu tuttuk.
Acilde durumumuzu ve meramımızı anlattıktan sonra, genç doktorumuz İsmail Berkay Mısırlıoğlu’nun yoğun çabaları ve Dahiliye Uzmanı Dr. Sevinç Bahar Demir’in nokta atışı teşhisiyle babamın pankreasında enfeksiyon olduğu belirlendi. Babam hemen yoğun bakıma alındı. Günlerdir süren karın ağrısı şikayetinin sebebi belli olmuştu ama bu kez endişemiz ve korkumuz katlanarak arttı.
Tam bu zorlu ve endişeli süreçte, Gölcük Necati Çelik Devlet Hastanesi Başhekimi Uz. Dr. Aziz Çardak’ın o babacan, samimi tavrı ve desteği bir nebze olsun nefes almamı sağladı. Yaklaşık bir hafta boyunca yoğun bakımda kalan babama bir evlat şefkatiyle yaklaşan, sevgisini ve ilgisini esirgemeyen tüm yoğun bakım hemşirelerimize, acil doktorumuz İsmail Berkay Mısırlıoğlu’na ve doktorumuz Sevinç Bahar Demir’e binlerce kez teşekkür ederim.
Aynı şekilde babam servise alındığında da ilgi ve güler yüzünü eksik etmeyen, ona büyük bir özenle bakan kat hemşirelerine ve tüm hastane personeline şükran borçluyuz.
Çok şükür ki babam sağlığına kavuştu, korktuğumuz başımıza gelmedi; ama insan yine de tedirgin olmaktan kendini alamıyor. Bu hassas süreci nazar değmesin ve babam dinlenebilsin diye kendi içimizde yaşadık, kimseye duyurmadık. Neyse ki öyle yapmışız; çünkü hastane ortamında gelen giden yoğunluğu olsaydı babam yeniden enfeksiyon kapabilirdi.
Şimdilerde olayı yeni yeni duyan, arayan, soran ve bizzat ziyaret ederek geçmiş olsun temennilerini ileten tüm dostlarımıza, akrabalarımıza ve sevenlerimize ailem adına sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.
Yazımın başında da dediğim gibi; Allah kimseyi hastaneye düşürmesin ama sağlık çalışanlarımızın ve hastanelerimizin yokluğunu da göstermesin.
İyi ki varsınız, iyi ki yanımızdasınız...