7 Numarayı İade Etme Günü

Cristiano Ronaldo, büyük başarılar kazandığı Portekiz Milli Takımı'nı bıraktı. Dünyaca ünlü futbolcu, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımla emeklilik kararını duyurdu. "PORTEKİZ HER ZAMAN KALBİMDE OLACAK" Ronaldo, veda açıklamasında şu ifadeleri kullandı: "Milli Takımımızın 7 numaralı formasını iade etme günüm geldi.

Onun sadece bana ait olduğunu hiçbir zaman düşünmedim. Ancak 23 yıl boyunca onu giyme, savunma ve dünyanın dört bir yanındaki stadyumlara benimle birlikte taşıma ayrıcalığına ve sorumluluğuna sahip oldum. Bugün, onu geleceğe devretme vakti geldi.

Bu kolay bir karar değildi. Çünkü bazı kararlar sadece akılla alınmaz; aynı zamanda kalple de alınırlar. Ağustos 2003'te başlayan ve hayatımı sonsuza dek değiştiren bir yolculuk sona erdi. Geriye dönüp Milli Takım'la yaşadığım her şeye baktığımda sadece maçlar, goller, rekorlar veya kupalar görmüyorum.

İnsanları görüyorum. Yurt dışında yaşayan ve doksan dakika boyunca kendilerini evlerine biraz daha yakın hisseden Portekizlileri görüyorum. Hiç tanışmadığım ama hayatımın bir parçası olan milyonlarca Portekizliyi görüyorum.

Çünkü günün sonunda futbol, bir oyundan çok daha fazlasıdır. Futbol insanlarla ilgilidir. Milli Takım'daki tüm kariyerim boyunca, her zaman sınırlarımı zorladım. Kazanmak istedim. Daha iyi olmak istedim. Tarih yazmak istedim.

Kendimden her zaman en iyisini bekledim. Her zaman daha fazlasını istedim. Her zaman daha ileri gidebileceğimize inandım. Ve bu forma için sahip olduğum her şeyi verdim. Kusursuz geceler oldu. Asla unutmayacağım zaferler yaşandı.

Hatırlaması hala acı veren mağlubiyetler oldu. Hatalar yaptım. Acı çektim. Portekiz halkına o çok istedikleri şeyi veremediğim anlar da oldu. Ama asla pes etmedim. Ve her şeyden öte, Portekiz'i temsil etmekten gurur duymayı asla bırakmadım.

Yıllar içinde çok basit birkaç şey öğrendim: Goller unutulur. Kupalar müzelere kaldırılır. Rekorlar eninde sonunda kırılır. Ama zamanın asla silemeyeceği bir şey var: İnsanların kalbinde edindiğimiz yer. Eğer sizi bir kez bile mutlu edebildiysem, eğer attığım bir gol birine sarılmanızı sağladıysa, bir derdinizi unutturduysa ya da ülkemizle gurur duymanızı sağladıysa, o zaman her şeye değdi demektir.

Çünkü Portekizli olmak aynı zamanda bununla da ilgilidir. Birlikte acı çeker, birlikte ayağa kalkarız. Yeniden inanırız. Portekiz'in hayal kurmaya cesaret eden gençlere her zaman ihtiyacı olacak. Asla pes etmeyen oyunculara...

Daha önce kimsenin gitmediği yerlere gitmenin mümkün olduğuna inanan yeni nesillere... Çünkü sürekli yeni kahramanlar oluşturan bir ülke, kendine inanmayı asla bırakmayan bir ülkedir. Takım arkadaşlarıma özel bir şey söylemek istiyorum: Her koşu, her kucaklaşma, her tartışma ve sahaya çıkmadan önceki her sessizlik için teşekkür ederim.

Birlikte kutladığımız her zafer ve bizi daha güçlü kılan her mağlubiyet için teşekkürler. Sizin kaptanınız olma ayrıcalığını yaşadım ama hiçbir kaptan tek başına yürümez. Ve siz her zaman hikayemin bir parçası olacaksınız.

Tüm antrenörlere, yöneticilere, doktorlara, fizyoterapistlere, malzemecilere, personele ve bu yıllar boyunca benimle omuz omuza çalışan pek çok kişiye teşekkür ederim. Birçoğunuz fotoğraflarda hiç yer almadınız. Ama siz olmasaydınız o fotoğrafların hiçbiri mümkün olmazdı.

Aileme: Bu hayali benimle paylaştığınız için teşekkür ederim. Yokluklarımı, fedakarlıklarımı ve Milli Takım'ın hayatımda aynı zamanda size de ait olan bir yeri kaplaması gerektiği anları anlayışla karşıladığınız için teşekkür ederim.

Eğer buraya kadar geldiysem, her zaman el ele yürüdüğümüz içindi. Ve Portekiz halkına: Dünyanın neresinde olursanız olun her bir Portekizliye söylemek istediğim son bir şey var. Sonsuza dek yanımda taşıyacağım bir görüntü var.

Milli marşımızın başladığı o an... Etrafıma bakıyorum. Takım arkadaşlarımı görüyorum. Tribünleri görüyorum. Çocukları, anneleri, babaları ve büyükanne-büyükbabaları görüyorum. Sırf orada olmak için çok uzaklardan gelen Portekizlileri görüyorum.

Ve o birkaç dakika boyunca tüm farklılıklarımız yok oluyor. Kulüpler yok. Renkler yok. Sınıflar yok. Meslekler yok. Fikir ayrılıkları yok. Sadece tek bir tutku var: Portekiz. Hayatımın geri kalanı boyunca yanımda taşıyacağım duygu budur.

Bugün, Milli Takım'la sahadaki yolculuğum sona eriyor. Başım dik ayrılıyorum. Yürüdüğüm yoldan gurur duyarak ve Portekiz için sahip olduğum her şeyi verdiğimi bilerek... Ama sizden biri olmayı asla bırakmayacağım. Her Portekiz zaferinde sizinle birlikte acı çekmeye, sevinmeye ve kutlamaya devam edeceğim.

Hayatımı dünyanın en iyi oyuncusu olmak için çalışarak geçirdim. Bugün fark ediyorum ki en büyük zaferim, dünyanın en iyi ülkesini temsil etme onurunu kazanmış olmaktı. Bu 23 yıl için teşekkür ederim. Bana inandığınız için teşekkür ederim.

Madeira'da sadece küçük bir çocukken bir futbol topunun peşinden koşarak başlayan bir hayali yaşamama izin verdiğiniz için teşekkür ederim. 7 numaralı forma kalacak. Onu giymiş olmanın gururu ise sonsuza dek benim olacak. Portekiz her zaman benim bir parçam olacak. Sonsuza dek. Cristiano Ronaldo."