GTA 6 ve Yel Değirmenleri
- Dün dünyanın dört bir yanında milyonlarca insan aynı anda aynı şeyi yaptı: GTA 6’yı indirdi
- On üç yıllık bir bekleyiş bitti
Dün dünyanın dört bir yanında milyonlarca insan aynı anda aynı şeyi yaptı: GTA 6’yı indirdi. On üç yıllık bir bekleyiş bitti. 2013’te çıkan GTA 5’ten bu yana serinin yeni oyununu bekleyen bir nesil, nihayet Vice City’nin neon ışıklı sokaklarına adım attı.
Rakamlar başlı başına bir haber. Pazar araştırma şirketi Sensor Tower’ın tahminine göre oyun daha çıkmadan, sadece ön siparişlerle 1 milyar doları aştı; satılan kopya sayısının 10 milyonu geçtiği hesaplanıyor. Oyunun yayıncısı Take-Two henüz resmi rakam açıklamadı, ama şirketin CEO’su ön siparişlerin “ilk beklentilerin çok üzerinde” seyrettiğini söyledi.
Karşılaştırma için hatırlatalım: GTA 5 bugüne kadar yaklaşık 235 milyon kopya sattı ve çıktığı ilk 24 saatte elde ettiği 815,7 milyon dolarlık gelirle hala Guinness rekorunun sahibi. Yeni oyunun bu rekoru kırması bekleniyor.
Kısacası karşımızda bir oyundan çok daha fazlası var. Bir kültürel fenomen, bir küresel çılgınlık.
Bu çılgınlığın bizdeki karşılığı da az değil. Oyun Türkiye’de PlayStation ve Xbox mağazalarında standart sürümüyle 3.999 TL’ye, gelişmiş sürümüyle 4.999 TL’ye satışta. Üstelik desteklenen on dil arasında Türkçe yok. Basına yansıyan haberlere göre bir sosyal medya kullanıcısı, tam fiyatla satılan oyunda Türkçe arayüz ve altyazı bulunmamasını tüketici hakları açısından CİMER’e şikayet ettiğini duyurdu.
Fiyata, dil desteğine rağmen sosyal medyada, okul koridorlarında, kafelerde en çok konuşulan konulardan biri bu. GTA, artık bir oyun adı olmaktan çıkıp gündelik dilimize yerleşmiş durumda.
Ancak bu çılgınlığın ortasında sorulması gereken bir soru var: Neyi kutluyoruz?
Serinin adı zaten çok şey söylüyor: Grand Theft Auto, yani “Büyük Araba Hırsızlığı.” Oyunun özü, suç dünyasında yükselmek. Araba çalmak, soygun yapmak, polisten kaçmak, rakip çeteleri ortadan kaldırmak. Yeni oyunun iki kahramanı da bu çizgide: Biri uyuşturucu kaçakçıları için çalışmış eski bir asker, öbürü hapis yatmış genç bir kadın. Basında ikili, tarihin ünlü soyguncu çifti Bonnie ve Clyde’a benzetiliyor.
GTA 5 çıktığında oyundaki bir görevde oyuncunun bir karaktere işkence etmesini isteyen sahne, dünya çapında tartışmalara yol açmıştı; kimi eleştirmenler bunu bir hiciv olarak yorumlasa da sahne serinin en rahatsız edici anlarından biri olarak hafızalara kazındı. Şiddetin, suçun ve kadınların tasviri, serinin her yeni oyununda yeniden gündeme gelen eleştiriler oldu.
Suçun bu kadar parlak, bu kadar eğlenceli ve bu kadar ödüllendirici gösterildiği bir dünyanın, onu saatlerce yaşayan insanların zihninde bir iz bırakmadığını söylemek kolay değil.
Ama burada dürüst olmak gerekiyor. “Şiddet içeren oyunlar insanları şiddete yöneltir” demek de kolaycılık olur. Bu konu yıllardır araştırılıyor ve bilim dünyası net bir sonuca varabilmiş değil. Amerikan Psikoloji Derneği de 2020’de, şiddet içeren video oyunları ile şiddet davranışı arasında nedensellik bağı kurmak için yeterli bilimsel kanıt bulunmadığını açıkladı.
Üstelik GTA, teknik açıdan da sanatsal açıdan da kendi alanının zirvesi. Binlerce insanın yıllarca emek verdiği, dev bir dünyayı en ince ayrıntısına kadar işleyen bir yapım. Bir yetişkinin bunu bir film izler gibi, bir roman okur gibi deneyimlemesinde bir sakınca yok.
Bence asıl sorun oyunun kendisi değil, onu kimin oynadığı. GTA 5, Avrupa’da 18 yaş sınırıyla satıldı; seri de baştan beri yetişkinlere yönelik bir yapım. Kutunun üzerindeki o işaret bir süs değil, bir uyarı.
Oysa hepimiz biliyoruz: Bu oyunların en hevesli oyuncularının önemli bir kısmı o yaşın çok altında. Mahallede, okulda “GTA’da şunu yaptım” diye anlatan çocuklar; doğum gününde hediye olarak bu oyunu alan, içinde ne olduğuna bakmayan anne babalar.
Bir çocuğa 18 yaş sınırlı bir filmi izletmeyi düşünmeyiz, ama aynı içeriği saatlerce kendi eliyle yaşatmakta pek sakınca görmüyoruz.
Bu yüzden bu satırlar oyuncuya değil, ebeveyne. Oyunu almadan önce yaş sınırına bakmak, çocuğun ne oynadığını sormak, gerekirse birlikte oturup bir saat izlemek. Konsolların ve platformların sunduğu ebeveyn denetimi ayarlarını kullanmak. Bunlar yasak koymak değil, sorumluluk almaktır.
Dört yüz yılı aşkın bir süre önce Cervantes, dünya edebiyatının en ünlü karakterlerinden birini yarattı: Don Kişot. Şövalye romanlarını gece gündüz okuyan bu yaşlı adam, sonunda okuduklarını gerçek sanmaya başlar. Yel değirmenlerini dev, han odalarını şato zanneder ve atına binip kendi hayali savaşına çıkar.
Cervantes’in derdi şövalye romanlarını yasaklamak değildi. Derdi, kurgu ile gerçeğin arasındaki çizgiyi kaybeden insandı. Bugün de mesele GTA’yı yasaklamak değil; o çizgiyi henüz çizecek yaşa gelmemiş çocuklarımızı, kurgunun en parlak ve en karanlık köşelerine yalnız göndermemek.
Çünkü yetişkin biri yel değirmenini yel değirmeni olarak görür; çocuk ise kimi zaman dev sanır.
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.
Kategori: Genel
Yayın: 20 Kasım 2026 06:03 · Kaynak: habercigazetesi.net