Çanağın isli karasını yüzümüze sürüyorlar

3 öğrenci düşünelim…

Biri İslâmcı, biri ülkücü, bir diğeri de sol görüşlü olsun. Bunların Türkiye'nin en iyi üniversitelerinde eğitimlerini tamamladıklarını düşünelim. Avrupa'nın en iyi üniversitelerinde de doktoralarını yapmış olsunlar. Ülkelerine döndükleri zaman mevcut partiler de siyasete atılsınlar.

Biri Maliye Bakanı olsun, bir diğeri Hazine Bakanlığına, üçüncüsü ise Milli Eğitim Bakanlığına getirilsin. Bunların icraatları her ne kadar ülke yararına olacak gibi görünse de eğitim aldıkları ülkelerde öğrendiklerini ve ezberlediklerini uygulayacaklardır. Başka bildikleri de yoktur. Tıpkı geçmişte olduğu gibi...

80 ihtilalinden sonra Yozgatlı hemşehrimiz Adnan Başer Kafaoğlu'nu Maliye Bakanı yaptılar. Demirel hükümetlerinde İsmet Sezgin, Ecevit hükümeti zamanında Zekeriya Temizel ve Amerika'dan getirilen Kemal Dervişi ekonomiden sorumlu bakan yaptılar.

Daha sonralarda Ali Babacan-Mehmet Şimşek, Berat Albayrak ve Nureddin Nebati şimdi ise yine Mehmet Şimşek yukarıda anlattığımız profile nasıl da uyuyorlar. Hepsi de bu memleket için kolları sıvayıp görev üstlenmişler. Başarısızlıklarının yanında yer yer de başarılı olmuşlardır.

Okudukları okullarda aldıkları eğitimler aynı olsa da farklı politikalar uyguluyorlarmış gibi gözüktüler. Uyguladıkları politika kapitalist sistemin kendisine öğrettiğinden başkası değildi. Hepsi de faiz ekonomisinde ısrar ettiler ve uyguladılar.

Hepsi de para bastı hepsi de ülkeyi borçlandırdı. Kurtuluşu bu sistemde gördüler. Şimdilerde ise “Faiz sebep enflasyon neticedir” deniliyor.

Biz bunu niye anlatıyoruz? Kim gelirse gelsin terazi bozuk bir kere. Kimse teraziyi düzeltmek için gayret sarf etmiyor.

İlla da odunumun parası diyerek kurtuluşu, çözümü kapitalist sistemde arıyoruz ama nafile.

Hani bir hikâyedir anlatılır:

Aynı köyden iki arkadaş değirmene un öğütmeye gelirler. Unlarını öğütürler, akşamda uyurlar değirmende. Değirmenci şaka olsun diye yüzlerine yemek ısıttığı çanağın karasını sürer. Birisi kendi karasını görmez diğerini görür, değirmenci ona der ki arkadaşının yüzündeki karayı söyleme ona bakanlar gülsünler der.

Aynı lafı diğerine de söyler. Sabah yola çıktıklarında yolda kimi görseler yanlarından gülerek geçiyorlar. İki arkadaş köye vardıklarında köylüler de her ikisine birden gülmüşlerdir.

İnsan öğüten bu dünya değirmeni de aynı. Birileri birilerinin yüzüne kara çalıyor. Görenler de onlara gülüyorlar. Solcu politikacıların sağcı politikacılara, sağcı politikacıların solcu politikacılara söylediklerini bir kenara not edin. Söyledikleri değişse bile birçok konuda birleştiklerini görürsünüz.

Bu neden böyle oluyor? İnsanı, insan yönetmeye kalkarsa; dünyayı yönetenlerden yasalar oluşursa dünyada yaşayan ne kadar insan varsa kazanın karası yüzlerine bulaşacaktır. Çünkü bunlar beşeri sistemlerle insanları yönetmeyi çok güzel başarıyorlar. Buna kâfiri de Müslümanı da ateisti de sağcısı da solcusu da boyun eğiyor.

Ahir kelam; biz de kendi ekonomik sistemimizi milli hasletlerimizi bir kenara bırakarak kurtuluşu bunların sistemlerinde arıyoruz. Geldiğimiz nokta maalesef budur.

Çanağın isli karasını yüzümüze, gözümüze sürüyorlar. Arkamızdan da kıs kıs gülerlerken bizler de onlara eşlik ediyoruz, diyorum. Vesselam…