Tüm Türkiye onu konuşmuştu... Tedaviyi reddeden depremzede genç son noktayı böyle koydu

Kahramanmaraş merkezli deprem felaketinde evlerini ve yakınlarını kaybeden 52 yaşındaki anne Semra Özbay ile 25 yaşındaki oğlu Barış Özbay, Hatay'ın Antakya ilçesine bağlı Gazi Mahallesi'ndeki müstakil evlerinde yaşam mücadelesini sürdürüyor. Depremin yarattığı derin travmanın ardından okuduğu üniversiteyi yarıda bırakan ve zamanını bilgisayar ile cep telefonuyla geçirmeye başlayan Barış Özbay, sanal dünya bağımlılığı ve yaşam hikayesiyle tüm Türkiye'nin gündemine oturmuştu. Yaklaşık 3 ay süren hastane tedavisinin ardından evine geri dönen genç adam, ilaçlarını kullanmayı bırakarak günlerini yeniden cep telefonuyla geçirmeye başladı. Son çekimlerde giydiği tişörtün üzerinde Almanca yazan "Ben artık iflah olmam" ifadesi ise genç adamın ruh halini gözler önüne serdi. Günlük rutininden memnun olduğunu ve kimseden yardım istemediğini belirten Barış Özbay, yaşadığı iç dünyasını şu sözlerle dile getirdi:"Hiçbir şey istemiyorum, ben mutluyum. Uyanıyorum, yemek yiyorum ve ilaç saatim geliyor. Ağrı kesici içiyorum; yoksa hareket edemem, çok kötü olurum. Sonra tekrar akşam olmasını bekliyorum. Telefonla zaman geçiriyorum, telefon yoksa duvarı izlerim. Bahçede kedilerle oynarım. Bir şey yaparım, zaman geçiriyorum. Tekrar uyku saati gelene kadar böyle devam ediyor. İnsanlar hep yardım etmeye çalışıyorlar ama kimse bana yardım edemez ben kabul etmediğim sürece. Ben de hiçbir yardımı kabul etmiyorum."Maddi yardımda bulunan hayırseverlere teşekkür eden Özbay, bunun dışındaki hiçbir rehabilitasyon veya tedavi desteğini kabul etmeyeceğinin altını çizdi. Oğlunun eski günlerine dönmesinden ümidini kesen anne Semra Özbay ise yaşanan süreci ve oğlunun son durumunu anlattı. Hastane tedavisinden sonra umutlandığını ancak oğlunun tekrar eski alışkanlıklarına döndüğünü belirten acılı anne, şu ifadeleri kullandı:"Oğlumda değişiklik olarak banyo konusunda yine aynı şekilde başladı ve banyo yapmıyor. Tek değişen huyu şu; daha önceden beni evde bırakıyordu, şimdi ise benim evden gitmemi istiyor. Tek başına kalmak istiyor. Hastaneye yatırdığımızda 3 ay bayağı rahatladı, değişir diye düşündüm ama değişmedi. Kendisi hayatından şu anda memnun, kendisi memnunsa ben de memnunum. Bazen dertleşmek istiyorum'Of, yeter konuşma' diyor. Artık kaldığı gibi kalsın, ne yapıyorsa kendi bilir."