Banka Müdüründen Skandal Talimat: İshal Olmayı Yasakladı

Türkiye'deki bir bankada 13 yıl boyunca takım lideri pozisyonunda çalışan bir personel, yeni atanan ikinci müdürün göreve başlamasıyla birlikte sistematik bir baskı sürecine girdi. Çalışan, yöneticisinin kendisine yönelik aşağılayıcı davranışlarını ve işyerindeki dışlayıcı tutumunu üst yönetime bildirmesinin ardından hedef haline geldiğini ve kısa süre sonra iş sözleşmesinin feshedildiğini belirtti.

Yaşadığı bu süreçte depresyon ve hipertansiyon gibi sağlık sorunları yaşayan bankacı, yaşadığı mağduriyetin ardından yargı yoluna başvurdu. Mahkeme sürecinde ortaya çıkan detaylar, yöneticinin çalışanlara yönelik baskıcı tutumunu gözler önüne serdi.

Dava dosyasına giren elektronik postalarda, müdürün personelin tuvalet molalarını dahi kısıtladığı ve çalışanlara ishal olmamaları yönünde talimatlar verdiği tespit edildi. Tuvalete art arda iki kez gidilmesinin dahi sorun edildiği ve mola sürelerinin sıkı bir takibe alındığı belirlendi.

Ayrıca davacı, çalışma masasının müdürün doğrudan karşısına taşınarak sürekli gözetim altında tutulduğunu ve diğer takım liderleriyle iletişiminin kesilerek yalnızlaştırıldığını ifade etti. İş Mahkemesi, bankanın sunduğu fesih gerekçelerini tanık ifadeleri, elektronik yazışmalar ve sağlık raporları ışığında inceledi.

Banka yönetimi, işten çıkarmanın işin gereklilikleri ve küçülme kararı nedeniyle yapıldığını savunsa da, mahkeme performans düşüklüğüne dair hiçbir kanıt sunulamadığını ve aynı gerekçeyle başka bir çalışanın işten çıkarılmadığını saptadı. Toplantı esnasında müdürün çalışana yönelik hakaret içeren ifadeler kullandığına dair iddialar da incelemeye dahil edildi.

Banka avukatları, kurumun Disiplin Kurulu incelemesinde mobbing bulgusuna rastlanmadığını savunarak davanın reddini talep etti. Ancak mahkeme, yapılan incelemeler sonucunda performansın olumlu olduğunu, iletişim sorununun yöneticinin müdahalesiyle yaratıldığını ve çalışanın sistematik olarak dışlandığını hükme bağladı.

Bu veriler ışığında, yöneticinin tutumunun psikolojik taciz (mobbing) niteliğinde olduğuna karar verildi. Yerel mahkeme, davacının manevi tazminat talebini kabul ederken, maddi ve ayrımcılık tazminatı taleplerini ise koşulları oluşmadığı gerekçesiyle reddetti.

Bankanın istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddedildi. Son olarak Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin kararını oy birliğiyle onadı. Bu kararla birlikte, bankacının maruz kaldığı psikolojik taciz yargı önünde kesinleşmiş oldu.