Habermetrik
← Ana Sayfa
Malatya/Akçadağ 16 Kasım 2026 19:26
✍ Editör: Habermetrik · Editör Politikası

Bir Telefon Açıldı, Haber Kaçtı!

Bir Telefon Açıldı, Haber Kaçtı!
⏱️ 4 dk okuma 🛡️ %85 Doğruluk · 1 Kaynak
WhatsApp Paylaş
⚡ 30 Saniyede Özet Habermetrik Yapay Zeka Özeti
  • O akşam yine Kayhan İnceoğlu ile birlikteydik
  • Saatler akşam 19.00 civarını gösteriyordu
Hukuki not: Bu içerik adli süreçlere ilişkindir; suçluluğu kanıtlanana kadar kişiler masumdur (masumiyet karinesi).

Remzi Hayta’nın Mesleki Anıları Devam Ediyor… Yıl 1999… Gazetecilikte haberin peşinden koşmanın, zamana karşı yarışmanın, bazen de bir trafik kontrolünde kaderine razı olmanın yılları…

O akşam yine Kayhan İnceoğlu ile birlikteydik. Saatler akşam 19.00 civarını gösteriyordu. Polis telsizinden Yakınkent tarafında bir cinayet mi, kaza mı, yoksa başka önemli bir olay mı olduğunu dinlemiştik. Açıkçası olayın ayrıntılarını bugün tam olarak hatırlayamıyorum ama haberin önemli olduğunu biliyorduk.

Hiç vakit kaybetmeden arabaya atladık. O zamanlar haber peşinde koşmak bugünkü gibi değildi. Ne elimizde güçlü araçlar vardı ne de teknolojinin sunduğu imkânlar… Bir de bizim meşhur 124 Murat’ımız vardı ki maşallah, hızlanmak için önce kendisiyle anlaşmak gerekiyordu!

Biz bir yandan telsizi dinliyor, bir yandan da olay yerine yetişmeye çalışıyorduk. Polis ekiplerinden birkaçı bizden önce geçmiş, hatta SSK Hastanesi önünde onları görmüştük. Ancak bizim eski Murat’la onların hızına yetişmemiz pek mümkün görünmüyordu.

Polis Okulu’nun önüne geldiğimizde bir trafik kontrolüyle karşılaştık. Meğer o bölgede radar aracı da varmış. Biz haberin telaşından radarı fark etmemişiz.

Ekipler bizi durdurdu. Hemen durumu anlattık:

“Biz gazeteciyiz, önemli bir habere gidiyoruz. Acil yetişmemiz gerekiyor. Vakit kaybetmeden devam edebilir miyiz?”

Ancak trafik polis memurunun yüzü bir anda sertleşti.

“Nereye gidiyorsunuz? Hele bir bakalım, radara düşmüşsünüz. Hızınız da 85 kilometre!”

Bir an duraksadım. Bizim eski araba zaten zor gidiyordu, bir de radar cezası yemiştik! Üstelik hız sınırı 70 kilometreymiş.

Kendi kendime, “Bu araba da bizi ne hallere düşürdü!” diye düşünmeden edemedim.

“Memur bey, biz gazeteciyiz. Basın aracıyız, önemli bir olaya yetişmemiz lazım. Haber kaçacak, biraz anlayış gösterin.”

İşte o anda moralim iyice bozuldu. Çünkü biz o dönemde aldığımız maaşla değil, büyük ölçüde yaptığımız haberlerin karşılığıyla, prim usulü çalışıyorduk. Bir ay boşuna çalışmış gibi olacaktık. Hem ceza yiyecektik hem de haber elimizden kaçacaktı.

Kayhan’a baktım, Kayhan bana bakıyor. İkimizin de yüzünde aynı endişe…

“Abi, Mikail ve Nihat Abacı geçti gittiler!”

Bu sözü duyunca iyice gerildim. Demek ki diğer arkadaşlar olay yerine ulaşmıştı. Biz ise hâlâ trafik kontrolünde bekliyorduk.

O dönem Sabah gazetesinden ayrılmış, Akşam Gazetesi’nin Malatya temsilciliğini yürütüyordum. Haberi kaçırırsak bunun hesabını gazeteye nasıl verecektik? İlk duyan bizdik ama haberi başkalarına kaptırmak üzereydik.

Aklıma hemen o dönem Malatya Emniyet Müdürü olan, merhum Sayın Kemal İskender geldi.

Akşam vaktiydi. Konutunun telefonunu aradım. Nöbetçi polis memuru beni tanıyordu. Sağ olsun, telefonu müdürümüzün konutuna bağladı.

Telefonu Merhum Emniyet Müdürü Kemal İskender’in muhterem eşi hanımefendi açtı.

“Hanımefendi, biz habere gidiyorduk. Radara yakalandık. Trafik polis memuruna gazeteci olduğumuzu, önemli bir olaya yetişmemiz gerektiğini anlattık ama dinlemedi. Ceza yazacağını söylüyor. Şimdi biz bu cezayı nasıl ödeyeceğiz?”

Hanımefendi gayet nazik bir şekilde cevap verdi:

“Remzi Bey, Müdür Bey namaz kılıyor. Namazı bitsin, ben kendisine iletirim. Sizi arar.”

Aradan beş dakika kadar geçmişti ki telefonum çaldı. Arayan merhum Emniyet Müdürümüz Kemal İskender’di.

Ben de yaşananları baştan sona anlattım. Beni dikkatle dinledi. Ardından hiç vakit kaybetmeden:

“Remzi bey Trafik polis memuruna telefonunu ver!” dedi.

Telefon elimde, trafik polis memurunun yanına gittim.

“Memur bey, Sayın Müdürüm sizinle görüşmek istiyor.”

Ancak beklemediğim bir cevapla karşılaştım.

“Yok, ben görüşmüyorum! Kim olursa olsun görüşmem. Benim telefonla ne işim var?”

Düşünebiliyor musunuz? Telefonun diğer ucunda Emniyet Müdürü var, ben telefonu uzatıyorum, trafik polis memuru ise görüşmeyi kabul etmiyor. Üstelik telefon açıktı ve müdürümüz memurun söylediklerini de duyuyordu.

“Remzi Bey, telefonu kapatın. Siz şu anda neredesiniz?”

“Polis Okulu’nun önündeyiz Sayın Müdürüm.” dedim.

“Tamam, orada bekleyin. Ehliyetinizi, ruhsatınızı vermeyin. Bekleyin!” dedi.

Bu arada trafik polis memuru bir türlü rahat durmuyordu.

Derken yaklaşık 15 dakika geçti. Bir de baktık, Trafik Şube Müdürü aracıyla yanımıza geldi.

Ardından trafik polis memuruna dönerek, yanında bulunan diğer görevliyle birlikte ertesi sabah odasına gelmelerini söyledi.

Biz trafik kontrolünde beklerken Mikail Abacı ve Nihat Abacı çoktan olay yerine ulaşmış, fotoğraflarını çekmiş, haberlerini tamamlamışlardı. Biz ise ilk duyduğumuz haberin peşinden koşarken, haberi kaçırmanın üzüntüsünü yaşıyorduk.

Bizim gazetede ise haberi ajansta almış olsa da kendi muhabirinde haberi alamadığı için fırçayı kaydı.. Çünkü ajansın haberi farklı bizim farklı.. Ama Ne anlatsak da o günün telaşını, trafik kontrolünde yaşadığımız dakikaları anlatmak kolay değildi.

💬 Habere Tepkinizi Belirtin:
Habermetrik WhatsApp Kanalına Katılın

Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.

Kanalı Takip Et →
Kaynaklar: malatyaflashaber.com
Haber metni ve görseller malatyaflashaber.com sitesine aittir; tam içerik kaynak sitede yayınlanır.
Haber Künyesi
Kategori: Asayiş · Bölge: Malatya/Akçadağ
Yayın: 16 Kasım 2026 19:26 · Kaynak: malatyaflashaber.com
Kaynağı Oku ↗