Hırsızın makbulü olmaz

Aslında hiç hoşumuza gitmiyor. Meslekî açıdan bakarsak, malzeme bol. Eminim hiçbir meslektaşımız konu sıkıntısı yaşamıyor. Fakat, bunca yolsuzluk, hırsızlık, rüşvet, suiistimal, fon vurgunu gibi haram işlere muhatap olmayı hiç birimiz hak etmiyoruz.

Yaşanan pisliklerden daha acıtıcı olan, bir kısım ‘sorumsuz sorumluların’, mevzuya ‘siyasî atgözlükleriyle’ bakıyor olması. Ne demek istiyoruz? Bize göre, hırsızın ‘makbulü’ olmaz. Hırsız hırsızdır. Şayet bir siyasî figür, hırsızlıkta suçüstü olmuşsa, etrafındaki ‘Ekosistemin’, hırsızı dışlaması beklenir.

Saha gerçekliği nedir? İktidar cephesine bakıyoruz… Partinin Genel Başkan Yardımcısı olan ve geçmişte bakanlık yapmışlığı bulunan bir tamahkâr, fon vurgununun içinde yer almış. Ve mahkeme o tamahkârı tutukluyor. Mahkemeden evvel, o tamahkârın ‘Ekosistemi’, olay patlak verir vermez cezayı bastı.

Ne parti ileri gelenleri, ne iktidara müzahir gazeteci-yazar-çizer takımı, ne de iktidarı samimiyetle destekleyen sivil toplum yapıları; fon vurguncusuna bırakın sahip çıkmayı, elinden gelse Taksim’de sallandıracak bir pozisyon aldı. PİŞKİNLER GÜRUHUHatta SPK’nın vurgun dönemindeki başkanı olan zatın adlî kontrolle salıverilmesi bile, iktidara yakın çevrelerde hayal kırıklığına sebep oldu.

Uzun lafın kısası… AK Parti ve MHP tabanı ile destekçileri, vurguncusuna sahip çıkmadı. Tersine, şayet mümkün olsa, yargılamayı mahkemeye bırakmadan tüm vurguncuların cezasını tek kalemde kesecekler. Hal böyleyken, karşı mahallenin ‘Ekosistemi’; hırsızına, rüşvetçisine, tecavüzcüsüne sahip çıkmada beis görmüyor.

Binlerce sayfalık iddianameler üzerinden yargılama sürerken…Çoğu aynı partinin militanı veya mensubu düzinelerce itirafçı “Rüşvet aldık, rüşvet verdik, çaldık, çırptık, resmî ve kadrolu sevgililerimizi besledik…” diye ifade verirken…Tapu kayıtları, rüşvet olarak verilen villa ve daireleri net bir şekilde ortaya koyarken…MASAK raporları, banka hesap hareketleri, HTS kayıtları, baz kesişmeleri, gizli veya açık tanıklar tüm kirli çamaşırları ortaya dökerken…“Rüşveti bizzat kendisine verdim…” diyen itirafçıların işaret parmakları doğruca Genel Başkanı işaret ederken…Pişkinler güruhu çıkıyor, “Bize karşı siyasî operasyon yapılıyor.” veya “Bir şiir okuduk, bütün iddianame çöktü…” sığlıklarıyla paçayı kurtarabileceğini sanıyor. RÜŞVETİN BELGELERİ BİLE VARKEN…Bundan da vahimi, bizzat öz oğlu tarafından bütün kirli çamaşırları ortaya dökülen müptezelleri partiden atmaya bile cesaret edemiyorlar.

İktidardakilerin, “Ucu nereye varırsa varsın, bu mikropları temizleyeceğiz…” kararlılığının zekâtını bile gösteremiyor, hırsızına sahip çıkan muhalif güruh. Hani, suçu işleyenlere karşı anlayışlı değilsek bile ‘anlamaya’ çalışacağız da… Suçluya sahip çıkanları… “Ne var yani?

Bir tek bizimkiler mi çalıyor?” diyen ahlâksızları anlayamıyoruz bile…Oysa kimse hırsıza, rüşvetçiye, tecavüzcüye sahip çıkamazdı, kadim zamanlarda. Hatta kadim zamanlarda ‘rüşvetin belgesi olmadığı’ halde, suçlananlar gidip aklanmadığı sürece, kimse ‘masumiyet karinesi’ diye kulağının üstüne yatmazdı.

Şimdi rüşvetin yüzlerce belgesi, tanığı, itirafçısı, ses ve görüntü kayıtları olduğu halde…Utanmazlar güruhu, ‘siyasî operasyon’ yalanıyla gözünü bantlayıp, burnuna da çamaşır mandalı geçirerek, her türlü pisliği görmezden gelebiliyor. O GÖZLÜK SUÇU SAKLAYAMAZLafı bağlamadan önce, fon vurguncusu tamahkâra bir çift laf daha edelim: Yahu anladık, utanma kalmamış.

Bari savcılığa ifadeye giderken, suratını o pahalı camların arkasına gizleme rüküşlüğünü yapmasaydın. Yani gözlerini saklaman, suçluluğun alametini tümden ortadan kaldırmıyor. Belki seni ve benzerlerini, hiçbir beklenti olmaksızın, umutla desteklemiş dürüst insanlar, senin gözlerinde azıcık masumiyet ifadesi yakalardı da, şu an hissettikleri kin ve nefret bir nebze olsun hafiflerdi.

Yazık… Basiret terk edince, suçluluğun itirafı, pahalı gözlükle bile arzı-ı endam edebiliyor.