Uzun uzun bir medeniyet yolculuğu

Uzun medeniyet yolculuğunda ahlakın önemi ülkemizde ki fon vurgununda nasıl önümüze serildi?

Nasıl iliklerimize kadar hissettik olanları ve yaşattıklarını.

Bu nedenle ahlakı düzeltmeye başladığımızda önce kendimizden başlamalıyız.

Şiar edindiğin ahlaki değerlerin olmalı.

Aynada ki kim?

Nasıl bir insansın?

Ahlâksızlık dediğini belki sende farklı bir şekilde farklı kılıkta yapabiliyorsundur. Başkasında gördüğünde kötü ancak senin küçük hilelerinde iyi mi?

Kime göre?

"Ahlâksızlık" kelimesi türediğinde sistemin bozukluğundan türemedi mi?

Ama "ahlâklı" imiş gibi davrananlar yüzünden de artarak büyümedi mi?

Çıkan sonuç ne?

Liyakat olmadan yolda yürümenin moda olması.

Ahlaklı insanı aptal yerine koyan sistem, kısa yoldan para kazanmak için her yolu deneyenlerin oluşturduğu sistem için ne gerekiyorsa yapılmalı.

Aç gözlülük, fırsatçılık bitmedikçe bu ülkede ne yolunda gider ki?

Ahlaksızlıklara imkân vermeyecek sistemler geliştirmek, cezaları tam uygulamak için öncelikle toplumsal bilincin olması gerekiyor.

Yasalar her yönden uygulanmalı hatta en basit olan bir şey için bile uygulanmalı.

Torpil liyakatin önüne geçti.

Dürüst kalan hep kaybetti.

Fırsatçılık ve kısa yoldan zengin olma arzusu arttı.

Ahlaklı kalmayı ödüllendirmek yok ancak cezalandırmak var. Hal böyle olunca toplumsal çürüme olmaz mı?

Olur. Ve bu şaşırtıcı değildir.

Ahlaki yozlaşmanın çözümü liyakatin ve dürüstlüğün işlediği bir düzendir.

Ekonomik zeminin sağlam olmasıdır.

Değişim ve ahlaki yozlaşma maalesef sosyal medyanın yanlış kullanılmasından da kaynaklanıyor.

Ahlaksızlığın yayılmasını, teşvik edilmesini ve özenilmesini durdurmak için eğitim ve ahlak yozlaşmasının durdurulması için öncelikle sosyal medyanın dönüşümü de büyük önem taşıyor.

İnsanlığa dair gerçek olan ne varsa tükendi ve insan maalesef ki sanal yaşamaya başladı.

İşte sanal hayatlar, sanal mallar, sanal takılar, sanal lüksün getirisi olaraktan da hırsızlık, fırsatçılık, öfke patlamaları, özentiler de yaşanmaya başladı.

Bu uzun medeniyet yolculuğunda sonumuz hayır ola…

Dip notlar;

Öfkeli ve idraksiz…

Halkı bilim ve eğitim eksenine kaydırabilirsek bize ne mutlu.

Çünkü bu halkın artık mantıklı düşünmeye ihtiyacı var.

Aklıselim olmaya,daha hoşgörülü ve daha gerçekçi davranmaya ihtiyacı var.

Çünkü bu halk düşündürülmüyor.

Engelleniyor ve ardından düşünmesini bilmeyen toplumlarda oluşan liyakatsizlik yakamıza yapışıyor.

Adaletsizlik, şiddet ve öfke baş gösteriyor.

Sonucunu hepimiz son günlerde yaşanan vahşette gördük. Eline pompalı tüfek alan dehşet saçıyor.

Düşün!

Çünkü sen insan olarak öfke duyarsan toplum anında öfkeye yönelir.

Bulaşıcıdır.

Öfke, nefret bulaşıcıdır.

Doğru olan neydi ki?

Hepimiz hakikat olan doğruları görmek isteriz.

Önce görerek başlarız.

Ama nasıldır doğru?

Beyazların Kızılderililere yaptığını gördü gözler.

Beyazların siyahilere yaptığını gördü gözler.

Yanlıştı.

Irkçılığı, işkenceleri duyduk her yerde, her savaşta.

Toplama kamplarını ve kıyımları gördü gözler.

Yanlıştı.

İngilizlerin Fransızların sömürgeciliğini gördü gözler.

Yanlıştı.

Sonra Suriye’de olanları gördük. Göçleri. Yanlıştı.

Filistinlilere yapılanları gördük.

Yanlışlara oda.

Bomba yağdırıldı her yere

Yanlıştı.

Sorun ne?

Çok basit. Sorun düzen.

Bu şekilde işler düzen. Bu düzende kimse kendi yaptıklarından sorumlu olmadığı gibi kendini asla da kusurlu görmez.

Mutlu kalın…

Fıkra;

Fi tarihinde Temel’in köyünde düğünyapılıyordu.

Gelenek gereği erkekler tabancalarını çekip havaya ateş ediyor ve bir yerde tabancalarının üstünlüğünü göstermeye çalışıyorlardı. O sırada komşu ilçelerden birinden gelip düğüne katılan Şakir adındaki konuk, tabancasını çekip bir şarjör mermiyi birbiri ardına havaya saydırınca Temel, yanındaki Cemal’i dürttü;

– Habuhavaluadam da kimdur, ilk defa göriyrim da?

Cemal, ateş edenin komşu ilçeden Şakir olduğunu söyleyince Temel;

– Komşi mu? Yazukya yazuk tabancaya, yazuk! Hiç ateş edemedü.

Günün sözü:

“Asıl mucize kendine inanmaktır; sonrası hep olağan şeyler.