Gerçek dünyanın sertliği ve sorgulanmak üzerine
- Demokrat Kocaeli Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Mevlüt Soysal'ın yazısı; GAZETECİLİKLE ilgili katıldığım panellerde mikrofon bana gelince daha ilk cümlemde iyi bir gazeteci olmadığımı vurgulayınca şaşıranlar oluyor tabii ki… Gazeteciliği anlatmak için gelip de iyi bir gazeteci olmadığını söyleyen
Demokrat Kocaeli Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Mevlüt Soysal'ın yazısı; GAZETECİLİKLE ilgili katıldığım panellerde mikrofon bana gelince daha ilk cümlemde iyi bir gazeteci olmadığımı vurgulayınca şaşıranlar oluyor tabii ki… Gazeteciliği anlatmak için gelip de iyi bir gazeteci olmadığını söyleyen adam…
Sonra devam ediyorum:
“Benim hikâyemin temelini hep yazarlık oluşturdu.”
Nitekim bu işe bir yazar olarak başladım; hala yazıyorum ve ölene kadar da yaşama sarılma şeklim bu olacak…
Çevremde çok gazeteci dostum var ve onların yüzüne karşı, onların çok iyi olduklarını, kendimin ise kötü olduğunu vurguluyorum.
Nitekim ben onlarla yarışmıyorum.
İyi bir haber yaptıklarında kıskanmıyorum.
Hepsinin hakkını veriyorum.
Hem yüzlerine karşı hem de arkalarından…
Ve fakat iyi bir kitap, iyi bir oyun metni okuduğumda hasetlendiğim oluyor. Hele de yazan akranımsa dişlerimi sıkıyorum metin boyu… Onun kadar iyi yazmadığımı düşünüp üzülüyorum.
Bunun beni kamçıladığını ifade edebilirim.
Daha iyisi için daha çok kitaba sarılıp daha çok yazıyorum böylece…
Ve fakat yaşadığım iki hayat ortaya çeşitli problemler de çıkarmıyor değil…
Çünkü hayatların biri çok gerçek ve çok sert… Diğeri ise çok romantik…
Misal kendi ürettiğiniz bir karakterle yaşarken bir anda karşınıza gerçek yaşamın katılığı çıkıyor.
İki dünyanın da problemleri çözme yöntemi farklı…
Ama siz bazen anahtarları karıştırıyorsunuz. Gerçek dünyadaki sorununuzu çözmek için diğer dünyadaki anahtarı kullanıyorsunuz.
Böylelikle sorunu çözemiyorsunuz.
O pek zarif edebi dünyanın etik kodları ile gerçek dünyanın etik kodları arasında da büyük fark var.
Mesleğinizde kendinizi sorguluyorsunuz…
Etik açıdan zafiyet yaşayıp yaşamadığınızı içinizde tartışıyorsunuz…
Soruların yanıtlarını edebiyatçılarda, felsefecilerde aradığınızda ortaya büyük bir üzüntü, içsel bir kaos çıkıyor.
Çünkü söz konusu sorgulama olduğunda o dünya bir hayli sertleşiyor. Bir hayli yıpranıyorsunuz.
Edebiyat izin verse bendeniz daha sert olmayı isterdim hayatta…
Örneğin çok değer verdiğim birisi çıkıp beni sorguladığında, “Mevlüt çok değişti” dediğinde “Aman, ne olacak yahu… İki hareketle süreci yönetiriz” karşılığını vermeyi isterdim.
Ama yok…
Ben, sevdiklerim tarafından sorgulandığımda üzülüyorum.
Kendimi suçlu hissediyorum.
Kendi hatalarımı arıyorum.
Oysaki bazen bazı şeyleri geçiştirecek kadar gerçek dünyaya ait olmak isterdim.
Biliyorum ki o zaman her şey çok daha kolay olurdu.
Bugünden daha güçlü olurdum.
Ne diyordum?
Benim yolum hep yazmak oldu…
Edebiyatla, felsefeyle beslendim…
Ve fakat oradaki yöntemlerle gerçek hayattaki problemleri çözmeye çalıştığımdan, belki bir parça erken yaşlandım.
Her şeye rağmen…
Hayat böyle devam ediyor işte!
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.
Kategori: Kültür-Sanat · Bölge: Yalova
Yayın: 16 Kasım 2026 20:51 · Kaynak: demokratkocaeli.com