Medıcal Hospıtal’ın 500 Emekçisi Sahipsiz Değildir..! Bu şehrin Emeğini Ve İnsanını Kimse Yok Sayamaz..!

Elazığ Medical Hospital’da yaşananlar artık yalnızca bir hastanenin ticari meselesi olmaktan çıkmış, yaklaşık 500 emekçinin alın teri, geleceği ve yıllarca verdikleri emeğin karşılığı meselesine dönüşmüştür.

Burada çok açık ve net söylüyorum; Bir işletmenin sahipleri, yöneticileri veya ortakları yaptıkları hataların bedelini çalışanların sırtına yükleyemez. Yıllarca bu hastanenin ayakta kalması, büyümesi ve para kazanması için gece gündüz çalışan yüzlerce insanı bugün ortada bırakıp arkasını dönerek gitmek ne vicdana ne insanlığa ne de iş ahlakına sığar.

Peki hastane sahiplerine birkaç sorum var..!

Yıllarca bu hastanede çalışan 500'e yakın insanın emeği sayesinde elde edilen kazançlar nereye gitti? Bugün ortaya çıkan mağduriyetin sorumluluğunu kim üstlenecek?

Hastane sahiplerine kesildiği belirtilen 500 milyon TL'nin üzerindeki ceza öncesinde veya sonrasında, sahip olunan mal varlıklarında el değiştirme, satış veya başkalarına devir işlemleri gerçekleşti mi? Eğer böyle bir durum varsa bunlar neden bütün yönleriyle araştırılmasın?

Hukuka aykırı bir mal kaçırma veya alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik işlem tespit edilirse, bu işlemler neden yasal yollarla iptal edilerek mal varlıkları yeniden hak sahiplerinin alacaklarının karşılanmasında kullanılmasın?

Tabii ki bu soruların cevabını vermek kolay değil. Belki de cevap veremezsiniz..!

Ancak burada devletin ilgili kurumlarına, yargıya ve yetkililere çok önemli bir görev düşüyor. Şirketin mal varlığı, taşınmazları, devirleri ve bütün mali hareketleri incelenmeli; çalışanların ücret, tazminat ve diğer alacakları kuruşu kuruşuna, gecikmelerin doğurduğu yasal haklarıyla birlikte ödenmelidir.

AK PARTİ İL BAŞKANI VE MİLLETVEKİLLERİ DİNLEDİ, DİĞERİ YİNE ŞOV PEŞİNDE..!

Konuşulanlara göre geçtiğimiz cumartesi günü AK Parti Elazığ İl Başkanı ve milletvekilleri, Medical Hospital'da mağduriyet yaşayan kardeşlerimizle bir araya gelerek onların sorunlarını tek tek dinlemiş, karşılıklı görüşmeler gerçekleştirmiş ve önemli notlar almıştır.

Elbette yıllarca emek verdikleri iş yerinde bugün haklarını alamayan insanların seslerini yükseltmeleri, yaşadıkları mağduriyeti açıkça dile getirmeleri son derece doğal ve haklı bir tepkidir. Çünkü ortada yalnızca bir maaş meselesi değil, ailelerin geçimi, çocukların geleceği ve yüzlerce insanın alın teri vardır.

Yapılan görüşmelerde İl Başkanı ve milletvekillerinin çalışanların taleplerine olumlu yaklaştıkları, sorunların çözümü konusunda notlar aldıkları ifade edilmektedir.

Şimdi beklentimiz çok açıktır. Alınan bu notlar yalnızca kâğıt üzerinde kalmamalı. En kısa süre içerisinde Ankara'da ilgili bakanlıklar ve yetkili mercilerle görüşülerek bu mesele köklü bir şekilde çözüme kavuşturulmalıdır.

Çalışanların artık yeni vaatlere değil, somut adımlara ve sonuçlara ihtiyacı vardır. Bu insanların daha fazla bekleyecek ne maddi gücü ne de sabrı kalmıştır.

Ancak burada bir gün önce yaşanan ve benim açımdan son derece dikkat çekici olan başka bir hususu da ifade etmek istiyorum.

Şehre geldiği günden itibaren siyaseti hizmetten çok gösteriye dönüştürdüğüne inandığım, gittiği her yerde şov yaparak insanların gönlüne girmeye çalışan, bunun ötesinde şehrimize ne kattığını sorguladığım bir milletvekilinin, bu mağduriyet karşısında ortaya koyacağı katkıya da açıkçası inanmıyorum.

Neden mi? Çünkü güven vermiyor..!

Elazığ'da bir dönem diğer milletvekilleriyle birlikte her alanda kucaklaşarak, el ele tutuşarak, birlikte gezerek görüntü veren; fırsat buldukça ise Meclis kürsüsünden parmak sallayarak aynı şehrin milletvekillerini hedef alan, onları adeta küçük düşürmeye çalışan bir siyasi anlayışın samimiyetine nasıl inanabiliriz.?

Bir tarafta Elazığ'da birlikte hareket ediyor görüntüsü vereceksiniz, diğer tarafta Ankara'da Meclis kürsüsünü fırsat bilerek aynı şehrin milletvekillerine hak etmedikleri ifadelerle yükleneceksiniz.

Bunun adı siyaset değil, bana göre siyasi tutarsızlıktır.

Elazığ insanının gözüne girmek adına Meclis kürsüsünden yapılan bu tür çıkışları, hizmetten ziyade siyasi şov olarak görüyorum. Şehrin milletvekillerini kamuoyu önünde hedef alarak prim kazanmaya çalışmanın Elazığ'a ne faydası var?

Şimdi soruyorum; Dün birlikte yürüdüğünüz insanları bugün Meclis kürsüsünde neden hedef alıyorsunuz? Elazığ'ın sorunlarını çözmek için ortak akıl ve dayanışma varken neden ayrıştırıcı bir siyaset dili tercih ediyorsunuz?

Belki bu sorulara da cevap veremezsiniz..!

Benim bu siyaset anlayışına zerre kadar güvenim yok. Dolayısıyla Medical Hospital'da mağdur edilen 500 emekçimizin sorunlarının çözümünde bu milletvekilinin samimi ve kalıcı bir katkı sunacağına da inanmıyorum. Çünkü siyaset, insanları bir gün kucaklayıp ertesi gün onları hedef almak değil, zor zamanda sorumluluk üstlenmektir.

BİR HASTANE, BİR BAKKAL DÜKKÂNI GİBİ YÖNETİLEMEZ..!

Bir başka önemli konu da hastanenin geleceğidir.

Bu hastanede yıllarca hizmet vermiş, tecrübe kazanmış, hastalarıyla bağ kurmuş 500'e yakın çalışanı kapının önüne koymak yerine, yeni bir yönetim anlayışıyla hastanenin yeniden hizmete başlaması sağlanmalıdır. Nerede kalmıştık diyerek, aynı ekip ve tecrübeli çalışanlarla yeniden sağlık hizmeti verilmesi Elazığ adına çok kıymetli olacaktır.

Açıkçası geçmişte hastaneye yaptığımız ziyaretlerde çalışanlardan duyduğumuz bazı uygulamalar da sağlık sektörünün kurumsal anlayışıyla bağdaşmıyordu. Personelin asansörleri kullanmasının yasaklanması, koridorlardaki lambaların belirli saatlerde şalterler üzerinden açılması gibi anlatılan uygulamalar, bir sağlık kuruluşunun nasıl yönetilmemesi gerektiğine dair ciddi soru işaretleri oluşturuyordu.

Bir hastane bakkal dükkânı gibi, nereden ne kısarsak kârdır anlayışıyla yönetilemez. Sağlık sektörü insan hayatına, çalışanların emeğine ve kurumsal ciddiyete değer vermeyi gerektirir.

ELAZIĞLI İŞ İNSANI VEYSEL DEMİRCİ'YE ÇAĞRIMIZDIR..!

Buradan Elazığlı iş insanı Sayın Veysel DEMİRCİ'ye de bir çağrıda bulunmak istiyorum. Ülkemizin birçok noktasında farklı sektörlerde önemli yatırımları ve hizmet alanları bulunan Sayın DEMİRCİ'nin, imkânları ve şartları uygun olduğu takdirde Medical Hospital'ı sahiplenmesi, hastaneyi yeniden ayağa kaldıracak kurumsal bir yapılanmaya öncülük etmesi Elazığ için önemli bir kazanım olabilir.

Bizim derdimiz kimin hastanenin sahibi olacağı değil, bu hastanenin yeniden hizmet vermesi, 500 emekçinin mağduriyetinin giderilmesi ve Elazığ halkının sağlık hizmetlerinden mahrum kalmamasıdır.

SON SÖZÜM ŞUDUR:

Hiç kimse 500 emekçinin alın terini, yıllarca biriktirdiği emeğini ve geleceğini görmezden gelemez. Bir işletmenin sahipliği kadar sorumluluğu da vardır. İnsanların emeğiyle kazanılan servetin arkasında insanların hakkı bulunur.

Hastanenin geçmişteki sahiplerine son kez soruyorum: Yıllarca sizinle birlikte çalışan bu insanların bugün içine düştüğü mağduriyet karşısında hiç mi sorumluluk hissetmiyorsunuz? Onların maaşları, tazminatları ve alın terleri sizin için hiç mi önem taşımıyor?

Belki bu sorulara cevap veremezsiniz ama 500 emekçinin hakkı, kamuoyunun vicdanında ve hukukun önünde mutlaka karşılığını bulmalıdır.

Siyasetçilere de şunu hatırlatmak istiyorum; Bu mesele fotoğraf vermekle, birkaç ziyaret gerçekleştirmekle, kürsülerden konuşmakla çözülecek bir mesele değildir. Bu insanların hakkını almak için Ankara'da kapılar aşındırılmalı, ilgili kurumlar harekete geçirilmeli ve sonuç alınmalıdır.