Silahlanmak Mı, Güvende Olmak Mı?

Afyonkarahisar'da sekiz insanın hayatını kaybettiği silahlı saldırı, yine hepimizi aynı soruyla karşı karşıya bıraktı: Bir insan, başka insanların hayatına son verebilecek bir silaha bu kadar kolay nasıl ulaşabiliyor? Bir av tüfeğinin 12 bin liraya, üstelik ruhsatsız olarak el değiştirebildiği bir ülkede, artık yalnızca adli bir olaydan söz edemeyiz. Burada konuşmamız gereken çok daha büyük bir toplumsal mesele var: Bireysel silahlanma.

İçişleri Bakanlığının 2024 yılına kadar uzanan verileri, ateşli silahlarla işlenen 26.439 suçun 19.807'sinde ruhsatsız silah kullanıldığını gösteriyor. Başka bir ifadeyle, ateşli silahla işlenen suçların yaklaşık yüzde 75'i ruhsatsız silahlarla gerçekleştiriliyor.

2025 yılında güvenlik güçlerinin ele geçirdiği ruhsatsız silah sayısı ise 110 bini aşmış durumda. Bunlar küçük rakamlar değil. Üstelik ele geçirilenler, dolaşımda bulunan silahların tamamı değil, yalnızca yakalanabilenler.

Ancak meseleyi yalnızca ruhsatsız silahlarla sınırlamak, sorunun önemli bir bölümünü görmezden gelmek olur. Ruhsatlı silahlarla işlenen suçlar da var. Ruhsat sahibi olmak, bir insanın öfkesini kontrol edebileceğinin, hayatı boyunca şiddete başvurmayacağının ya da silahını bir tartışmanın ortasında kullanmayacağının garantisi değildir.

İnsanların ruhsat aldıkları günkü durumlarıyla yıllar sonraki davranışları aynı olmayabilir. Peki ruhsat verildikten sonra bu riskleri değerlendiren, değişimleri izleyen bir denetim mekanizması ne kadar işlevsel?

Daha temel bir sorunumuz var. İnsanlar neden silah edinme ihtiyacı hissediyor? Kendilerini korumak için mi, güç göstermek için mi, yoksa başkalarının silahlı olabileceği düşüncesiyle mi? Bu sonuncusu, toplumsal güvenin nasıl aşındığını gösteren tehlikeli bir kısır döngüdür.

Herkes kendisini korumak için silahlandığında, herkesin birbirinden korktuğu bir toplum ortaya çıkar.

Bir trafik tartışmasının, bir alacak verecek meselesinin, aile içi anlaşmazlığın veya komşuluk kavgasının ölümle sonuçlanabilmesi, silahın şiddetin sonuçlarını nasıl ağırlaştırdığını gösteriyor. Öfke geçicidir, tartışma bitebilir, insanlar pişman olabilir. Ama tetiğe basıldığında geri dönüş yoktur.

Devletin sorumluluğu yalnızca suç işlendikten sonra faili yakalamak değildir. Silahın yasa dışı dolaşımını engellemek, ruhsatlandırmayı sıkılaştırmak, ruhsatlı silah sahiplerini düzenli denetlemek ve silah ticaretinin kaynaklarına ulaşmak da bu sorumluluğun parçasıdır.

Bir ülkede güvenlik, vatandaşların birbirlerine karşı silahlanmasıyla sağlanamaz. Silahın yaygınlaşması güvenliğin değil, güvensizliğin göstergesidir.

Asıl mesele kaç kişinin silah taşıdığı değil, insanların neden silah taşımadan güvende hissedemedikleridir.

Yorumunuz için teşekkürler, en kısa sürede gözden geçirilip yayınlanacaktır

Trabzon Günebakış’ın temel yayın politikası Trabzon’a özgü, sahadan üretilen haberlerle şehrin nabzını tutmaktır. Muhabirlerimiz, kentin gündemini birebir takip ederek yerel gelişmeleri, insan hikâyelerini ve bölgeye özgü olayları okurlarımıza ulaştırır.

Bunun yanı sıra gün içinde zaman zaman dış kaynaklardan alınan haberler de editörlerimiz tarafından Trabzon’a özgü ayrıntılar, yerel gözlemler, uzman görüşleri ve saha bilgileriyle zenginleştirilir. Bu yaklaşım sayesinde haberlerimiz benzerlerinden ayrışan, benzersiz, özgün ve doyurucu bir içerik niteliği kazanır.

Trabzon Günebakış, okurlarına yalnızca haber değil; analiz, bağlam ve değer sunmayı ilke edinmiştir.

Trabzon Günebakış’ın temel yayın politikası Trabzon’a özgü, sahadan üretilen haberlerle şehrin nabzını tutmaktır. Muhabirlerimiz, kentin gündemini birebir takip ederek yerel gelişmeleri, insan hikâyelerini ve bölgeye özgü olayları okurlarımıza ulaştırır.

Bunun yanı sıra gün içinde zaman zaman dış kaynaklardan alınan haberler de editörlerimiz tarafından Trabzon’a özgü ayrıntılar, yerel gözlemler, uzman görüşleri ve saha bilgileriyle zenginleştirilir. Bu yaklaşım sayesinde haberlerimiz benzerlerinden ayrışan, benzersiz, özgün ve doyurucu bir içerik niteliği kazanır.

Trabzon Günebakış, okurlarına yalnızca haber değil; analiz, bağlam ve değer sunmayı ilke edinmiştir.