Üsküdar’da Oldu Bitti Maşallah!

Üsküdar Belediyesi Ak Parti’ye geçti. Kâğıt üzerinde olan budur. Fakat siyasetin ve demokrasinin kâğıt üzerindeki sonuçlardan daha önemli bir tarafı var. O sonuca nasıl ulaşıldığı. İşte asıl tartışılması gereken budur. Çünkü Üsküdar’da yaşananlar, sıradan bir belediye başkan vekilliği seçimi olmaktan çıkmış; göz altıların, tutuklamaların, parti değiştirmelerin, mahkeme kararlarının ve seçimlerin birbirini izlediği son derece tartışmalı bir sürece dönüşmüştür. Ve şimdi toplumun vicdanına şu soru bırakılmıştır. Bu gerçekten sandığın iradesi midir, yoksa sandığa giden yolun kendisi mi değiştirildi? Bu soruyu sormak ne suçtur ne de siyasal husumettir. Tam tersine, demokrasinin namusudur, seçmen iradesini savunmaktır. Bir seçim kazandınız. Peki, vicdanınız rahat mı? Ak Parti bugün Üsküdar Belediyesi’nde başkan vekilliğini kazandı. Tebrik edebilirsiniz. Ancak bir siyasi zaferin yalnızca matematiksel sonucuna bakarak “kazandık” demek, siyasetin ahlaki boyutunu görmezden gelmektir. Çünkü mesele sadece 23 oy değildir. Mesele, o 23 oyun hangi siyasi atmosferde ortaya çıktığıdır. Önce seçilmiş Belediye Başkanı Sinem Dedetaş tutuklandı. Ardından görevden uzaklaştırıldı. Başkan vekilliği için yapılan ilk seçimde CHP’nin adayı 22 oyla seçildi. Ak Parti itiraz etti. Seçimin yenilenmesine karar verildi. Sonra bazı CHP’li meclis üyeleri gözaltına alındı. Bazı isimler tutuklandı. Dört CHP’li meclis üyesi Ak Parti saflarına geçti. Ve yenilenen seçimde Ak Parti adayı 23 oyla kazandı. Şimdi sormak isterim. Bütün bunların aynı süreç içinde yaşanmış olması hiç mi soru işareti doğurmuyor? Ak Parti yöneticileri gerçekten bu tablonun tamamına bakıp, “Evet, burada her şey son derece normaldir” diyebiliyor mu? Diyebiliyorsa… Vicdanlarına ve tabanlarına bunu nasıl anlatıyorlar? Hukuk varsa herkes için vardır. Burada bir tespit yapayım. Bir insan hakkında soruşturma açılmasına karşı değilim. Bir suç şüphesi varsa elbette soruşturulabilir. Bir mahkeme kararının uygulanmasına elbette karşı değiliz. Sorun başka. Sorun, hukukun siyasi sonuç doğuran bütün süreçlerde aynı hassasiyetle uygulanıp uygulanmadığıdır. Hukuk devletinin ölçüsü, sadece “mahkeme karar verdi” demek değildir. Asıl ölçü şudur, mahkeme kararının arkasında toplumun güvenebileceği bağımsız, tarafsız ve öngörülebilir bir hukuk düzeni var mı? Eğer vatandaşın zihninde, “Bu kararın arkasında siyasi hesaplaşma olabilir mi?” sorusu oluşuyorsa, iktidarın yapması gereken şey vatandaşını susturmak değildir. Şeffaflık sağlamaktır. Çünkü güven, emirle kurulmaz. Güven, adaletle kurulur. *’Oyun İçinde Oyun’ Demek Neden Suç Olsun? Bugün Üsküdar’da insanların bir bölümü “oyun içinde oyun” olduğunu düşünüyor. Bu düşünceyi paylaşmak zorunda değilsiniz. Ama bu düşüncenin neden ortaya çıktığını anlamak zorundasınız. Çünkü ortada birbirinden bağımsızmış gibi görünen ama sonuçları itibarıyla aynı siyasi tabloyu etkileyen bir dizi gelişme söz konusu. Bir belediye başkanı tutuklanıyor. Bir belediye meclisi seçim yapıyor. Seçim sonucu itirazla karşılaşıyor. Seçim yenileniyor. Arada meclis üyeleri gözaltına alınıyor. Tutuklamalar yaşanıyor. Parti değişiklikleri gerçekleşiyor. Ve nihayet yönetim el değiştiriyor.