İstanbul’da romantik bir randevu cep yakıyor: Avrupa'nın en pahalı ikinci şehri

Deutsche Bank Araştırma Enstitüsü’nün Mapping the World’s Prices 2026 raporuna göre, Avrupa’da randevu maliyetinin en düşük olduğu şehir İstanbul.

Ancak harcamalar ortalama aylık net maaşa oranlandığında tablo değişiyor: İstanbul, randevu maliyetinin gelire kıyasla en yüksek olduğu ikinci şehir olarak öne çıkıyor.

Bir randevu sepetinde neler var?

Araştırmada kullanılan “Ucuz Randevu Endeksi”, flörtün maliyetini tek bir harcama kalemi üzerinden değerlendirmiyor.

Hesaplamaya bir şişe şarap, bir kot pantolon, bir elbise, iki kahve, orta fiyatlı bir restoranda iki kişilik yemek, iki sinema bileti, iki tek yön toplu taşıma bileti ve beş kilometrelik taksi yolculuğu dahil ediliyor.

Dolayısıyla endeks, yalnızca buluşma sırasında yapılan harcamaları değil, randevuya hazırlanmak için alınan kıyafetleri de kapsıyor.

Bu nedenle hesaplanan toplam, tek bir buluşmada mutlaka harcanacak tutarı değil, belirli harcama kalemlerinden oluşan karşılaştırmalı bir sepeti gösteriyor.

Fiyat verileri, kullanıcıların paylaştığı bilgilerden yararlanan Numbeo platformundan alınıyor. Numbeo resmi bir istatistik kurumu değil.

Oksijen'in derlediği araştırmadaki fiyatlar 2026 yılının ortasındaki verileri yansıtıyor.

Avrupa’da randevunun en pahalı ve en ucuz olduğu şehirler

Listedeki şehirler arasında fiyat farkları belirgin.

Dünya genelinde en pahalı şehirlerin çoğu Avrupa’da

Araştırmanın küresel karşılaştırmasına göre, randevu maliyetinin en yüksek olduğu 10 şehrin sekizi Avrupa’da. Avrupa şehirleri ilk 20’de 14, ilk 30’da ise 20 sıraya sahip.

Asya’da ise daha düşük tutarlar görülüyor.

Maaşlar hesaba katılınca sıralama değişiyor

Şehirler arasındaki fiyat farkları, randevu maliyetinin ne kadar ağır bir yük oluşturduğunu tek başına göstermiyor. Bunun için harcamaları gelirle karşılaştırmak gerekiyor.

İsviçre şehirleri, randevu sepetinin en pahalı olduğu yerler olmasına rağmen, bu harcamaların aylık net maaş içindeki payının en düşük olduğu şehirler arasında bulunuyor.

İstanbul’da ise tablo tersine dönüyor.

İstanbul’u yüzde 16,7 ile izleyen Lizbon’da oran yüzde 16,3, Budapeşte’de ise yüzde 15,6.

Bu sonuçlar, fiyat düzeyinin tek başına yaşam maliyetini açıklamadığını gösteriyor. Bir şehirde restoran, ulaşım veya giyim harcamalarının daha düşük olması, bu giderlerin o şehirde yaşayanların gelirlerine kıyasla daha kolay karşılanabildiği anlamına gelmiyor.

Maaş verileri de sonuçları etkiliyor

Araştırmada kullanılan şehir bazlı maaş tahminleri Numbeo’dan alınıyor. Bu verilerle hesaplanan oranlar, Avrupa İstatistik Ofisi’nin (Eurostat) ortalama ücret alan, bekâr ve çocuksuz bir kişi için yayımladığı yıllık net kazanç verileriyle yapılan hesaplamalardan bazı noktalarda ayrılıyor.

Temel fark, Eurostat’ın bu karşılaştırmada şehirleri değil, ülke ortalamalarını esas alması. Bu nedenle şehir bazlı maaş tahminleriyle ulusal ücret istatistiklerinin bire bir örtüşmesi beklenmiyor.

İlham Aliyev: Bağımsız bir ülkeye nasıl yaşayacağını söyleme hakkınız var mı?