Hentbol nereye?

Sevgili okurlarım…Birisinin içinde bulunduğu bir eksiklik, belki de yarın başka bir güzelliğe dönüşebilir. Buna hiçbir itirazım olmadığı gibi yargılama hakkına da sahip değilim. Peki, insan olarak birisinde ya da bir kurumda bir eksiklik gördüğümüzde tavrımız ne olmalı?

Elbette ki eksikliği görmezden gelmek gibi bir lüksümüz yok. Tabii ki yapılan yanlışı güzel bir üslup ile ortaya koyup onu doğrunun üzerine çekmenin yolunu tutmalıyız. Ve yine bunu yaparken karşı tarafı incitmeden, kendimizi de doğrucu Davut gibi yüksek perdede konumlandırmamamız gerekir.

Tabii ki cümlelerin etrafında sancılarım ile dolaşmanın sebebi var. Aslında başlığa koymam gereken cümleyi tam da burada yazarsam kimse alınmaz umarım. Ey Hentbol Federasyonu, yeter! Serap gibi olan şeyleri elli yıllık koca bir camiaya su diye göstermekten vazgeçin artık.

Zira hayalperestlik tehlikeli bir travmadır. Şayet zamanında fark edilip önlemi alınmazsa dönüştüren bir hâl alır. Böyle olduğu takdirde de kendi doğrusunun dışındaki olan her şey yanlışa evrilir, geri dönülemez hasarlara sebep olur.

Unutmayalım ki bulunduğumuz koltuklar tarihin kaydı altındadır. Ve kalemler sayfaların arşivlerine sessizce işlemekte. Bugün henüz yol yakınken ve bu kadar insan sanki ağız birliği etmişçesine okuyla aynı hedefi gösteriyorken gelin bu yanlıştan kurtulma erdeminin sahibi olun.

Son oynanan Avusturya ve Norveç maçları, skorlarından bağımsız olarak köprüden önceki camianın son çıkışıdır. Derhâl İspanyol ekiplerin görevlerine son verip hentbol camiasına açık bir istişare çağrısı yapılmalıdır. Bu kulakları sağır eden çığlığı duyma şansı bir daha elinize geçmeyebilir.

Ülkemizin ve dahi özelinde branşın yetişmiş spor aklı ile iş birliği yapma zamanı geldi de geçiyor. Norveç maçından sonra başantrenör Roy Comino'nun basın toplantısını lütfen ekrana verin ve döne döne izleyin. Allah aşkına, bu nasıl bir sirkatin söylerken şecaat arz etmektir?

Atasözüne konu olan Kıpti bile bu kadar aşikâr, karşısında bulunanları aptal yerine koyan ve sanki kahvede otururken zorla bu göreve getirilmiş herhangi sıradan bir yurdum insanının düşmeyeceği çiğlikte cümleleri kurmazdı. Yapmış olduğu açıklamaları okurken kendimi küçümsenmiş hissettim.

Bu adamın etrafında hiç mi kimse yok kendisine kaş göz işareti yapacak yahu? Ya da hiç mi birileriyle istişare etmiyor, toplantı yapmıyor? Çok Kıpti bu adam, çok. Yazık oluyor koca camiaya ve tabii ülkeye, bayrağa, kalbiyle yaşayan bu temiz milletimize.

Diğer federasyonlar yüklerinden kolayca kurtulurken biz bunu neden birbirimizi dövmeden yapamıyoruz? Buraya kadar yazdıklarım henüz konunun ön sözüne giriş. Sanılmasın ki bununla yetineceğim. Sadece birkaç gün izleyip bakacağım atılan adımlara.

Rüzgâr bir kez esti sevgili dostlar. Fırtınaya dönene kadar durmak yok bu kez. Hepimizin istiabı doldu, ıstıraba dönüştü. Tüm camiaya çağrımdır: Herkes bulunduğu yerden cürmü kadar yer yaksın. Hepiniz Allah'a emanet olun.

Tarihe Not: Tarih, gölgelendiği ağacı kesmeden ısınmanın yolunu bulanları kahraman diye yazar.