Anadolu'nun Unutulan Yemekleri: Bir Kitaptan Fazlası, Bir Milletin Hafızası

Her Yemeğin Ardında Bir Hikâye, Her Sofranın Ardında Bir Tarih VarBir zamanlar Karaman’ın köylerinde, yaylalarında, bağ evlerinde ve mahalle aralarındaki aşenelerde pişen yemekler, yalnızca karın doyurmak için hazırlanmıyordu. Her yemeğin bir mevsimi, her sofranın bir geleneği, her tarifin bir hikâyesi vardı.

Tandır başında imeceyle açılan şepitler, kesmik ateşinde ağır ağır pişen callalar, kış gecelerinde aileleri ve komşuları bir araya getiren arabaşı sofraları, düğün kazanlarında kaynayan yemekler ve bayram sabahlarının kendine özgü lezzetleri, Anadolu insanının hayatında önemli bir yer tutuyordu.

Ancak zaman değişti. Köylerden kentlere göç hızlandı, geleneksel üretim biçimleri dönüştü, eski mutfak araçları kullanılmaz oldu. Büyükannelerden torunlara aktarılan pek çok tarif, modern yaşamın alışkanlıkları içerisinde yavaş yavaş unutulmaya başladı.

İşte yazar ve araştırmacı Murat Ay, “Anadolu’nun Unutulan Yemekleri” adlı eserinde bu kayboluşa karşı önemli bir kültürel kayıt oluşturuyor.

Kitap, unutulmaya yüz tutmuş yemeklerin nasıl yapıldığını anlatmakla yetinmiyor. Bu yemeklerin hangi şartlarda ortaya çıktığını, hangi törenlerde hazırlandığını, hangi ürünlerle yapıldığını, hangi araçların kullanıldığını ve toplum hayatında nasıl bir anlam taşıdığını da araştırıyor.

Böylece okur, bir yemeğin tarifini öğrenirken aynı zamanda o yemeğin ait olduğu kültürel dünyayı keşfediyor.

21 Yıllık Emeğin Ortaya Çıkardığı Kültür HazinesiEserin en dikkat çekici özelliklerinden biri, arkasındaki uzun araştırma süreci.

1961 yılında Karaman’da dünyaya gelen Murat Ay, müzik ve folklor alanındaki derleme çalışmalarını zamanla mutfak kültürünü de kapsayacak şekilde genişletti.

Yazarın özgeçmişinde, 2018 yılında yayımlanan “Unutulan Yemeklerimiz ve Karaman Mutfağı” adlı ilk kitabının 13 yıllık araştırmayla hazırlandığı belirtiliyor. 2024 yılında yayımlanan “Karaman Ezgisi – Sesimiz, Sözümüz, Sazımız” adlı ikinci eserinin ardından Ay, üçüncü kitabı olan “Anadolu’nun Unutulan Yemekleri” ile 21 yıllık araştırma birikimini kapsamlı bir çalışmaya dönüştürdü.

Ay, kitabın önsözünde araştırma süreci boyunca Karaman Halk Kütüphanesi, Karaman Kayserilioğlu Çocuk Kütüphanesi ve İstanbul Beyazıt Devlet Kütüphanesi başta olmak üzere çeşitli kütüphanelerin kaynaklarından yararlandığını anlatıyor.

Araştırmasının yalnızca yazılı belgelerle sınırlı kalmadığını belirten yazar, binlerce kişiyle doğrudan veya dolaylı görüşmeler yaptığını; kişisel arşivlerden, eski fotoğraflardan, aile hatıralarından ve sözlü anlatımlardan faydalandığını aktarıyor.

Bu yönüyle eser, masa başında hazırlanmış sıradan bir tarif derlemesinden ayrılıyor. Yaşlı kuşakların hafızasında kalan bilgiler, geçmişten gelen aile gelenekleri, yerel ürünler ve gündelik hayata ilişkin ayrıntılar, uzun yıllara yayılan bir araştırmayla aynı kitapta buluşuyor.

Karaman’ın Binlerce Yıllık Beslenme Tarihine YolculukKitabın birinci bölümü, Karaman’ın beslenme arkeolojisine ve yemek kültürünün tarihsel gelişimine ayrılıyor.

Karaman ve çevresindeki eski yerleşimlerin beslenme alışkanlıkları, Anadolu’nun tarih boyunca geçirdiği kültürel değişimler ve farklı medeniyetlerin mutfak üzerindeki etkileri ele alınıyor.

Pınarbaşı gibi tarih öncesi yerleşimlerden hareketle bölgenin çok eski dönemlere uzanan beslenme geçmişi değerlendiriliyor.

Yörük ve Türkmen topluluklarının Orta Asya’dan getirdiği yemek alışkanlıklarının Anadolu coğrafyasında nasıl değiştiği, iklimin, tarımsal üretimin, hayvancılığın ve toplumsal ilişkilerin mutfak kültürünü nasıl şekillendirdiği inceleniyor.

Eserde Osmanlı saray mutfağına da özel bir yer ayrılıyor. Karaman Beyliği ile Osmanlı arasındaki tarihsel ilişkiler, mutfak geleneklerinin benzerlikleri ve Karaman yemekleriyle Osmanlı saray yemeklerinin karşılaştırılması bu bölümün önemli başlıklarını oluşturuyor.

Bu tarihsel yaklaşım, okura bugün sofralarda karşılaşılan pek çok yemeğin yalnızca birkaç malzemeden oluşmadığını, uzun bir kültürel etkileşimin izlerini taşıdığını gösteriyor.

Karaman’ın Kaybolmaya Yüz Tutmuş Yaşam KültürüKitabın ikinci bölümü, eserin kültürel bellek niteliğini en güçlü şekilde ortaya koyan bölümlerinden biri.

Burada yemeklerin yanı sıra eski Karaman’ın mahalle hayatı, üretim alışkanlıkları, düğünleri, bayramları, mesire alanları, geleneksel esnafları ve günlük yaşam pratikleri ele alınıyor.

Örneğin “aşene” kavramıyla geçmişin yemek hazırlama mekânlarına, bahçe ve hayat düzenine, bulgurhanelere, değirmenlere, eski fırınlara ve tahıl ambarlarına uzanan geniş bir kültürel alan anlatılıyor.

Karaman’ın eski bulgur üretimi, kışlık yiyecek hazırlıkları, pekmez yapımı, tarhana çeşitleri, tahıl saklama yöntemleri ve geleneksel mutfak araçları da bu bölümde yer buluyor.

Eserde yalnızca yiyeceklerin kendisi değil, onları hazırlayan ve satan insanlar da hatırlanıyor.

Düğün yemeklerini hazırlayan kadın aşçılar, eski lokanta ustaları, helvacılar, dondurmacılar, seyyar satıcılar ve geleneksel esnaf kültürüne ilişkin anlatılar, Karaman’ın sosyal ve ekonomik geçmişine ışık tutuyor.

Eski mesire yerleri, pazar alanları, hamam kültürü, bayram yerleri ve çocukların oyunlarla iç içe geçmiş yemek alışkanlıkları da kitabın kapsamını genişletiyor.

Bu yönüyle “Anadolu’nun Unutulan Yemekleri”, geçmişte Karaman’da hayatın nasıl yaşandığını anlamak isteyenler için de önemli bir başvuru kaynağı niteliği taşıyor.

Düğünlerden Cenaze Evlerine, Bayramlardan Yağmur DualarınaAnadolu’da yemek, hiçbir zaman yalnızca bireysel bir ihtiyaç olmadı. Aynı zamanda toplumsal dayanışmanın, paylaşmanın, misafirperverliğin ve birlikte yaşama kültürünün temel unsurlarından biri oldu.

Murat Ay’ın kitabı bu gerçeği çok yönlü biçimde ortaya koyuyor.

Düğün yemekleri, asker uğurlama sofraları, doğum ve diş bulguru gelenekleri, sünnet düğünleri, Hıdırellez kutlamaları, Sultan Nevruz etkinlikleri, Ramazan ve Kurban Bayramı yemekleri, yağmur duası sofraları ve cenaze evlerinde hazırlanan yemekler ayrı başlıklar altında inceleniyor.

Böylece yemeklerin hangi toplumsal olaylarda, hangi amaçlarla ve nasıl hazırlandığına ilişkin bilgiler bir araya getiriliyor.

Özellikle düğün yemeklerinin hazırlanmasında görev alan aşçıların ve imece usulü çalışan insanların anlatılması, kitabı insan hikâyeleri bakımından da zenginleştiriyor.

Bir düğün kazanının başında başlayan hazırlığın, yalnızca davetlilere yemek ikram etmekten ibaret olmadığı; yardımlaşmayı, paylaşmayı ve ortak sorumluluğu da temsil ettiği görülüyor.

Eserde öne çıkan misafirperverlik anlayışı, Karaman’ın geleneksel sofra kültürünü özetleyen şu sözlerle ifade ediliyor:

“Kapımız açıktır girene, lokmamız helaldir yiyene.”Divle Obruk Peynirinden Karadağ’ın Doğal Bitkilerine

Kitap, Karaman’ın yöresel ürünlerini de ayrıntılı biçimde ele alıyor.

Divle peyniri, bulgur, tarhana, üzüm, pekmez, kenger, menengiç, domalan, kuzugöbeği mantarı ve doğada kendiliğinden yetişen pek çok bitki, yöresel mutfaktaki yerleriyle inceleniyor.

Bunların yanında frek domatesi, Manyan’ın kırmızı mayhoş elması, Manyan ve Morcalı soğanı, Süleymanhacı kavunu gibi yerel ürünlere de yer veriliyor.

Böylece Karaman’ın mutfak zenginliğinin yalnızca yemek çeşitlerinden değil, bu yemeklerin temelini oluşturan tarımsal ürünlerden ve doğal bitki örtüsünden beslendiği ortaya konuluyor.

Karadağ, Toroslar ve çevredeki farklı coğrafi alanlarda yetişen bitkilerin beslenme kültürüne katkısı anlatılırken, bu ürünlerin geçmişte nasıl toplandığı ve değerlendirildiği de ele alınıyor.

Özellikle domalan ve kenger gibi doğadan elde edilen ürünler, bölgenin geleneksel beslenme alışkanlıklarının önemli örnekleri olarak öne çıkıyor.

Eserde yer alan bu bilgiler, yöresel ürünlerin tanıtılması, gastronomi turizminin geliştirilmesi ve geleneksel üretimin desteklenmesi açısından da değerlendirilebilecek bir birikim sunuyor.

Karaman Ekmeklerine Ayrılmış Özel Bir BölümKitabın üçüncü bölümü, Anadolu mutfak kültürünün en temel yiyeceklerinden biri olan ekmeğe ayrılıyor.

Ekmeğin tarihçesi, tanımı, yapım teknikleri ve çeşitleri ele alınırken, Karaman’da geçmişten günümüze hazırlanan geleneksel ekmekler ayrıntılı biçimde inceleniyor.

Yufka, şepit, mayalı ekmek, tap tup, sıyırtma, kabartma, Ramazan pidesi ve muhacir somunu gibi ekmeklerin yöresel özelliklerine değiniliyor.

Bu bölüm, ekmeği yalnızca temel bir besin maddesi olarak değil, üretim ve kültürünün önemli bir parçası olarak değerlendiriyor.

Senit başında hamur açan kadınlar, tandır ve taş fırınlar, ekmek yapımında kullanılan geleneksel yöntemler ve bu üretim biçimlerinin zaman içerisinde geçirdiği değişimler okura aktarılıyor.

Geleneksel ekmeklerin hangi biçimlerde varlığını sürdürdüğü ve bazılarının üretiminin neden sınırlı kaldığı da bu kapsamda ele alınıyor.

Karaman mutfağında ekmeğin taşıdığı önem, bu özel bölüm sayesinde tarihsel, gastronomik ve sosyolojik yönleriyle görünür hâle geliyor.

Yüzlerce Geleneksel Lezzet Aynı KitaptaEserin dördüncü bölümü, geniş tarif arşiviyle dikkat çekiyor.

Basit yiyeceklerden kışlık hazırlıklara, böreklerden çorbalara, doğal bitki yemeklerinden dolma ve sarmalara, hamur işlerinden kebaplara, pilavlardan tatlılara kadar çok geniş bir yemek çeşitliliği sunuluyor.

Kitapta yer alan tarifler arasında bugün birçok kişinin bildiği yemeklerin yanında, adları dahi yeni kuşaklar tarafından unutulmuş yöresel lezzetler bulunuyor.

Arabaşı, batırık, calla, Karaman fırın kebabı, keşkek, tirit, topalak, borana, şepitli pilav, domalanlı yemekler, kenger yemekleri ve tarhana çeşitleri, bu zengin mutfağın örneklerinden yalnızca birkaçı.

Börekler bölümünde çok sayıda yöresel çeşit bir araya getirilirken; çorbalar bölümünde tahılların, baklagillerin, süt ürünlerinin ve doğal bitkilerin kullanıldığı geleneksel tarifler yer alıyor.

Dolmalar ve sarmalar arasında ayva dolması, Ermenek dolması, kaburga dolması, dut yaprağı sarması ve farklı sebzelerle hazırlanan yöresel örnekler dikkat çekiyor.

Kebap ve et yemekleri bölümünde Karaman fırın kebabı, Karaman kebabı, deri kebabı, küp kebabı, çeşitli calla yemekleri ve tirit çeşitleri gibi farklı tarifler bulunuyor.

Pilavlar bölümünde ise bulgur, dövme, erişte, süt, pekmez, domalan ve çeşitli bitkilerle hazırlanan geleneksel yemeklere yer veriliyor.

Tatlılarda da benzer bir zenginlik görülüyor. Helvalar, pekmezli tatlılar, höşmerim, köftü, köy baklavası, ev kadayıfı, pestiller ve farklı yöresel tatlılar Karaman’ın eski tatlı kültürünü yansıtıyor.

Kitabın yumurta yemeklerine ayrı bir bölüm ayırması da dikkat çekici. Çılbır çeşitleri, kayganalar ve geçmişte sıkça hazırlanan pratik yemekler bu bölümde okura sunuluyor.

Tariflerin bu kadar geniş bir yelpazeye yayılması, Karaman mutfağının yalnızca birkaç tanınmış yemekle sınırlı olmadığını, çok daha zengin bir birikime sahip olduğunu ortaya koyuyor.

Unutulan Kelimeler, Türküler ve İnsan Hikâyeleri de YaşatılıyorEserin önemli özelliklerinden biri de mutfakla birlikte kaybolma tehlikesi yaşayan sözlü kültür unsurlarına yer vermesi.

Kitapta yemeklerle ilgili hikâyeler, türküler, maniler, tekerlemeler, atasözleri ve deyimler de bulunuyor.

Karaman’a özgü yerel kelimeler, mutfak araçlarının adları, yemeklerin halk arasındaki farklı isimleri ve geçmişte kullanılan ifadeler, eserin sözlük bölümünde ayrıca ele alınıyor.

Bu özellik, kitabı dil ve folklor araştırmaları açısından da değerli hâle getiriyor.

Çünkü geleneksel bir yemeğin adının unutulması, kimi zaman o yemeğin hazırlanmasında kullanılan araçların, yöresel ifadelerin ve geçmiş yaşam alışkanlıklarının da unutulması anlamına geliyor.

Murat Ay, eserinde yemeklerin yanında bu kelimelerin ve anlatıların da kaybolmamasına katkı sağlamayı amaçlıyor.

Böylece kitap, gastronomi ile sözlü tarih, halk bilimi ve kültürel miras araştırmalarını bir araya getiren çok yönlü bir derleme çalışmasına dönüşüyor.

Karaman’ın Kültürel Hafızasına Değerli Bir KatkıEserin takdim yazılarında da mutfak kültürünün toplumsal hafızadaki önemine dikkat çekiliyor.

Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Mehmet Gavgalı, takdim yazısında bir yemeğin unutulmasının yalnızca tarifin kaybolması anlamına gelmediğini; o yemeğin etrafında şekillenen gündelik hayatın, geleneklerin ve insan ilişkilerinin de kaybolma riski taşıdığını vurguluyor.

Gavgalı, kitabı yemeklerin yanı sıra ritüelleri, doğal ürünleri, aşçıları, esnafları, mesire yerlerini, hikâyeleri ve sözlü kültür unsurlarını görünür kılan kapsamlı bir kültürel bellek çalışması olarak değerlendiriyor.

Karaman Valisi Hayrettin Çiçek de takdim yazısında, Karaman’ın tarihsel derinliği ile Yörük ve Türkmen mutfak mirası arasındaki güçlü ilişkiye dikkat çekiyor.

Çiçek, unutulmaya yüz tutan lezzetlerin gelecek kuşaklara aktarılmasının Karaman’ın kültürel kimliğinin korunması bakımından taşıdığı önemi ifade ediyor.

Bu değerlendirmeler, eserin yöresel gastronominin ötesinde Karaman’ın tarihî ve kültürel birikimini belgeleyen bir çalışma olarak ele alındığını gösteriyor.

Gelecek Kuşaklara Bırakılan Bir Miras“Anadolu’nun Unutulan Yemekleri”, geçmişe özlem duyan okurların yanı sıra gastronomi alanında çalışan araştırmacılar, tarihçiler, halk bilimciler, aşçılar, turizm profesyonelleri, öğrenciler ve yerel kültüre ilgi duyan herkes için önemli bir kaynak niteliği taşıyor.

Kitapta kayıt altına alınan bilgiler, unutulmaya yüz tutmuş yemeklerin yeniden hazırlanmasına, aile tariflerinin korunmasına, yöresel ürünlerin tanıtılmasına ve geleneksel mutfak kültürünün genç kuşaklara öğretilmesine katkı sağlayabilecek nitelikte.

Özellikle Karaman gastronomisinin tanıtılması, kültür turizminin geliştirilmesi, geleneksel yemek festivallerinin düzenlenmesi ve yerel lezzetlerin yaşatılması gibi çalışmalarda eserin sunduğu birikimden yararlanılabilir.

Daha da önemlisi, bu kitap kültürel mirasın korunmasının yalnızca tarihî binalarla, eski eserlerle veya yazılı belgelerle sınırlı olmadığını hatırlatıyor.

Bir yemek tarifi de en az bir tarihî eşya kadar geçmişe ilişkin bilgi taşıyabilir. Bir köyde kullanılan eski bir mutfak aracı, bir düğün yemeğinin hazırlanış biçimi veya bir annenin çocuklarına öğrettiği tarif, toplumun hafızasında önemli bir yere sahip olabilir.

Murat Ay’ın çalışması, işte bu gündelik hayatın içerisinde saklı kültürel değerleri görünür hâle getiriyor.

KOD Yayınevi’nden Karaman Kültürüne Kalıcı Bir EserKOD Yayınevi tarafından yayımlanan kitabın genişletilmiş ikinci baskısı 2026 yılında Karaman’da hazırlandı.

Eserin editörlüğünü Gül Kocatürk, kapak tasarımını Âdem Kocatürk, iç tasarımını ise Halil İbrahim Aygündüz üstlendi.

388 sayfalık çalışma, tarihsel incelemelerden folklorik derlemelere, yöresel ürünlerden geleneksel tariflere kadar uzanan kapsamlı içeriğiyle Karaman’ın kültürel yayınları arasında önemli bir yer edinme potansiyeli taşıyor.

Kitap aynı zamanda yerel kültürün belgelenmesi konusunda uzun soluklu bireysel araştırmaların ne kadar değerli sonuçlar ortaya çıkarabileceğini gösteriyor.

Çünkü Karaman’ın yüzyıllar boyunca şekillenen mutfak kültürünü, onu hazırlayan insanların emeğiyle birlikte ele alıyor.

Çünkü bazıları artık çok az bilinen geleneksel tarifleri, yöresel ürünleri ve eski mutfak alışkanlıklarını bir araya getiriyor.

Çünkü düğünlerden bayramlara, köy hayatından esnaf kültürüne, tandırlardan tahıl ambarlarına kadar geniş bir toplumsal geçmişi anlatıyor.

Çünkü unutulan bir yemeğin aslında unutulan bir hatıra, bir kelime, bir gelenek ve kimi zaman bir yaşam biçimi olabileceğini gösteriyor.

Ve belki de en önemlisi, geçmiş ile gelecek arasında kurulabilecek kültürel bağın yalnızca büyük tarihî olaylarda değil, gündelik hayatın en sade ayrıntılarında da saklı olduğunu hatırlatıyor.

Bir Tarif Kaybolursa, Bir Hatıra da KaybolabilirMurat Ay’ın “Anadolu’nun Unutulan Yemekleri – Karaman Yörük ve Türkmen Mutfak Kültürü” adlı eseri, yıllar süren emeğin ve araştırmanın ardından ortaya çıkan kapsamlı bir kültürel miras çalışması.

Kitabın sayfalarında bir yandan Karaman’ın zengin mutfak geleneği anlatılırken diğer yandan bu mutfağı yaşatan insanların sesleri, hatıraları ve yaşam biçimleri gelecek nesillere taşınıyor.

Günümüzde pek çok geleneksel lezzet modern yaşamın değişen alışkanlıkları karşısında unutulma tehlikesiyle karşı karşıya bulunurken, bu tür çalışmalar kültürel sürekliliğin sağlanması bakımından ayrı bir anlam kazanıyor.

Çünkü bir toplumun mutfak kültürünü korumak, yalnızca yemeklerini korumak değildir. O toplumun geçmişini, kimliğini, dilini, emeğini ve ortak hafızasını da korumaktır.

Murat Ay’ın 21 yıllık birikimini taşıyan bu eser, Karaman’ın geçmiş sofralarından bugünün okurlarına uzanan bir kültür köprüsü kuruyor.

Ve okura şu düşünceyi bırakıyor:

Bir yemek unutulduğunda yalnızca bir lezzet kaybolmaz; o lezzetin etrafında şekillenen hayatın bir parçası da sessizce geçmişe karışır.

“Anadolu’nun Unutulan Yemekleri” ise o hayatın izlerini, tamamen silinmeden önce kayda geçirmeyi amaçlıyor.

Eserin adı: Anadolu’nun Unutulan YemekleriAlt başlık: Karaman Yörük ve Türkmen Mutfak KültürüYazar: Murat AyYayınevi: KOD YayıneviBaskı: Genişletilmiş 2. BaskıYayın yılı: 2026Yayın yeri: KaramanSayfa sayısı: 388 (PDF nüshası)ISBN: 978-625-90007-2-5Editör: Gül KocatürkKapak tasarımı: Âdem Kocatürkİç tasarım: Halil İbrahim AygündüzYayınevi internet sitesi: www.kodyayinevi.comİletişim: 0532 765 24 01Anadolu’nun Unutulan Yemekleri: Geçmişin sofralarını bugüne, bugünün kültürel hafızasını yarına taşıyan bir eser.

Yazar Murat Ay kitabın önsözünde şu ifadelere yer verdi; Türk mutfağında çorba ile başlayan öğle ve akşam yemeği, salata ile taçlanmış ana yemeğin ardından yine binlerce çeşitten oluşan tatlılardan birisi ile son bulur.

Yemek kültürü ülkemizin toprakları içerisinde sebzeli, zeytinyağlı, etli, bol ya da az baharatlı oluşuyla yöresinin karakterini yansıtır. O kadar geniş alana yayılmış ve çeşitliliğe sahiptir ki, bir bölgenin yemeğinden uzak bir bölgede yaşayan insanların haberinin olmaması olasıdır.

Akdeniz mutfağı özelliklerinden hepsini kapsamasının yanı sıra, tarihten ve coğrafi yapısından dolayı çevresindeki bir çok farklı yemek kültürünü de bu ailenin içine katmış ve harmanlayarak bize sunmuş bir kültür yumağıdır.

Sağlıklı Ege mezeleri Anadolu mutfağında, binlerce senenin anforaları (Eski dönemlerden kalan, çok değerli bir tür toprak kap) gibi, günümüze kadar ulaşmış tarihi birer hazinedir. Hitit, Roma, Bizans, Osmanlı ve göçmen yemek kültürlerini günümüze dek dağarcık hazineleri gibi aktaran analarımız, bu günden de yarınlara aktaracak belleklerdir.

Karaman mutfağı gizli bir hazine gibidir. Çok zengin ve çeşitli olduğu halde kıymeti bilinememiş bir kaşıkçı elması gibidir. Türkmen, Yörük, Avşar, Muhacir, Çerkez, Tatar mutfak kültürünün yanı sıra Arap, Ermeni, Rum ve Fars mutfak kültürlerini de içinde saklayan çok zengin medeniyet kaneviçesini örgüler.

Onüç yıl önce bu projeme başlamamda beni motive eden ve üretken enerjisiyle ilk ışığı yakan degerli hocam Mehmet Vehbi Uysal'a ne kadar teşekkür etsem azdır. Onun yaratıcı kişiliği her zaman bana örnek olmuştur.

Bu kitabımın oluşumu için pek çok kişi ile söyleşi yapıp, ilk başlarda kağıtlara notlar alarak, daha sonra elimde ses kayıt cihazına kayıt yaparak ve şu an okuduğunuz sayfalara aktararak çaba harcadım. Dağarcıklarını, şiirlerini benimle paylaşan herkese çok teşekkür ederim.

Kitabımın en önemli kaynağı Keziban Konukçu ve M. Vehbi Uysal olmuştur. Türkmen yemek kültürü ve onlarca yemek tarifini o parlak belleğiyle bana aktaran Keziban teyzeye ve pek çok tarihi ve yöresel yemek tarifini benim ile paylaşan Vehbi ağabeyime, Yazım ve düzeltmeleri yapan değerli hocam Alaattin Özmen`e ve bütün kitabın sayfa düzenlemeleri ile tasarımını yapan Ömer Erdem`e ne kadar teşekkür etsem azdır.

Bu kitapta amaç: Türk mutfak kültürünün gelişiminin tespiti ile yöremizde unutulmak üzere olan yemeklerimizi bir gergef gibi işleyerek, derleyerek ve anımsatarak gelecek kuşaklara aktarmaktır.

Unutulan Yemeklerimiz Ve Karaman Mutfağı adlı kitabımı ilk öğretmenlerim babam İsmail Ay, annem Zehra Ay`a adıyorum. Ruhları şad olsun.