Bir annenin feryadı!

Bir anne, evladının yaşama tutunabilmesi için zamana karşı yarışıyor. Bir annenin yüreğinde taşıdığı korkuyu, çaresizliği ve umudu anlatmak kolay değil. Harun Yakupoğlu’nun tedavisi için başlatılan kampanyada hedefin henüz yüzde 47’sine ulaşılabildi.

Geriye kalan yüzde 53 ise yalnızca bir rakam değil; bir annenin evladına kavuşmak için beklediği umut.

Bir annenin evladından istediği çok şey değildir aslında. Sağlıklı büyüsün, koşsun, oynasın, gülsün, arkadaşlarıyla sokaklarda koşuştursun ister. Gelecek hayalleri kursun, okuluna gitsin, hayatın tadını çıkarsın ister. Bir annenin en büyük mutluluğu, çocuğunun yüzündeki tebessümdür.

Ama bazı anneler vardır ki çocuklarının yarınını düşlemek yerine, bugün hayatta kalabilmesi için mücadele etmek zorunda kalır. Adapazarı Taşkısığı Mahallesi’nde yaşayan DMD hastası Harun Yakupoğlu’nun annesi, evladının tedavisine ulaşabilmesi için günlerini, gecelerini yardım kampanyasına adıyor.

Bir yandan hastalığın getirdiği zorluklarla mücadele ediyor, diğer yandan kapı kapı dolaşarak evladına umut arıyor.

Bir annenin evladına yetememe korkusunu, çaresizliğini hangi kelimeler anlatabilir?

Harun için başlatılan yardım kampanyasında ikinci valilik izniyle çalışmalar sürüyor. Ancak gelinen noktada hedefin henüz yüzde 47'sine ulaşılabildi. Tamamlanması gereken yüzde 53'lük önemli bir bölüm var. Bu oranı yalnızca bir istatistik olarak görmeyelim.

O yüzde 53'ün arkasında bekleyen bir anne var. Evladının geleceğini düşünen bir aile var. Harun'un yüzündeki gülümsemenin hiç eksilmemesi için çabalayan gönüllüler var.

15 Temmuz Demokrasi Meydanı'nda bir araya gelen ailesi ve gönüllüleri, Sakarya'ya seslendi: "Harun bizim evladımız, Harun bizim geleceğimiz. Sakarya, evladına sahip çık!" Aslında bu çağrı, bir annenin feryadının meydanlara taşınmış hali…

Sosyal medyada bir yapmak birkaç saniyemizi alıyor. Bir yakınımıza kampanyayı anlatmak, bir dostumuza göndermek, imkânımız ölçüsünde bağışta bulunmak belki de Harun'un mücadelesine katkı sağlayacak.

Elbette herkesin imkânı aynı değil. Ancak dayanışmanın büyümesi için herkesin yapabileceği bir şey var. Kimi bağış yapar, kimi kampanyayı duyurur, kimi iş dünyasına ulaşır, kimi de çevresindeki insanları harekete geçirir.

Sakarya'nın esnafı, iş insanları, sivil toplum kuruluşları, kurumları ve hayırseverleri…

Bugün bir annenin sesi olalım. Harun'un mücadelesini daha fazla insana ulaştıralım. Çünkü bir çocuğun geleceği için verilen mücadelede sessiz kalmamak da bir dayanışmadır.

Belki Harun'un annesi bugün herkese aynı şeyi söylemek istiyor:

"Ben evladım için elimden gelen her şeyi yapıyorum. Ama tek başıma yetemiyorum. Ne olur, bizi yalnız bırakmayın!"

Bir annenin bu sözlerden daha ağır ne söylemesi gerekir?

Harun'un tedavisi için zamanla yarışılan bu süreçte, her geçen gün ailenin üzerindeki yükü biraz daha ağırlaştırıyor. Bizler ise birkaç dakikamızı ayırarak bu mücadeleye ortak olabiliriz.

Unutmayalım; Harun yalnızca Taşkısığı Mahallesi'nin değil, Sakarya'nın evladı.

Bugün onun için uzatılacak bir el, yarın bir annenin gözyaşlarının yerini umuda bırakmasına vesile olabilir.

Haydi Sakarya! Bir annenin feryadını duy, Harun'a umut ol. O yüzde 53'lük eksikliği hep birlikte tamamlayalım. Çünkü hiçbir anne evladının geleceği için tek başına mücadele etmek zorunda kalmamalı.