‘Bir Başkadır’: Kötülüğün tanıdık yüzü
- İnsan kendi acısından her zaman bir vicdan çıkaramıyor
- Bazen o acıyı, kendi karanlığıyla yüzleşmemek için bir sığınağa dönüştürüyor
Türksat: 4A Frekans: 12457,5 Sembol: 30000 Polarizasyon: V(Dikey) FEC: 2/3
İnsan kendi acısından her zaman bir vicdan çıkaramıyor. Bazen o acıyı, kendi karanlığıyla yüzleşmemek için bir sığınağa dönüştürüyor. Bazen de sıradanlığını kabullenemediği hayatına, başkalarının kaderi üzerinde kuracağı tahakkümle bir anlam kazandırmaya çalışıyor.
Bir Başkadır dizisinin ikinci sezonunda Muzaffer karakterini izlerken en çok bunu düşündüm.
Muzaffer, kendi hakikatinden kaçan, yüzleşemedikçe sıkışan, bu sıkışmışlığı başkaları üzerinde kurduğu güçle aşmaya çalışan biri. O da sistemin içindeki sıradan insanlardan biri. Fakat sıradanlığına tahammül edemiyor. Kendisini var etmenin yolunu, sistemin karanlığını taklit etmekte, onun sunduğu tahakkümden pay almakta arıyor.
Oysa başkalarının hayatı üzerinde hüküm kurabildiği ölçüde büyüdüğünü sanırken, kendi varlığını giderek o tahakkümün gölgesine teslim ediyor.
Muzaffer’i ürkütücü kılan da bu. Kötülüğün yalnızca uygulayıcısı değil, onun sağlayacağı gücün gönüllü taliplisi olması.
Üstelik onu yalnızca emniyetin, bürokrasinin ya da güvenlik dünyasının içinde aramak eksik olur. Bazen yöneticimiz, bazen birlikte çalıştığımız biri, bazen komşumuz, bazen de en yakınımızdır. Tahakküm, gündelik hayatın en sıradan ilişkilerinde de kendisine küçük saltanatlar kurar.
Hannah Arendt’in kötülüğün sıradanlığı üzerine düşüncelerini hatırlatan da bu tanıdıklık. Kötülük her zaman olağanüstü bir canavarlıkla ortaya çıkmaz. Bazen sıradan bir insanın, başkasının hayatına müdahale edebilmekten duyduğu hazda görünür olur.
Acı çekmek insanı kendiliğinden merhametli kılmadığı gibi, mağduriyet de ahlaki bir üstünlük sağlamıyor. İnsan kendi yaralarıyla yüzleşmek yerine başkalarının hayatında yeni yaralar açabiliyor.
Berkun Oya’nın anlatısındaki distopik derinlik ise bu karanlığın tek bir karakterle sınırlı kalmamasında. İnsanları birbirinden ayıran sınıfsal, kültürel ve düşünsel mesafelerin ardında, hepsinin hayatına başka biçimlerde müdahale eden bir düzen beliriyor.
Dizinin sonunda Peri ile Meryem’e baktığımızda bunu daha güçlü hissediyoruz.
Birbirinden ne kadar farklı iki kadın. Eğitimleri, yetiştikleri çevre, dünyayı algılama biçimleri, sahip oldukları imkânlar… Neredeyse birbirine değmeyen iki hayat.
Peki ya kaygıları, kayıpları, korkuları, yalnızlıkları?
Peri’nin dünyayı açıklayabilecek bilgiye sahip olması, kendi hayatını anlamlandırmasına ne kadar yetiyor? Meryem’in yoksunluklarıyla Peri’nin imkânları arasındaki mesafe, onları aynı insani sıkışmışlıktan ne kadar koruyabiliyor?
Sonunda anlıyoruz ki birbirlerinden bu kadar farklı olmaları, aynı cenderenin içinde yaşamalarına engel değil.
Sistem herkesi aynılaştırmıyor; herkesi kendi farklılığı içinde öğütüyor. Birinin eğitimini, diğerinin inancını, birinin imkânlarını, diğerinin yoksunluklarını aşamadıkları sınırların parçasına dönüştürüyor.
Muzaffer bu düzenin tahakkümüne ortak olmayı arzularken Peri ile Meryem, birbirinden uzak dünyalarda kendi hayatlarının öznesi olmaya çalışıyor. Aynı düzenin içinde biri başkaları üzerinde güç arıyor, diğerleri kendi varlıklarına tutunmaya çalışıyor.
Belki de anlatının en sarsıcı tarafı bu. İnsanları birbirinden ayıran bütün kimliklerin, onları kuşatan düzen karşısında ne kadar kırılgan kalabildiğini göstermesi.
Berkun Oya’nın başarısı, karakterlerini yalnızca toplumsal konumlarıyla değil, kendi iç çelişkileriyle de görünür kılmasında. Kimse bütünüyle masum, kimse yalnızca ait olduğu sınıfın, inancın ya da kültürün temsilcisi değil. Her birinin içinde yüzleşmekten kaçtığı başka bir hayat, susturduğu başka bir ses var.
İzlerken Oya’nın hangi kitapları okuduğunu, hangi filmleri izlediğini, hangi düşünsel karşılaşmalardan geçerek böylesine sahici bir insan tipolojisi yarattığını merak ettim. Çünkü karakter yaratmak başka, bir toplumun ruhuna sinmiş çelişkileri insanın yüzünde görünür kılmak başka.
Berkun Oya müthişti. Türkiye sineması ve anlatı dünyası için müthiş bir yaratıcılık.
İlke TV'yi, Google'da tercih edilen kaynak olarak ekleyin İlke TV’nin özel haberlerini ve güncel gelişmeleri anında takip etmek için tıklayarak WhatsApp kanalımıza abone olabilirsiniz. * ilketv.com.tr’de yayımlanan yazılar, yazarların görüşlerini yansıtmaktadır. Yazılar İlke TV’nin kurumsal bakışıyla örtüşmeyebilir. Yazıların tüm hukuki sorumluluğu yazarlarına aittir.
Yüzleşme ve toplumsal barış için adalet arayışı: Beyaz Toros’tan ‘sarı torbaya’ travma sembolleri 15 Kasım 2026 00:05 Süreçte bugün (14 Kasım): Bakırhan’dan görüşme trafiği açıklaması, Temel’den yeni gelişme mesajı 14 Kasım 2026 23:07 Tuncer Bakırhan: ‘Süreçte ciddi bir görüşme trafiği yaşanıyor’ 14 Kasım 2026 22:46 Manşet Haber TV’nin sosyal medya hesaplarına erişim engeli 14 Kasım 2026 22:35 CHP programında gazetecilere saldırı: Kadın gazeteciye tokat atıldı 14 Kasım 2026 21:25
Yüzleşme ve toplumsal barış için adalet arayışı: Beyaz Toros’tan ‘sarı torbaya’ travma sembolleri Süreçte bugün (14 Kasım): Bakırhan’dan görüşme trafiği açıklaması, Temel’den yeni gelişme mesajı Tuncer Bakırhan: ‘Süreçte ciddi bir görüşme trafiği yaşanıyor’ Manşet Haber TV’nin sosyal medya hesaplarına erişim engeli Web sitemizde yer alan haber içerikleri izin alınmadan, kaynak gösterilerek dahi iktibas edilemez. Kanuna aykırı ve izinsiz olarak kopyalanamaz, başka yerde yayınlanamaz.
Adres Kavaklıdere Mah. Paris Cad.
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.
Kategori: Kültür-Sanat · Bölge: Kars/Digor
Yayın: 14 Kasım 2026 21:09 · Kaynak: ilketv.com.tr