Toprak Kaymadan, Vicdanlar Harekete Geçer Mi

TOPRAK KAYMADAN, VİCDANLAR HAREKETE GEÇER Mİ? 15 Kasim 2026 19:59:19

Bazı felaketler bir anda yaşanır. Bazılarıysa yıllarca gözümüzün önünde hazırlanır.

Bir yanında Karadeniz'in hırçın dalgaları, diğer yanında gökyüzüne uzanan yemyeşil tepeler.

İnsanları çalışkan, toprağı bereketli, geçmişi emekle ve alın teriyle yazılmış bir şehir.

Ama bu güzel şehrin yıllardır görmezden gelinen bir gerçeği var.

Biz yalnızca toprağın üzerinde yaşamıyoruz. Bazen toprağın bize ne söylemeye çalıştığını duymadan yaşıyoruz.

Bir istinat duvarı çöktüğünde şaşırıyoruz.

Bir yol kaydığında, bir evin duvarı çatladığında, bir mahalle tehlikeyle karşı karşıya kaldığında aynı cümleyi kuruyoruz:

Oysa belki de asıl sorulması gereken soru şu:

Nasıl olduğunu değil, neden önlenemediğini neden sormuyoruz?

Karadeniz Ereğli'den Alaplı'ya, Kozlu'dan Kilimli'ye, Çaycuma'dan Devrek'e kadar uzanan bu coğrafyada doğa, bize yalnızca güzelliklerini sunmuyor.

Aynı zamanda sınırlarını da hatırlatıyor.

Dik yamaçlar, yoğun yağışlar, eğimli araziler ve insan eliyle değiştirilen doğal dengeler…

Her yeni yapıyı bir gelişme, her yeni yolu bir hizmet, her yükselen binayı bir başarı olarak gördük.

Bu istinat duvarı gerçekten koruyor mu, yoksa yalnızca güvenli olduğumuz hissini mi veriyor?

O şehirde yaşayan insanların güven içinde yaşamasını sağlamak bambaşka bir sorumluluktur.

Yetkililer, ekipler, kameralar, açıklamalar…

Ama insanın aklına ister istemez başka bir soru geliyor:

Bir felaketten sonra gösterdiğimiz hassasiyetin yarısını, felaketten önce gösterebilsek kaç hayat değişirdi?

Bir vatandaşın şikâyeti, başına bir şey gelmeden ciddiye alınsa…

Belki de bugün konuştuğumuz pek çok olay hiç yaşanmayacaktı.

Burada mesele yalnızca belediyeler değil.

Merkezi yönetim, ilgili kamu kurumları, mühendisler, yapı sahipleri ve hepimiz bu sorumluluğun bir parçasıyız.

Çünkü güvenli bir şehir yalnızca betonla değil, bilimle, denetimle ve vicdanla inşa edilir.

Bence asıl tehlike, bir duvarda oluşan çatlak değil.

O çökmeyi hayatımızın normal bir parçası kabul etmemiz.

Bir vatandaşın "Burada tehlike var" demesi değil.

Çünkü insan zamanla her şeye alışabiliyor.

Ve ne yazık ki bazen tehlikenin kendisine bile.

Oysa alıştığımız her tehlike, ortadan kalkmış bir tehlike değildir.

ZONGULDAK'IN İHTİYACI YENİ BİR FELAKET DEĞİL, YENİ BİR ANLAYIŞ

Bugün Zonguldak'ın ihtiyacı yalnızca yeni yollar, yeni binalar, yeni projeler değil.

Risklerin açıkça konuşulduğu, bilimsel raporların dikkate alındığı, vatandaşın endişesinin önemsendiği bir yönetim anlayışı.

Hangi istinat duvarlarının denetlenmesi gerekiyor?

Hangi yapıların bulunduğu zemin yeniden incelenmeli?

Yerel yönetimler ve ilgili kurumlar bu soruların cevaplarını kamuoyuyla ne ölçüde paylaşıyor?

Bunları sormak kimseyi suçlamak değildir.

Çünkü yaşadığımız yere duyduğumuz sevgi, yalnızca güzelliklerini anlatmakla ölçülmez.

Bazen tehlikelerini dile getirebilmek de sevginin en büyük göstergesidir.