Dünya Yolculuğunun çetelesi

"Doğumla atılan ilk dik çizgi, ihtiyarlığın yorgun yatay çizgisiyle kapatılana kadar sürer dünya yolculuğu. Unutma; geçmiş ne kadar ihtişamlı bir film şeridi olursa olsun, veda her zaman hüzünlü ve ömür maalesef bitimlidir."

İnsan, ömrünün her döneminde bir çetele tutar. Konuşmaya başlamak, yürümek ve koşmaya çalışmak; hayat defterine atılan ilk çizgilerdir. Okula başlamak, sınıfları geçmek, mezun olmak, askere gitmek, sağ salim dönmek, bir işe girmek, evlenmek, ev ve araba sahibi olmak, çoluk çocuğa karışmak...

Her biri ömür tahtasına eklenen yeni bir çizgidir. Çocuklarını evlendirmek, emekliliğe kavuşmak ve torun sevmek ise bu çetelelerin olgunluk dönemindeki kayıtlarıdır.

Ne var ki an gelir, ihtiyarlık bütün bu çizgilerin üzerine yorgun ve uzun bir yatay çizgi çeker. Artık geriye dönüp bakma, yaşanmışlıkları hatırlama ve hayatın muhasebesini yapma vaktidir. Zira yolun son düzlüğüne girilmiş, bir zamanlar peşinden koşulan nice hedef geride kalmıştır. Yaşlılık, hayatın zirvesi değil, ölümün yaklaştığını hatırlatan son eşiktir.

Geçmiş, artık başrollerini bizzat kendimizin oynadığı uzun bir film şeridine dönüşür. Sevinçler, kırgınlıklar, başarılar, kayıplar ve nice mücadele... Her sahnesinde ayrı bir hatıra barındıran bu film, ne kadar ihtişamlı olursa olsun, nihayetinde son bulacaktır. Çünkü ömür, uzadıkça tükenen; yaşandıkça geride kalan, fani bir yolculuktur.

Öte yandan hayatın sosyal ve biyolojik evrelerinde tuttuğumuz çeteleler, zamanla yüzümüze ve özellikle alnımıza yerleşen çizgilere dönüşür. Bir bakıma fiziğimizin barkod numarasıdır bunlar; henüz okuyucusu keşfedilmemiş bir hayat barkodu...

Her çizgi, yaşanmışlıkların sessiz bir tanığıdır. Kimi zaman dökülen alın terini, kimi zaman bastırılmış bir hüznü, kimi zaman da içten kopan kahkahaları taşır. Yüzümüzdeki bu izler, yılların ve tecrübelerin bıraktığı kişisel birer imzadır.

Ürün barkodları bir nesnenin üreticisini, içeriğini ve fiyatını bildirirken insanın yüzündeki çizgiler de yaşanmış bir ömrün izlerini taşır. Geçirilen uykusuz geceler, yaşanan kaygılar, sevinçler ve yılların getirdiği değişim, yüzümüzde kendine bir yer bulur.

Bu yönüyle alın çizgileri, hayatın insana kestiği bir fatura, geçmişin yüzümüze bıraktığı bir bilgi kartı gibidir. Üstelik her insanın barkodu kendine özgüdür; çünkü hiçbir hayat bir diğerinin aynısı değildir.

Bütün bu geçiciliğin ve vedanın hüznüne rağmen insanı ayakta tutan, hayatına anlam katan güçlü bir dayanak vardır: Allah'a iman ve teslimiyet. Zira dünya yolculuğu, inanan bir kul için yalnızca doğumla ölüm arasına sıkışmış bir serüven değil, ebedî hayatın ilk durağıdır.

Önemli olan, bu yolculukta kaç çizgi attığımız değil, o çizgilerin arasına nasıl bir hayat sığdırdığımızdır.

Unutma; her insan kendi filminin başrol oyuncusudur. Perde bir gün kapanacak, çetele tamamlanacak ve geriye yaşanmışlıkların hesabı kalacaktır. Mesele, filmin ne kadar uzun sürdüğü değil, nasıl yaşandığıdır. Kendi hayatının hakkını veren, ardında güzel izler bırakan ve yolculuğunu imanla tamamlayanlara ne mutlu!