Dilaver Demir seçimi kazandı, ya güveni?

Siyasette bir partiye katılanlar da olur, ayrılanlar da. Bu, demokratik hayatın doğal bir parçasıdır. Ancak bir siyasi partiden ayrılanların sayısı artıyorsa, yöneticilerin durup düşünmesi gerekir.

Çünkü her istifanın arkasında bir gerekçe, her üyeliğin arkasında bir beklenti, belki de yıllarca taşınmış bir umut vardır.

YENİ Parti Aydın İl Başkanlığına seçilen Dilaver Demir, mazbatasını aldı. Yönetim kurulu üyeleriyle Atatürk Anıtı'na çelenk sundu. Seçim sürecini geride bırakarak saha çalışmalarına başlayacaklarını açıkladı.

Ancak yeni yönetimin önünde yalnızca saha çalışmaları yok. Yanıt bekleyen önemli sorular da var.

Dilaver Demir ise böyle bir gelişme beklemediğini, ancak münferit geçişlerin olabileceğini ve buna saygı duyacaklarını söyledi.

18 Ekim'de yapılan YENİ Parti Aydın İl Başkanlığı önseçiminden sonra yaklaşık bin üyenin istifa ettiği öne sürülüyor.

Bu sayı doğruysa ortada ciddi bir sorun var demektir.

İl başkanı ve yönetiminin öncelikli görevi, bu iddiayı araştırmak ve varsa istifaların nedenlerini ortaya çıkarmaktır.

Çünkü bir siyasi partinin gücü yalnızca kazandığı seçimlerle değil, üyelerine verdiği güvenle de ölçülür.

18 Ekim'deki önseçimi takip eden gazeteciler arasındaydım.

Sandık başında 20'li yaşlarında gençler de vardı, 90 yaşına yaklaşmış, bastonuna dayanarak oy kullanmaya gelenler de.

Onlardan biri emekli öğretmen Niyazi Kuruoğlu'ydu.

Kuruoğlu, yıllarca öğretmenlik, okul müdürlüğü ve belediye başkanlığı yapmış, ömrünü eğitime ve kamu hizmetine adamış bir isim.

Ama onun hayatında çok daha ağır bir hikâye var.

Oğlu Ercan Kuruoğlu, TÜBİTAK Ulusal Elektronik ve Kriptoloji Araştırma Enstitüsü'nde görev yapan bir mühendisti.

Ulusal güvenlikle ilgili stratejik çalışmalar yürüten Ercan Kuruoğlu, iki meslektaşıyla birlikte Gelibolu'da meydana gelen trafik kazasında yaşamını yitirdi.

Askerî bir projeyle bağlantılı görev dönüşünde yaşandığı belirtilen ve ardında soru işaretleri bırakan bu kaza, bir babanın hayatında kapanmayacak bir yara açtı.

Bizim gözümüzde ülkesine hizmet ederken hayatını kaybeden bir vatan evladıydı. Ancak resmî olarak şehit kabul edilmedi.

İşte o mühendisin babası Niyazi Kuruoğlu, ilerlemiş yaşına ve yaşadığı bütün acılara rağmen, bastonuna dayanarak partisinin il başkanlığı seçiminde oy kullanmaya gelmişti.

Çünkü hâlâ siyasetten, demokrasiden ve ülkesinin geleceğinden umudu vardı.

Ama seçimden sonra istifa ettiği öne sürülen üyeleri düşünüyorum.

Kim bilir aralarında kaç Niyazi Kuruoğlu vardı?

Kaçı daha iyi bir Türkiye hayaliyle bu partiye katıldı?

Kaçı son bir umutla siyasete yeniden inandı?

Ve kaçı, yaşadığı hayal kırıklığı nedeniyle sessizce ayrıldı?

Bunların yanıtını bilmeden istifaları yalnızca birer rakam olarak değerlendirmek büyük hata olur.

Siyaset, insanları yalnızca sandığa götürmek değildir. Onların güvenini kazanmak ve o güveni koruyabilmektir.

Dilaver Demir, il başkanlığı seçimini kazanmış olabilir.

Ancak asıl başarı, seçimi kazanmak değil, seçimden sonra partiyi bir arada tutabilmektir.

Önseçimde farklı adayları destekleyen üyeler de bu partinin bir parçasıdır. Seçimi kaybedenlerin düşüncelerini yok saymak, kazananların başarısını da gölgeler.

Yeni yönetim, istifa iddialarını görmezden gelmek yerine üyelerin neden ayrıldığını araştırmalı, kırgınlıkları gidermeye çalışmalıdır.

Çünkü siyasette bir seçimi kaybetmenin telafisi vardır.

Ama insanların güvenini ve umudunu kaybetmenin telafisi her zaman mümkün değildir.

18 Ekim'de bastonuna dayanarak sandığa gelen Niyazi Kuruoğlu'nun görüntüsü hâlâ gözümün önünde.

O sandığa yalnızca oyunu değil, umudunu da taşıdı.

Şimdi Dilaver Demir ve yönetimine düşen görev, o umuda sahip çıkmaktır.

Unutulmamalı ki bir partinin en büyük kaybı, istifa eden üyeleri değil, kendisine inanmaktan vazgeçen insanlardır.

Hiç kimsenin o umutları karartmaya hakkı yok.