Para voltij özel gereksinimli sporcuların gelişimine katkı sağlıyor

Türkiye Özel Sporcular Spor Federasyonu tarafından bu yıl ilk kez açılan para voltij branşı, özel gereksinimli çocuk ve gençlerin at üzerinde jimnastik yapmasına imkân sağlıyor. Atlı jimnastik olarak da bilinen branşta sporcular, antrenmanlar sırasında fiziksel ve sosyal gelişimlerini destekleyen çalışmalar yapıyor; bu çalışmalar rehabilitasyon süreçlerine de katkı sunuyor.

Ankara’da Kırmızı Beyaz Spor Kulübü ve Çankaya Binicilik Kulübü bünyesinde para voltij yapan lisanslı 13 sporcu, her gün Altındağ Binicilik Kulübü’ne ait alanda antrenman yapıyor. Down sendromu, otizm ve mental yetersizlik tanılı çocuklar ve gençler, at üzerinde denge, koordinasyon ve konsantrasyon becerilerine yönelik çalışıyor.

Türkiye’de ilk para-atlı jimnastik kupası 2 Nisan’da Ankara’da düzenlendi. Sporcular, gelecek yıl yapılması planlanan Türkiye Şampiyonası ve milli takım seçmelerine hazırlanıyor. SPORLA GELEN GELİŞİMÖzel sporcular antrenörü Didem Şaşmaz, para voltijin denge, koordinasyon ve konsantrasyon gerektirdiğini söyledi.

Şaşmaz, “Dolayısıyla atın üstündeki atla senkronize hareketler, uyum, bu hareketleri yaparken bedenlerinin bu harekete adaptasyonu, alttan gelen müzikle atın ritminin uyumu, kendi hareketlerinin uyumu, bunların hepsini yan yana koyduğunuzda; denge, koordinasyon ve konsantrasyon anlamında çok güzel gelişim sağladılar. Madalya almak, bir spor branşında başarılı olmak ya da ödüllendirilmenin çok ötesinde çocukların bu konuda kendilerini başarılı hissetmeleri, özgüven duymaları, buradaki sosyalleşmeleri, kendilerini ifade etmeleri, burada bir takımın parçası olduklarını bilmeleri önemli.

Kırmızı Beyaz Spor Kulübü ve Çankaya Binicilik Kulübü’nden sporcu olarak takımlar oluşturulmuş durumda. Çok ciddi bir gelişim kaydedildi. Sporcuların birbirlerine yardım ettiklerini ve sosyal olarak gelişimler gösterdiklerini gözlemledim” dedi.

ATLARLA KURULAN BAĞDown sendrom ve otizm tanılı 10 yaşındaki Emre Deniz Orhan, atlarla kurduğu ilişkiden mutlu olduğunu anlattı. Orhan, “Eğitmenimizin gösterdiği hareketleri at üstünde yapmaya çalışıyorum. Hareketleri doğru yapmam konusunda benimle ilgileniyor ve dikkat etmemi söylüyor.

Eğitimlere başlamadan önce atımı selamlıyorum ve onunla sohbet ediyorum. Benim sözlerimi dinliyor. Bu spora başladığımda kendimi çok mutlu hissetim. Eskiye göre kendimi çok daha güçlü hissediyorum” diye konuştu. Orhan’ın babası Serhat Orhan, oğlunun hayvanlara ilgisi nedeniyle atlı jimnastiğe başladığını ve yaklaşık 1 yıldır kulüpte çalışmalarını sürdürdüğünü belirtti.

Rehabilitasyon merkezleri aracılığıyla kulüple tanıştıklarını söyleyen baba Orhan, “Şu an da severek geliyor. Hem denge koordinasyon grubunda veya mental anlamda bunların gerçekten işe yaradığını gördük. Denge ve koordinasyonun arttığını, kelime sayısının arttığını, kendine özgüveninin daha fazla olduğunu kendim gözlemledim.

Eskiden dengede durması daha zordu şimdi daha iyi. Dilinin açılmasını da gözlemledim” dedi.