Nefsi arındırmak
- Şu kâinatta insandan başka üç vücutla yaratılan bir mahlûk yok sevgili kardeşlerim
- Allahû Tealâ, en şerefli mahlûku olan insanı üç vücutla yaratmış
Zahirî âlemi yaşayabilmemiz için bir fizik beden, berzah âlemini yaşayabilmemiz için bir nefs ve Allah'ın Zat’ından üfürülen bir ruhun sahibiyiz.
Ruhun muhtevasında on dokuz tane haslet var: Sevgi, iman, doğruluk, adalet, edep, ilim, cömertlik, sekinet, itaat, sabır, tevazu, kanaat, şükür, ketumiyet, hakikat, faziletler, vefa, ihlâs ve tevhid. Ama buna karşılık nefste on dokuz hastalık var: Kin ve nefret, küfür, yalan, haksızlık ve zulüm, haset ve düşmanlık, cehalet, cimrilik, öfke ve gazap, isyan, sabırsızlık, kibir ve gurur, hırs ve şehvet, nankörlük, dedikodu, fücur, kötü alışkanlıklar, vefasızlık, mürailik, fitne ve fesat.
Afetler Allah'ın bütün emirlerine isyan eden, yasak olan fiilleri işlemek isteyen bir yapıdadır. Hasletler de Allah'ın bütün emirlerine itaat eden, yasak olan fiilleri işlemeyen bir yapıdadır. Bu sebeple kişinin iç dünyasında ruhla nefs arasında devamlı bir kavga vardır.
Bu kişi, nefsinin afetlerine tâbî olduğu için diğer insanlarla da devamlı bir çatışma hâlindedir. Bu kişi, nefsiyle ruhu arasındaki kavga sebebiyle, başka insanlarla olan kavgası sebebiyle ve şeytanla olan kavgası sebebiyle hep huzursuz ve mutsuzdur.
Oysaki Allah bütün insanların ahiret ve dünya saadetine ulaşmalarını istiyor. Peki, iç âleminde nefsiyle ruhu arasındaki kavga sebebiyle, dış âleminde başka insanlarla olan ilişkilerinde ve Allah ile olan ilişkilerinde huzursuz olan bir insan mutlu olabilir mi?
Elbette. Allah bunun için Kur’ân-ı Kerim’e kanununu koymuş. Bu huzursuz ve mutsuzluktan ancak nefsimizi arındırmak suretiyle kurtulabiliriz.
Şems Suresinin 9. âyetinde Allahû Tealâ buyuruyor ki: “Kad efleha men zekkâhâ: Kim onu (nefsini) tezkiye etmişse felâha (kurtuluşa) ermiştir.”
Öyleyse Allah ile olan ilişkilerimize baktığımız zaman Allah'a yaklaşmanın yolunun nefs tezkiyesinden geçtiğini görüyoruz. Allah'ın sevgilisi olmak, nefs tezkiyesinin sonunda nefs tasfiyesiyle gerçekleşir.
Bunun yolunu da bir tek dileğe bağlamış Allahû Tealâ. Çok kolay, çok basit. Sadece bir dilek. Kişi kalpten Allah'a ulaşmayı dileyecek ve mürşidine tâbî olup nefs tezkiyesine başlayacak. Yani nefsini afetlerden arındıracak.
Nefsi arındırmak, Allah'a ulaşmayı kalben talep ettikten sonra Rabbimizin Rahîm esmasıyla tecellisi, yedi furkan ve on iki ihsanla mürşide ulaştırmasıyla başlar.
Mürşide tâbî olduğunuz an mürşidin size verdiği ilk emir zikir dersidir. Mürşide tâbî olan kişi zikretmeye başlar.
Zikir, nefsi arındırmanın, yani nefsin manevi kalbindeki afetleri, hastalıkları temizlemenin yegâne vasıtasıdır. Ancak fonksiyonel olabilmesi için kişinin Allah'a ulaşmayı dileyerek mürşidine tâbî olması asıldır.
Nebîler Sultanı Peygamber Efendimiz (S.A.V.) hadis-i şerifinde buyuruyor ki:
“Size amellerinizin en iyisini, Rabbinizin huzurunda en temizini, derecelerinizde en yükseğini söyleyeyim mi? O, Allah'ı zikretmektir.” (Tirmizî, Deavât, 6)
Yani salih amel nefsi ıslah etmektir. Allah'ı zikretmek salih ameldir. Zikirden başka nefsi ıslah eden başka bir vasıta yoktur.
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.

Kategori: Genel
Yayın: 16 Kasım 2026 08:10 · Kaynak: hakkarihabertv.com