Yayın grubumuza kişisel tanıklığım

Meslek hayatına, 1986 yılının Kasım ayında Türkiye Gazetesi’nde başladım. Stajyerliğim bitmeden, ‘Kırıkkale İL Gazetesi’ adı kulaklarıma gelir oldu. Çetin Ailesinin çıkardığı Kırıkkale İL Gazetesi, o zamanlar Ankara’nın bir ilçesi olan Kırıkkale’nin vilayet yapılması için bir kampanya ile yola çıkmıştı. O yüzden de adını ‘Kırıkkale İL Gazetesi’ olarak seçmişti. İL, taşrada yayınlanan bir gazete olmasına rağmen, iddialı bir çizgi takip ediyordu. Kent dinamiklerini kısa zamanda harekete geçirmeyi başardı. 67 vilayetimizin üzerine ilk defa eklenen iller listesinde, Kırıkkale de yerini aldı. Bu arada, Kırıkkale İL’de mesleğe başlayan bazı arkadaşlarımız, Türkiye Gazetesi bünyesine geçerek, Ankara’ya yerleşti. Biraz bundan olsa gerek, Çetin Ailesini uzaktan da olsa tanımaya başladım. ORTAK MESAİLERİMİZ İlk dostluğumuz, kardeşlerin büyüğü olan Ramazan Çetin’le oldu. 1993 Mayıs’ındaki bir Rusya seyahatinde birlikteydik. O da bizim gibi bir Anadolu insanı olduğundan mıdır, bilemem; 9 günlük seyahatte dostluğumuz bir hayli ilerledi. Sonrasında, gıyaben zaten tanıdığımız Ali Çetin Bey’le zaman zaman teşrik-i mesaimiz oldu. Çetin Medya Grubu’nun ağırlık merkezini Ankara’ya taşımaya karar vermişlerdi. Neler yapılabileceğine dair fikir alışverişlerimiz oldu. Ankara dönemiyle birlikte, Kırıkkale İL’e ilaveten, ‘Ankara İL Gazetesi’ de yayın hayatına girdi. 1999’dan itibaren, kitap ve yayın çalışmalarımızı Çetin Medya Grubu üzerinden yürütmemiz, tanışıklığımızı ve yakınlığımızı daha da geliştirdi. Türk Metal Sendikası desteğiyle, kıymetli meslektaşım Hasan Yılmaz’la birlikte yürüttüğümüz Türk Dünyası Saha Araştırmalarının kitap tasarım ve baskı işlerini hep Çetin’de yaptık. O sıralarda Basın Müşaviri olarak çalışmaya başladığım Türk Metal Sendikası’nın çok sayıdaki kitap, broşür ve aylık dergi çalışmaları için de adresimiz hep Çetin Medya oldu. GÖLDEN OKYANUSA YOLCULUK 2007’deki Cumhurbaşkanlığı seçimleri ekseninde yaşanan siyasî çekişmeler bağlamında görüş ayrılığı yaşadığım Türk Metal Sendikası ile yollarımız ayrılınca, Ali Çetin Bey’in davetiyle, Çetin Medya bünyesinde çalışmaya başladım. Çetin Medya, ‘büyük oynamaya’ niyetliydi. Deyim yerindeyse, Anadolu bozkırındaki küçük bir gölde başladığı yolculuğunu, okyanuslarda sürdürmeye karar vermişti. Ali Çetin, biraz da gözü kara girişimle, kurum için THK’nın 2 bin küsur metrekarelik binasını kiralamış; grubun imkânlarını fersah fersah aşan maliyetleri omuzlamıştı. Sadece bina değildi, büyütülen. Kadro da çok sayıda yetenekli elemanla takviye edilmişti. Niyet, ulusal düzeyde gazetecilik, dergicilik, ajansçılık ve matbaacılık faaliyeti yürütmekti. O günün son teknolojisine sahip matbaa, kesim ve cilt makineleri gibi, çok pahalı yatırımlara imza atılmıştı. Ali Bey’in maddî ve manevî fedakârlıklarıyla, Genel Yayın Yönetmenliğini üstlendiğim Anadolu Finans Dergisi’ni, Çetin Medya bünyesinde aylık olarak çıkarmaya başladık. KRİZ FIRSAT VERMEYİNCE Fakat… Kimsenin beklemediği, ABD kaynaklı Mortgage Krizi 2008 başında patlak verince, tüm dünyanın ayarı bozuldu. Hani dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan’ın “Teğet geçecek…” dediği kriz. Evet, ülkeyi yöneten Başbakan bunu böyle söylemeseydi, tabii ki delip geçerdi. Erdoğan, 1994’te Başbakan Tansu Çiller’in, krizi tetikleyen, “Ekonomide terör var…” söylemiyle, 2001’de Başbakan Bülent Ecevit’in, “Bu bir devlet krizidir…” sorumsuzluğuna düşmemiş; sorumlu bir devlet adamı gibi davranmıştı. Elbette Türkiye o krizden ciddi şekilde etkilendi. Çetin Medya Grup da krize ‘açık pozisyonda’ yakalanmıştı. Anadolu Finans Dergisi’ni, yeterli finans sağlayamadığımız için 8 sayıdan fazla çıkaramadık. Sonrasında, bazı dostlarımızın yönlendirmesiyle, Ankara’daki devasa baskı tesislerine iş üretebilme beklentisiyle, Romanya’da bir şirket kurduk. Ali Çetin ve Nihat Kaşıkçı olarak… Şirket yöneticisi sıfatıyla, Bükreş’te birkaç ay yaşadım, Ankara’ya iş paslayabilmek için hayli gayret gösterdim. Fakat evdeki hesap çarşıya uymadı. Bükreş’te, daha önce bize rapor edilen ölçekte baskı işi olmadığını görünce, oradaki faaliyetimizi sonlandırdık. VE KÖŞE YAZARLIĞI YILLARIMIZ 2009’da Öz Orman-İş Sendikası’nda Basın Müşaviri olarak çalışmaya başlayınca, Ali Bey’le ortak mesaimiz biraz gevşedi. Yeni Ankara’nın bir önceki formatı olan Anadolu Gazetesi, kâğıt baskı olarak yayın yapıyordu. O sıralarda köşe yazılarımı yazdığım önceki gazeteyle yollarımız ayrılmıştı. Ali Bey’in teklifiyle, Temmuz 2013’ten itibaren Anadolu Gazetesi’nde yazmaya başladım. Eksiksiz 2 yıl böyle devam ettik. Ekonomik şartların sonucu, yine ara vermek zorunda kaldık. Kader, yeri geldiğinde, ayrılan yolları yeniden birleştiriyor. Anadolu Gazetesi, günün şartlarına uygun şekilde internet ortamında yayın hayatına geçince, Ali Bey’den bir kez daha davet geldi. Mart 2023 itibarıyla yeniden Anadolu Ailesine döndük. O gün bugündür buradayız. AĞIR YÜKÜN ALTINDAN KALKABİLMEK Burada bir parantez açma ihtiyacı duyuyorum. 2007-2008 döneminde, ağır borçlar karşılığında girişilen büyüme hamlesi, Çetin Medya Grup’u çok büyük ekonomik sıkıntılara soktu. Kurulan kadro dağıldı, bazı makineler borçlara karşılık haczedildi. Ortaya, yönetilmesi çok zor bir malî tablo çıktı. Tüm o zorluklara rağmen Çetin Ailesi, o ağır yükün altından kalkmayı başardı. Sanıyorum bunda, Ali Çetin Bey’in üstlendiği çetin mücadelenin büyük payı olsa gerek. Evet… Dile kolay; 43 yıl… Yayıncılık faaliyetleri değişti, dönüştü. Gazeteler isim değiştirdi. Gazetenin adı değişse, kadrosu genişlese, yayın çizgisi farklılaşsa da bizim aidiyetimiz ve Ali Çetin’le olan dostluğumuz hiç değişmedi. Çok parlak kelimelere yüklenmiş, bol keseden temennileri gereksiz görüyorum. Yeni Ankara’nın, öncülleriyle birlikte eriştiği 43. yaş günü hayırlı, bereketli olsun. Ve dahi ilhamını, fikriyatını, terbiyesini, kültürünü aldığı Anadolu’nun insanına, toprağına ve devletine faydalı işlerden uzak kalmasın.