Mağdurum diyenlerin limanı olduk

Yıllarca dostluk yaptığım için ağır bedeller ödediğimi bilmelerine rağmen ağabey dediğim insanların yaşattığı hayal kırıklığı sonrası karar vermiştim Halk Gazetemizi kurmaya.

Onlar gibi olmak asla değildi hedefim.

Onlara araba çarpsa da ölseler, aradan çekilseler, onların yerine biz geçsek, o şaşaalı hayatı biz yaşasak diye sinsi sinsi bekleyenler, yani bugün gazeteciyiz diye ortalıkta dolaşanlar gibi de absürt hayallerim yoktu.

Tek amacım sadece Allah (CC) rızası için haksızlığa uğrayanların, mağdurların sesi olmak için menfaat gözetmeksizin haber yapmaktı.

6 senedir de sürüyor bu duruşum...

Geçen 6 yılda çok orijinal, çok ses getiren haberler yaptık.

Allah'ın kulu da çıksın, ben şu kadar para verdim Faruk Bostan'a haber kaldırtım veya menfaat karşılığı şu haberi yaptırdım desin, alnını karışlarım.

Ben Petkim emeklisi, kaynakçı Pala Mustafa'nın İzmit'in kenar mahallesi Topçular'da gecekonduda doğmuş oğluyum. Bana babam, "Çalışacaksın, karına, çoluk çocuğuna alın terinin hakkını yedireceksin. Kimin hakkını karına yedirirsen karın senden çıkar, onun hakkı olur. Haram yedirdiğin çocukların sana itaat etmez, kötü yola düşerler." sözleriyle büyüdüm.

Bu yüzden ödüm kopar haram yemekten!

Hayatım boyunca kimsenin cebinde gözüm olmadı, hamdolsun.

Mayam sağlam, çok şükür.

Bu süreçte hatalar yapmadım mı?

İnanın, bilerek yapmadım.

Son günlerde kenara çekildiğim için bu süreçte yaşadıklarımı, yaşattıklarımı, olayları daha net, daha tarafsız gözle analiz ediyorum.

Görüyorum ki;

Kocaeli Halk Gazetemiz, siz okuyucularımız sayesinde bugün öyle bir gazete oldu ki haksızlığa uğradığını düşünen kim varsa sığınmaktan çekinmediği koca bir limana dönüştü.

Haksızlığa uğradığını düşünen siyasetçisinden, askerine, polisinden, hâkimine, savcısına, iş adamından, mafyasına, mahkûmundan, gardiyanına, hasta bakıcısından, doktoruna, profesörüne ve en son günlerde de gazetecilerine kadar koca bir liman olduk.

Hamdolsun, çok şükür. İnanın, çok aşağılık muamelelere maruz kaldım geçen 6 yılda ama değdi, sevgili okuyucularım.

Ben bu şehre gazeteyi kurarken verdiğim namus sözünü tutmanın onurunu yaşıyorum bugün.

Geçtiğimiz cumartesi günü "Kocaeli Medyası ve Kamuoyunun Beklentileri..." başlıklı köşe yazımda mevcut Kocaeli yerel medyasının son durumunu ve olması gerektiği konumu yazmıştım.

Ertesi gün Kocaeli Gazeteciler Cemiyetinin kongresi yapıldı.

2 başkan adayı da önceki kongrede seçilmiş yönetim kurulu üyesiymişler.

Ben üyesi olmadığım için oy kullanmadım ama ilginçtir, 2 adayla da bugüne kadar muhabbetimiz hiç olmadı.

Takip ettiğim kadarıyla kaybeden listeyi şehrin yerel medyasında söz sahibi, Kocaeli Büyükşehir Belediyesi tarafından muhatap kabul edilen, hatta Sevgili Uğur Enç Bey'in köşe yazısında açıkladığı için yazıyorum: "Büyükşehir Belediyesi’nin Genel Sekreter Yardımcısı Ali Yeşildal'ın konağında yapılan mangal partisinde başkan adayı belirlendi." satırlarından anladık ki asıl kaybeden Kocaeli Büyükşehir Belediyesi.

Başkan Büyükakın’ın yerel medya üzerindeki etkisini de merakını da iyi bilirim.

Ali Yeşildal'ın da kendisinin izni olmadan o gazetecilere bırakın mangalda kuzu pirzola yedirmeyi, su bile içiremeyeceğini de iyi bilirim.

Aslında Ali Yeşildal'ın ve kaybeden listenin başrol isimleri Başkan Büyükakın’ı ilk kez yanıltmıyorlar.

Hatırlarsanız aynı ekip CHP İl Kongresi'nde toplu hâlde Bülent Sarı'yı desteklemiş, hatta yazılarında "Sarı kesin 400 oy alır" manşetleriyle algı yaratmalarına rağmen Fatma Kaplan Hürriyet'in son 15 gün aday olarak ortaya çıkardığı yardımcısıyla hepsinin içinden geçmiş, AKP'ye hizmet eden CHP içindeki tüm Truva atlarını siyasetin çöplüğüne yollamıştı.

Tahir Başkan'ın, bu korkunç mağlubiyetten sonra kendisini yanıltan bu ekibe hâlâ güveniyor olmasının bedelini bu kongrede de yaşaması kadar doğal başka bir şey olamaz.

Hadi kongreyi kaybettiniz, hep birlikte yıllardır üyesi olduğunuz cemiyetinizden niye istifa ediyorsunuz arkadaşlar?

Bu nasıl bir hırstır, nasıl bir hesap yapmıştınız ki hayal kırıklığınız bu kadar büyük oldu?

Kongre hezimetinden sonra aşağı yukarı hepsi günah çıkartan yazılar yazdılar. Birçoğu da sevgili Hakan Süer Beyefendi'yi tek kaybeden ilan etti.

Çok ilginç!

Ben hâlâ geçen hafta yazdığım köşe yazısının arkasındayım.

Arkadaşlar, dip yapmadan zirveye çıkılmaz. Hayatın en temel kanunlarından biridir. İnsan psikolojisinde ve başarı hikâyelerinde bu durum genellikle bir "sıçrama tahtası" olarak kabul edilir.

Bence sizler için çok hayırlı oldu bu kongre. Kendinizi gördünüz, çapınızı, ederinizin, ateş olsanız yakacağınız yeri gördünüz.

Görüyoruz ki toplulukları harekete geçirecek, toplumsal algı yaratacak, kamuoyunu yönlendirecek bilgi birikimi ve yetenek kumaşınızda yok.

Ama bir araya gelirseniz, mütevazı olursanız, her şeyi ben bilirim havasından çıkarsanız, muhabirlik yaparken gaza gelip kurduğunuz haber sitelerinde patronluk taslamayı bırakıp meslek büyüklerinizi dinlerseniz sıra size geldiğinde siz de bugün düştüğünüz durumlara düşmez, saygı, sevgi görürsünüz.

Çünkü ben bu şehri seviyorum.

Çünkü ben bu şehrin çocuğuyum.

Her şeye rağmen ben bu şehrin çocuklarını da çok seviyorum.

Bu yüzden milyon tıklamalı gazeteleriniz de olsa Kocaeli Halk Gazetemizde uğradığınız haksızlığı dile getirmeniz hoşuma gitti.

İlk gün söylediğim gibi ben Kocaeli Halk Gazetesini haksızlığa uğrayanların feryadı olmak için kurmuştum olmaya da devam edeceğiz.