Makamdan Gönüllere Giden Bir Yol: Güher Ablamız

Bazı insanlar bir şehre gelir, görevini yapar, zamanı dolunca da sessiz sedasız başka bir yere gider. Ardında birkaç resmi yazı, birkaç toplantı fotoğrafı, birkaç tutanak kalır. Bir de bazı insanlar vardır; makamdan ayrılır ama insanların gönlünden çıkamaz. Yıllar geçer, adı bir yerde anılır, bir bakarsınız herkesin yüzünde aynı sıcaklık belirir.

İşte Sayın Güher Sinem Büyüknalçacı Malatya’da, özellikle de Yazıhan’da böyle bir iz bıraktı.

17 Eylül 2018’de Yazıhan Kaymakamı olarak Malatya’ya geldi. Yaklaşık iki yıl görev yaptı. Şimdi takvim yaprağına bakınca insan “İki yıl ne ki?” diyor. Hakikaten ne ki…

Ama mesele kaç yıl görev yaptığınız değilmiş can dostum; o yılları kimin yüreğine dokunarak geçirdiğinizmiş.

Sayın Güher Hanım, Yazıhan’a sadece kaymakamlık yapmaya gelmedi sanki. Yazıhan’ın insanını tanımaya, derdini dinlemeye, sevincine ortak olmaya geldi.

Onu makam odasında aradığınız kadar sahada da bulurdunuz.

Çiftçinin elini sıkar, toprağın derdini dinlerdi.

Çocukların yanına oturur, onların dünyasına girerdi. Çocuklar onu devletin makamından gelen biri gibi değil, kendi ablaları, hatta kankaları gibi görmeye başlamıştı.

Bir makam sahibi gibi tepeden bakarak değil; karşısında oturan kadının derdini anlayan bir kardeş, bir abla sıcaklığıyla dinlerdi.

Gece gündüz demeden görev yapan polislerin, jandarmanın yanında dururdu.

Vatandaşın derdi varsa “ilgilenilsin” deyip geçmez, mümkün olduğunca kendisi görmeye çalışırdı.

İşte insanın gönlü de burada kazanılıyor.

Güher Hanım’ın Malatya’da bıraktığı iz biraz da bundan.

Çocukların kankası oldu. Kadınların kardeşi, ablası oldu. Çiftçinin derdine kulak verdi. Esnafın kapısını çaldı. Vatandaşın sofrasına, sevincine, sıkıntısına ortak oldu.

Devletin sıcak yüzünü göstermek denilen şey var ya…

İnsanlar sizin makamınızı değil, kendilerine nasıl davrandığınızı hatırlar.

Aradan yıllar geçti. Güher Hanım’ın görev yaptığı şehirler değişti. Görevleri yükseldi, sorumlulukları arttı. Bugün Edirne’de Vali Yardımcısı olarak görev yapıyor.

Güher Sinem Büyüknalçacı’nın adı geçtiğinde insanların içinden hâlâ güzel sözler çıkıyor.

Çünkü bir insanın arkasından güzel konuşulması kolaydır; aradan yıllar geçtikten sonra hâlâ güzel konuşulması zordur.

Programda Sayın Güher Hanım’ın adından da güzel sözlerle bahsettim.

Sonradan öğrendim ki kendisi programı izliyormuş.

İşte o an benim için programın izlenmesinden daha kıymetli bir şey oldu.

İnsan bazen yıllar önce tanıdığı birinden gelen küçücük bir mesajla geçmişe gider.

Ben de Sayın Güher Hanım’ın mesajını okuyunca bunu hissettim.

Güher ablamız bugün Edirne’de görev yapıyor.

Malatya’da bıraktığı yer boş kalmadı belki ama adı hep güzel bir hatıranın yanında duruyor.

Yazıhan’ın insanı kolay kolay unutmaz böyle insanları.

Kim vatandaşın yanında durmuş, kim makamın arkasına saklanmış; kim insanın elini tutmuş, kim sadece fotoğraf vermiş… Bunları yıllar içerisinde görürüz.

O yüzden Sayın Güher Sinem Büyüknalçacı’nın hakkını teslim etmek benim için bir dostluk yazısından öte, bir gazeteci vefasıdır.

Güher ablamız Malatya’da görev yaptı, ama Malatya’nın gönlünde kaldı.

Ama insanların duasında, hatırasında ve güzel sözünde kalabiliyorsanız, işte asıl hizmet odur.

Belki siz Yazıhan’dan ayrılırken arkanızda bıraktığınız şeyin yıllar sonra böyle hatırlanacağını düşünmediniz.

Ve bugün size bir gazeteci olarak değil, Güher ablamızın gönülden selamını taşıyan bir kardeşi olarak şunu söylemek istiyorum:

İyi ki çocukların kankası, kadınların ablası, vatandaşın yakını olmuşsunuz.

Bazı insanlar görev yaptığı yerden ayrılır.

Bazı insanlar ise görev yaptığı yerin hafızasına karışır.