Şehir Hastanesi

Trabzon Şehir Hastanesi’nin yapımında sayısız tartışmalarla birlikte bitme noktasına geldi. Bina yapmak kolayda o binaya işlev kazandırmak asıl mesele. Şimdi hastanenin ne zaman, nasıl açılacak tartışması başladı. Tarih üstüne tarih veriliyor, toto oynar gibi tahminler yürütülüyor.

Önce şu hastane ardından sıra ile diğer hastanelerin taşınacak deniliyor. Alınacak personel belirlenmemiş. Taşınacak hastanelerin eksikleri tespit edilip satın alınmamış. Unutuyordum bu arada taşınma ile ilgili ihalelerinde askıda durduğu söyleniyor.

Sadece görevli personel mi, doktor, hemşire gibi çok sayıda sağlık personeline ihtiyaç olduğunu hatırlatmak isterim.

Bir kenti tek bir hastaneye mecbur bırakmak ne kadar doğru onu hep birlikte önümüzdeki zaman diliminde göreceğiz. Hastaneye acil ulaşımın yanı sıra gün içerisinde vatandaşın ulaşımı nasıl sağlanacağı netleşmemiş.

Maç günleri stadyumun boşaltılmasını hesaplayanlar hastaneye ulaşımın en kısa sürede yapılması için hangi çalışmaları yapıyor bilen yok. Son olarak ekleyeyim, hastaneye gitmek için vatandaşın ödeyeceği parayıda hesaba katarsanız iyi olur.

Trabzon’un zengin mutfak kültürünü tanıtmak ve geçmişten günümüze taşınan yöresel lezetleri yaşatmak ve gelecek nesillere aktarmak amacıyla düzenlenen Gastronomi Festivaline yoğun ilgi gösterildi. Dilerim festivalin kazanımları Trabzon’a çok olur.

Festivale katılım gösteren halk yöresel lezzetleri tattı, şarkılar türküler söylendi. Hepsi güzelde bu güzelliği sağlayan kim. Trabzon adına düzenlenen bu festivalin ardında sayısız isim var. Yazmaya kalksam buraya sığmaz.

Asıl teşekkürü bu festivalin noksansız ve yüksek oranda ilgi görmesini sağlayan görünmez kahramanlar haketmiştir. Onların alın teri ve geceli gündüzlü emekleri olmasa idi bu çoşku yaşanmazdı. Umarım festivalin emekçileride onurlandırılır.

Eski yazılarım arasında dikkatimi çeken bir konuyu tekrar gündeme getirmek istedim. Aradan geçen zaman içerisinde yaşanan gelişmeler insanı ister istemez bu düşüncelere sevkediyor. Pervasızca ince hesaplar yapıp şark kurnazlığına soyunmak büyümek değildir.

Aksine sıradanlaşmak ve sayılmayacak ve önemsenmeyecek bir sıfata bürünülerek küçülürsün. Büyümek için yaş almak değil, had bilmek ve haddini aşmamak gerekir. Bir gün karşına çıkar biri öyle bir ders verir ki Kaf dağında kendini görenin tepesinin üstüne çakılmasına neden olur.

Gün gelir birisi çıkar yerini konumunu insana bildirir. Bu nedenle öğrenerek büyümek. Öğrenmek sadece okul bitirmekle ile eş değer değildir. Kaç yaşına gelirsen gel, her gün yeni bir şey öğrenerek büyür insan. Hayatı yaşayarak öğrenir ve büyür. Büyürken de aklını hadsizleşmemek ve had bilmek adına kullanması gerekir.

“Gerektiği zaman, hadsize haddini bildirmek, kırk yetime kaftan giydirmekten üstündür” sözü sanırım kendisini çok akıllı sanıp haddini aşanlara ders olur.