Ordu İçin Birlikte Çalıştığımız Yıllar

1996 yılında emekli oldum. Oğlumun iş yeri Ordu’da olduğu için Ordu’ya taşındık.

Perşembe’de çalıştığım dönemde, Millî Eğitim Müdürümüz Bumin Akgün’ün eşi Nural Akgün’le görüşür, birlikte sosyal çalışmalar yapardık. Bumin Bey Ordu İl Millî Eğitim Müdürü olunca Nural Hanım, Millî Eğitim Vakfına bağlı “Onlar Bizim Çocuklarımız” adıyla bir çalışma başlattı.

Ordu’dan 17 kişinin yer aldığı gruba Perşembe’den Emine Ender Özkan, Yıldız Türe ve ben de katıldık. Böylece 20 kişilik bir ekip olduk. Amacımız öğrencileri desteklemekti.

Çalışkan ve uyumlu bir gruptuk. Haftada bir toplanır, yapacaklarımızı planlardık. İçimizden birini başkan seçmeye karar verdik ve rahmetli Tomris Hanım’ı başkan yaptık.

Belirlediğimiz köy okullarındaki öğrencilere yardım ediyorduk. Hatta Korgan’ın bir köyünde bir okulu restore ettik. Bir 23 Nisan’da Kıbrıs ve Gürcistan’dan öğrenciler getirip misafir ettik. İş bölümünü çok güzel yapmıştık; konuklarımızı en iyi şekilde ağırladık.

Dönemin Perşembe Belediye Başkanı Sayın Ertekin Çolak da öğrencilere yemek verdi. Misafir öğrencilerin gelişi Ordu’ya ayrı bir renk kattı.

Çalışmalarımız sırasında dönemin Ordu Valisi Sayın Kemal Yazıcıoğlu ve eşi Hülya Hanım’ın, Ordu Belediye Başkanı Fikret Türkyılmaz’ın ve Başkan Yardımcısı Bahar Çebi’nin desteklerini çok gördük.

Ordu Öğretmenevinin yapılmasına vesile olan kişi Bumin Akgün’dü. Biz de “Onlar Bizim Çocuklarımız” ekibi olarak Öğretmenevinin perdelerinden nevresimlerinin seçimine kadar her ayrıntıyla titizlikle ilgilendik. Öğretmenevi Müdürü Necmettin Güler de bizimle birlikte büyük bir özveriyle çalıştı.

Sonunda Ordu’ya ve öğretmenlere yakışan güzel bir Öğretmenevine kavuştuk. Güzel bir açılış töreni yaptık. O gün çekilen fotoğrafları yazının sonuna eklemeyi düşünüyorum.

Daha sonra Boztepe’ye ışıklı bir Atatürk panosu yaptırdık. Bu çalışmalar sürerken Ordu’da Güzel Sanatlar Lisesi açılması fikri doğdu. O sırada rahmetli Süleyman Demirel Cumhurbaşkanı, ülkede ise bir koalisyon hükûmeti vardı. Ordu için Güzel Sanatlar Lisesi istemek üzere topluca Ankara’ya gitmeye karar verdik.

Bir otobüsle Ankara’ya doğru yola çıktık. Yanımızda Millî Eğitimin Sağlık Vakfı Başkanı Eczacı Perran Katırcıoğlu da vardı. Ankara’ya varınca Öğretmenevine yerleştik, ertesi gün ziyaretlerimize başladık. Dönemin Ordu milletvekilleri İhsan Çabuk ve Hasan Fehmi Konyalı ile Sefer Koçak’ın eşi Sebahat Koçak bizi çok güzel ağırladılar.

Evlerini açtılar, yemek ikram ettiler. Yirmi kişilik grubumuz dikkat çekiyordu; hepimiz tek tip siyah kıyafetler giymiştik.

Meclise gittik, bakanları ziyaret ettik. Dönemin Millî Eğitim Bakanı Metin Bostancı, İçişleri Bakanı Saadettin Tantan, Devlet Bakanı Yüksel Yalova, Kültür Bakanı İstemihan Talay ve Doğru Yol Partisi Genel Başkanı Tansu Çiller’le görüşerek amacımızı anlattık.

Millî Eğitim Vakfı Yönetim Kurulu’ndan Nurhan Cinel’i, rahmetli Çamsan A.Ş. Yönetim Kurulu Başkanı Yüksel Poyraz’ı ve Müsteşar Yardımcısı Özcan Tekineli’yi de ziyaret ettik. Son olarak Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’le görüştük.

Demirel’i yakından görmek hepimiz için çok heyecan vericiydi. Misafir salonunda büyük bir masanın çevresinde toplandık. Tomris Hanım biraz heyecanlanmıştı; ne de olsa karşımızda Cumhurbaşkanı vardı. Sayın Demirel mütevazı, sakin ve güler yüzlüydü.

Geliş nedenimizi anlattık. Bizi dikkatle dinledi ve Ordu’da Güzel Sanatlar Lisesi açılacağına söz verdi. Birlikte fotoğraf çektirdik.

Ayrılırken rahmetli Fahri Çelebi’nin yanındaydım. Fahri Bey, “Sayın Cumhurbaşkanım, bu arkadaş Ordu Senatörü Selahaddin Acar’ın yeğeni olur,” diye beni tanıştırdı. Selahaddin amcam, babamın amcasının oğluydu; ama benim için öz amcam gibiydi.

Bizde akrabalık ilişkileri çok güzeldir. Babam CHP’li, amcam Demokrat Partiliydi. Onların tatlı çekişmeleriyle büyüdük. Hem tartışırlar hem de birbirlerini çok severlerdi.

Fahri Bey böyle söyleyince Demirel, “Selahattin’i çok severdim, nur içinde yatsın,” dedi.

Ordu milletvekilleri bizi yemeğe davet etti. Devlet Bakanı Yüksel Yalova da akşam yemeği verdi. Ankara’ya gitmekle çok iyi etmiştik. Amacımıza ulaştık; Güzel Sanatlar Lisesi’nin Ordu’ya kazandırılması için verdiğimiz çaba sonuç vermişti.

Çalışmalarımız, Bumin Bey Ordu’dan başka bir yere atanıncaya kadar sürdü. Ancak arkadaşlığımız devam etti. Aramızdan ayrılanlar oldu, aramıza yeni arkadaşlar katıldı. Tomris Hanım’ı ve Fahri Bey’i kaybetmenin üzüntüsünü yaşıyoruz. Allah rahmet eylesin, mekânları cennet olsun.

Grubumuza katılan yeni arkadaşlarımızla, ömrümüz oldukça ayda bir buluşmaya devam edeceğiz. Tüm arkadaşlarımı seviyorum. Hepsine sağlıklı, nice yıllar diliyorum.

Bu anılarımı pandemi döneminde paylaşmıştım. O sıkıntılı günlerde, şu lanet olası virüsü biraz olsun unutturabildiysem ne mutlu bana. Başka anılarda buluşmak üzere, esen kalın.