Habermetrik
← Ana Sayfa
18 Kasım 2026 23:34
✍ Editör: Habermetrik · Editör Politikası

Yazarın Odası’ndan Metne: Hacer Paçacı | Meltem Dağcı

Yazarın Odası’ndan Metne: Hacer Paçacı | Meltem Dağcı
⏱️ 4 dk okuma 🛡️ %85 Doğruluk · 1 Kaynak
WhatsApp Paylaş
⚡ 30 Saniyede Özet Habermetrik Yapay Zeka Özeti
  • Bu defa, edebiyatçıların yazma fikirlerinin nasıl şekillendiğine kendi anlatımlarıyla tanıklık ettim
  • Yazar Hacer Paçacı ile yazılarına ilham veren kitap, pasaj, film ve diziler üzerine konuştuk

Bu defa, edebiyatçıların yazma fikirlerinin nasıl şekillendiğine kendi anlatımlarıyla tanıklık ettim. Yazar Hacer Paçacı ile yazılarına ilham veren kitap, pasaj, film ve diziler üzerine konuştuk.

1)Bazen okuduğumuz bir pasaj ya da kitap, zihnimizde bir kurgu fikrinin oluşmasına neden olabiliyor. Sizi yazarken etkileyen, bir yazı fikrinin ortaya çıkmasına vesile olan bir pasaj veya kitap var mı?

Yazma serüveni, keşifle icat arasında okumanın eşlik ettiği bir yolculuk. “Kişioğlu hikâyecilikten kurtulamaz, kendi hikâyeleri ve başkalarının hikâyeleri arasında yaşar. Başına gelen her şeyi hikâyeler içinden görür,” diyor Sartre Bulantı’da.

Okurken bu pasajdan çok etkilenmiştim. Yazan da başka kitaplar, kurmacalarla kuşatılmıştır bence. Yazılmayı bekleyen hikâyeleri keşfetmesini ya da yeni hikâyeler icat etmesini sağlayan ilham bu kitaplarda saklı. Yazmaya dair en kuvvetli içgörü okudukça gelişiyor.

Kurmaca yazan biri için bu öncelikle edebiyat elbette. Roman, öykü, şiir… Ama bazen kuramsal bir kitapta, bir denemede kıvılcımlı bir cümle çıkar karşınıza. Simone de Beauvoir’ın, “Kadın doğulmaz, kadın olunur,” sözüyle ilk karşılaştığımda çok gençtim.

Yürümekte zorlandığım bir patikayı genişletmişti bu söz. O yol, Dünyaya Yakın, Eve Uzak’taki Nurefşan’a çıktı sonunda.

Tekrar tekrar okuduğum kitaplar var. Her defasında yeni bir şey aradığımdan değil, o dünyaya, atmosfere yeniden girmek istediğimden. Biraz çocuksu bir arzu belki. Eskiden olduğu gibi metnin sürükleyiciliğiyle büyülenme özlemi.

Yazma arzusu derinleştikçe okurken hikâyenin içinde kendimizi kaybettiğimiz o saf okurluğu yitiriyoruz yavaş yavaş. Nasıl anlatıldığına verdiğimiz dikkat başka bir okurluk biçimlendiriyor.

Yine de etkileyen cümleler, paragraflar iz bırakıyor. Örneğin, uzun zaman önce okuduğum Anne Michaels’ın Bölük Pörçük Yaşamlar romanındaki Athos’un sözünü hiç unutmadım. “Jakop, seni anımsayacak toprağa gömülmeye çalış.” Çok uzun yıllar önce göç etmiş bir ailenin çocuğu olarak, İstanbul’da doğup büyümüş olsam da bu cümledeki duyguyu çok iyi anlıyorum.

Sıla yitirilmiş ama gurbet de vatan olmamış. Bu düşünce romanı yazarken hep eşlik etti bana.

Bazen çok canlı yaratılmış bir karakterden çok etkileniyorum, bazen karakterlere hayat veren, yıllar geçse de zihinden silinmeyecek atmosferden. Bazen de gerçeği bambaşka tarzda anlatan, hatta dönüştüren bir dil öne çıkıyor.

Bilge Karasu’yu, Vüsat O. Bener’i her okuyuşumda hepsini düşünürüm. Yazma isteğini tetikleyen metinlerdir hepsi. Sanki çocuklukta oyun oynadığımız zamanlardaki bir duyguyu çağırırlar. Yeni bir dünya kurma arzusu.

2)Bazen bir filmde ya da dizide gördüğümüz tek bir görüntü, sahne veya yaşadığımız bir an bile zihnimizde uzun süre kalabiliyor. Sizi böyle aniden etkileyen, bir yazı fikrini tetikleyen film veya diziler oldu mu?

Etkilendiğim bir film genellikle yazma isteği uyandırır. İlk aklıma gelenler Akira Kurosawa’nın iki filmi. Dersu Uzala ve Düşler. Dersu Uzala’yı iki kez seyrettim, Düşler’i defalarca. Dünyaya bir kere de Japon olarak gelip o gözle de seyretmek isterdim.

Filmlerde de kitaplarda da asla tercüme edilemeyecek şeyler var ne yazık ki. Asghar Farhadi’nin filmlerini edebiyata çok yakın buluyorum. Aslında İran Sineması genel olarak öyle sanırım. En son izlediğim Saeed Roustayi’nin Leyla’nın Kardeşleri filminden çok etkilenmiştim.

Özellikle son sahnesi keşke benim aklıma gelseydi bu fikir diye düşündürttü. Almodovar filmlerini hikâyeleri, olay örgüsü ve görselliğiyle yazmak konusunda ilham verici buluyorum. Bu arada ilham verici olan mükemmele en yakın olan değil bence.

Bir sahne, bir diyalog, bir görüntü beklenmedik şekilde etkileyici olabilir, damıtılıp bambaşka bir şeye dönüşebilir. Nasıl? Bilinemez. Herkesin imbiği farklı.

Romanda biraz Yeşilçam göndermesi var. Romandaki Nurefşan Türkân Şoray’a benziyor. O melodramlarla büyüdük. Kolektif rüyalarımız gibi bir şeydi. Yeniden izleyince döneme dair çok ipucu yakalıyoruz. Şehrin eski hali, eski mekânlar, arka planda akıp giden hayat.

Yazarken yeniden seyrettiğim filmler oldu. Vesikalı Yarim başta olmak üzere, Şaka ile Karışık, Karanlıkta Uyananlar, Umut, daha yakın dönem ama hem Beyoğlu çevresinde geçtiği için hem de Türkân Şoray için Hayallerim Aşkım ve Sen. Sonuncuyu da kaç kez seyrettiğimi söylemesem daha iyi.

Kategoriler Söyleşi Haruki Murakami’nin yeni romanı İngilizce çevirisi 2027’de yayımlanacak Alt Satır: Buket Arbatlı | Semrin Şahin Çiziyorsam Sebebi Var: Mete Kaplan Eker | Ayşe Yazar... Korkut Kabapalamut: “Ne yazacağı kendi tarafından bile kesinlikle öngörülemeyen biriyim.” İlk Adımlar: Ömer Kaya | Hande Emekçi Goncourt ödüllü Fransız yazar Mathias Énard Türkiye'ye geliyor Alt Satır: Hande Çiğdemoğlu | Semrin Şahin Yorum yapın Yanıtı iptal et Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

💬 Habere Tepkinizi Belirtin:
Habermetrik WhatsApp Kanalına Katılın

Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.

Kanalı Takip Et →
Kaynaklar: edebiyathaber.net
Haber metni ve görseller edebiyathaber.net sitesine aittir; tam içerik kaynak sitede yayınlanır.
Haber Künyesi
Kategori: Kültür-Sanat
Yayın: 18 Kasım 2026 23:34 · Kaynak: edebiyathaber.net
Kaynağı Oku ↗