Rızalık siyasetin oyuncağı mı?

Siyaset bazen insanın dilini de ölçüsünü de bozuyor. Hele konu inanç olunca söylenen her sözün bir ağırlığı, kullanılan her kavramın bir anlamı vardır. Bugünlerde Alevilik üzerinden yürütülen tartışmalarda rızalık kavramının maalesef gelişigüzel kullanıldığına tanık oluyoruz.

Rızalık, sanki bir siyasetçinin istediği zaman cebinden çıkarıp masaya koyacağı bir kişisel veto yetkisine dönüştürülüyor. İşine gelmeyen bir uygulamaya karşı hemen rızalığım yok deniliyor. Oysa Alevilikte rızalık kişisel hesapların veya siyasi pazarlıkların aracı değildir.

Bu yolun erkânını bilenler için rızalık insanın insana karşı sorumluluğudur. Hakk’a yürüyen bir yolun ahlakıdır. Bir kişinin keyfine siyasi tercihine ya da çıkarına göre şekillendirilemez. HACIBEKTAŞ’TAN MECLİS KÜRSÜSÜNE ŞAŞKINLIKÖnceki yıl Hacı Bektaş Veli Dergâhı’nda yaşananları hatırlayalım.

Dergahın avlusunda Hürrem Ulusoy dede başta olmak üzere dedelerimizle Hünkar huzurunda Pir Makamında cem ibadeti yapılırken birileri çıkıp rızalığım yok, bu cemi dağıtın diyebiliyor. Şimdi benzer bir anlayışın Meclis kürsüsüne taşındığını görüyoruz.

Kültür ve Turizm Bakanlığı bünyesinde cemevlerinin ihtiyaçlarına destek olmak amacıyla oluşturulan bir yapı var. Elbette bu kurumun çalışmaları eleştirilebilir. Bütçesi yetersiz bulunabilir. Daha fazla kaynak ayrılması, daha fazla hizmet üretmesi istenebilir.

Bunların hepsi meşru ve yerinde tartışmalardır. Ancak Meclis bütçe komisyonunda bir milletvekilinin çıkıp bu kuruma rızalık vermediğini söylemesi, ardından cemevlerine kamu bütçesinden destek sağlanmasına karşı çıkması kabul edilebilir bir tutum değildir.

Soruyorum. Cemevlerinin elektrik, su, bakım, onarım ve diğer temel ihtiyaçları nasıl karşılanacak? Bu kurumların yaşaması, hizmetlerini sürdürebilmesi için kamu desteği sağlanmasından daha doğal ne olabilir? Alevilerin yıllardır dile getirdiği taleplerden biri de bu konudur.

RIZALIK KAVRAMINI ÇARPITANLARAlevilikte rızalık karşılıklı hoşnutluk ve gönül birliğidir. Hak yememektir. Kul hakkına girmemektir. Birlikte yaşamanın, birbirinin hakkını gözetmenin ahlakıdır. Rızalık kişinin kendi iradesini başkasına dayatmasının adı değildir.

Devlet inancın özüne, ibadetin erkânına müdahale etmeye kalkarsa elbette buna karşı çıkılır. İnanç alanında rızalık esastır. Ancak burada söz konusu olan ibadetin biçimine yönelik bir müdahale midir yoksa cemevlerinin ihtiyaçlarının karşılanması için kamu kaynağı ayrılması mıdır?

Cemevlerinin giderleri nasıl karşılanacak? Bu kurumlar hangi imkânlarla ayakta kalacak? Alevi toplumunun yıllardır çözüm bekleyen sorunlarına sırt çevirerek hangi hakkın savunuculuğu yapılacak? Rızalık kavramını siyasi itirazın kılıfı haline getirmek Aleviliğin özüne de erkânına da aykırıdır.

KOLTUK SAHİPLERİNİN SORUMLULUĞUCemevlerinin ibadethane statüsü, inanç hizmetlerinin güvence altına alınması, dedelerin ve zakirlerin emeğinin karşılığı, cemevlerinin elektrik, su, bakım ve onarım giderleri hâlâ çözüm bekliyor. Bu sorunların her biri ciddi bir mücadele konusudur.

Aleviler kimsenin arka bahçesi değildir. Hiçbir siyasetçinin de kişisel ikbal aracı değildir. Alevi toplumunun inancını, kavramlarını ve değerlerini siyasi hesaplara malzeme etmek kimseye yakışmaz. Bizim yolumuzda doğru, rızalık vardır ama önce Hak! vardır.

Önce adalet vardır. Önce kul hakkı vardır. Eline, beline, diline sahip olmak vardır. Rızalık bir kişinin çıkıp diğer insanlara kendi iradesini dayatması değildir. Hele hele cemevlerinin hizmetine ayrılacak kamu kaynağını engellemenin gerekçesi hiç değildir.

Alevilik adına konuşan her kim olursa olsun önce Aleviliğin erkânına ve ahlakına uygun davranmalıdır. Çünkü bu yolun ölçüsü siyasi makamlar değil, Hakk’ın terazisidir. Aşk ile..