Baba-der Hakkında

Her düşünceye saygım var mı yok mu bilmiyorum ama! Yanlış düşünceyi düşüncesizliğe tercih edeceğim kesin.

Müslümce düşünce derneğinin yani BABA-DER’in kuruluşuna destek veren her aydının kendince nedenleri var.

Derneğimizin en güzel taraflarından biri de, hayata ve insanlara Müslümce bakmaya çalışmak dışında, dünyevi pek çok konu ve yöntemde aynı fikirde değiliz.

Zorunda da değiliz.

Düşünce derneklerini, mesleki-siyasi-dini ve hemşeri dernekleri gibi yardımlaşma temelli kurulmuş diğer derneklerden ayıran da bu.

Düşünmek!

Bakınız; Kuran-ı kerimde pek çok ilgili ayet.

En sarsıcısı yunus 100

Benim BABA-DER ‘den beklentim düşünen sorgulayan akıl eden insanlarla daha fazla vakit geçirmek, düşünmeyi akıl edemediğim konuların farkına varmak, bu dünyaya geliş nedenimi sorgulamak, ölmek için doğduğumu unutmamak, aydınlanma arayışı ve Müslüm baba gibi biraz da Melamilik olursa Ihm ıhm ıhm

Yer yer desinler için sosyal medyalarda paylaştığım ama davranışlarımda izleri olmayan öğretileri yaşantıma yansıtmak.

Kula minnet eylemekten vaz geçmek!

Allah’ın nasip etmeyeceği hiçbir şeyi başkasının veremeyeceği, Allah’ın nasip edeceğini de hiç kimsenin engelleyemeyeceği gerçeğini kabullenmek.!!!!

Derneğin ismi ile ayyaş ve jiletçi imajı da yalnızlaşmak için büyük bir avantaj.

Allah’a yaklaşmak için dünyalık bazı şeylerden uzaklaşmak, kalpte ki kalabalıkları azaltmak gerek diyen öğretiler peşinde gidebildiğimiz kadar.

Elbette her yaş grubuna göre ayrı ayrı çalışılacak asalet, saygınlık, onur, şeref, haysiyet gurur ve utanma duygusu içerikli değerler eğitimi şuraları ve çalıştaylara dahil olmak.

Elbette üniversiteli kardeşlerimize kulüpler vesilesi ile ulaşmak ayetler ile uyarıldıkları halde çok kazanma, yığma, alma ve biriktirme hastalıklarına yenik düşenlerden uzak tutmaya çalışmak.

Kültür sanat edebiyat ve maneviyat konulu sohbetler arayışlar!

İlkeli, ülkülü ve gayretli insanlarla birliktelik…

Niyetimiz böyle, nasip eder etmez Allah bilir.

Bu vesile ile yazımı sonuna kadar okuyanlara aşağıda ki şiiri armağan ediyorum.

Mümkünse, yavaş yavaş okuyun

Sürç-ü lisan ettiysem hamd ola.

Yer göyü, dağ dağı, daş daşı sevdi,

Tanrı naxış vurdu, nəqqaşı sevdi.

Göz gözə boylandı, qaş qaşı sevdi,

Biz niyə sevməyək bir-birimizi?

Çəmənlər torpağa, xalı çəkirsə,

Xalıda yaşılı, alı çəkirsə,

Arı çiçəklərdən balı çəkirsə,

Biz niyə sevməyək bir-birimizi?

Ulduzlar sayrışıb, göz vurur Aya,

Çeşmələr çağlayıb, tökülür çaya.

Sevənlər gəlirsə, hər gün dünyaya,

Biz niyə sevməyək bir-birimizi?

Gül şehdən güc alır, mamır qayadan,

Köz oddan qızarır, çiçək həyadan,

Süzülüb gəlirsə kökdən, mayadan,

Biz niyə sevməyək bir-birimizi?

Ömür göz qırpımı, fürsət azdısa,

Könül son nəfəsdə, sınan sazdısa,

Uçub əlimizdən, gedən yazdısa,

Biz niyə sevməyək bir-birimizi?

Ömrün həm sevinci, həm ahı varsa,

Pərvanə yanğısı, şam ahı varsa,

Adəmin cənnətdə tamahı varsa,

Biz niyə sevməyək bir-birimizi?

Yağış gözəllərin öpür yüzünü,

Damla pıçıltıyla deyir sözünü,

Şəlalə qayadan, atır özünü,

Tufan dağı sevir, dalğa dənizi,

Biz niyə sevməyək bir-birimizi?