“Hasar tespiti”ni kim yapacak?

“Bu işin fıtratında var” dendi, hasar unutuldu, herkes gerçek derdine, “gerçek hasar” peşine düştü.

Ülkemizi yönetenleri dinleyin, hepsinin ağzından bal damlıyor.

Oysa “ekonomi-yargı-ahlak” değerlerimiz yerlerde sürünüyor.

Sürekli “az üreten”, sürekli “çok tüketen”, bu gerçeklikten koparak sürekli “zenginleşme” hayali gören bir ülkenin ekonomisi başka nasıl olacak ki!

Cumhuriyet’in kurulduğu yıl olan 1923 yılından 1950 yılına kadar geçen 27 yılda, devlet bütçemiz sadece 6 yıl “açık”, 21 yıl ise “fazla” vermiş.

Zorlu yıllara rağmen, devleti yönetenler bunu başarmış.

Atatürk’ün “denk bütçe” talimatı harfiyen yerine getirilmiş:

“Bugünkü savaşmalarımızın gayesi tam bağımsızlıktır. Bağımsızlığın bütünü ise ancak mali bağımsızlıkla mümkündür. Mali bağımsızlığın korunması için ilk şart bütçenin ekonomik bünye ile orantılı ve DENK olmasıdır.”

Türkiye’nin ABD emperyalimi ile iyice “halvet” olduğu yıllarda Türkiye “denk bütçe” yapabilmiş mi?

1950-2026 yılları arasında, yani 76 yılda, Türkiye sadece 4 yıl “denk bütçe” yapabilmiş.

Geri kalan 72 yılda bütçemiz hep “açık” vermiş.

Böyle bir ülkenin ekonomisi “düzgün” olabilir mi?

“Ben az çalışacağım, az üreteceğim, ama çok tüketeceğim…”

Böyle bir kafayla, böyle bir yapıyla “olumlu sonuç” alınabilir mi?

Dünyada bu kafayla zenginleşen bir ülke var mı?

Konkordato ilan eden veya iflasını açıklayan şirket sayısı her geçen gün artıyor.

Yılların emeğiyle var edilen işletmelerin hazin sonu.

Merkez Bankası verilerine göre, geçen yıl, ülkemizde faaliyet gösteren 1 milyon 150 bin firmanın 484 bin 561’i zarar etmiş.

Bu da firmalarımızın yüzde 42’sinin zararına çalıştığını ortaya koyuyor.

Hemen hemen her iki firmadan biri, zararda.

Ekonominin çarkının “zararına” dönmesi mümkün mü?

Gaziantepli Konukoğlu firması bile ekonomideki yangından etkilenmeye başlamış.

Eğer ekonomideki kötü gidişat Konukoğlu ailesini de etkilemeye başladıysa, eyvah ki ne eyvah!

Bilmem yargının durumunu anlatmama gerek var mı?

Hani “Al birini, vur öbürüne” denir ya, “yargı”nın da “ekonomi”den farkı yok.

“Bu kadar da olmaz, bu kadar da olmaz” diyerek geçiyor günlerimiz.

Olup bitenin ne hukukla ne de adaletle ilişkisi var!

Şu son “fon vurgunu”, ülkemizin ahlak notunu bir kez daha gözler önüne serdi.

Özellikle “dinsel ahlaklı” olmakla övünenlerin notunu…

Bu kadar cami yapıyoruz, bu kadar Kur’an kursu açıyoruz, bu kadar imam hatip okulumuz var, ilahiyat fakültelerinin sayısını sürekli artırıyoruz, ama gel gelelim ülkemizdeki “ahlak çıtasını” bir türlü yükseltemiyoruz, tam tersine her geçen yıl aşağı iniyor.

Sadece “fon” konusu değil, genel ahlak durumumuzu inceleyin çok derin sorunlar bulunduğunu göreceksiniz.

Evet, “ekonomi-yargı ve ahlak” yapımızda çok büyük hasar var.

İktidar diyor ki, “Ben ülkeyi iyi yönetiyorum. Her şey tıkırında.”

İlgili bakanların ağızlarından her gün bal damlıyor.

Ahlak konusunda da üzerlerine toz kondurmuyorlar.

Ekonomi konusunda Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği bünyesindeki Sanayi Odaları, Ticaret Odaları, Deniz Ticaret Odaları ve borsalar “hasar tespiti raporu” hazırlayabilirler mi?

Memleket elden gidiyor, ancak onlar makamlarını korumak için dokuz takla atmakta devam ediyorlar.

Normal şartlarda Türkiye Barolar Birliği’nin rapor hazırlaması gerekir.

Ama öyle kıytırık, laf olsun diye hazırlanmış bir rapor değil.