Habermetrik
← Ana Sayfa
18 Kasım 2026 11:14
✍ Editör: Habermetrik · Editör Politikası

Eğitimci Yazar Alparslan Kılınç’ın Yeni Kitabı ‘Ihlamur Ağacının Sonu’ Yayımlandı

Eğitimci Yazar Alparslan Kılınç’ın Yeni Kitabı ‘Ihlamur Ağacının Sonu’ Yayımlandı
Görsel kaynağı: gunisigigazetesi.net
⏱️ 5 dk okuma 🛡️ %85 Doğruluk · 1 Kaynak
WhatsApp Paylaş
⚡ 30 Saniyede Özet Habermetrik Yapay Zeka Özeti
  • Elazığ’da 2020 yılında Sâmâniler Döneminde Buhârâ Şehri ve 2021 yılında ise ve Mâverâünnehir’de İktisadi ve Sosyal Hayat adlı kitaplarını okuyucularla buluşturan yazar Alparslan Kılınç, yeni eseri ‘Ihlamur Ağacının Sonu’ hikaye kitabıyla Elazığ’ın kültür ve eğitimine önemli bir değer daha

Elazığlı eğitimci, şair ve yazar Alparslan Kılınç’ın yeni kitabı Ihlamur Ağacının Sonu adlı hikaye kitabı yayımlandı.

Elazığ’da 2020 yılında Sâmâniler Döneminde Buhârâ Şehri ve 2021 yılında ise ve Mâverâünnehir’de İktisadi ve Sosyal Hayat adlı kitaplarını okuyucularla buluşturan yazar Alparslan Kılınç, yeni eseri ‘Ihlamur Ağacının Sonu’ hikaye kitabıyla Elazığ’ın kültür ve eğitimine önemli bir değer daha kazandırdı. Kitapta, Elazığ’ın toplumsal hafızasında önemli yer edinmiş önemli şahsiyetlere de yer veren Yazar Alparslan Kılınç, Elazığ’ın hafızasında iz bırakmış Ebe Seher ve Yol Yemez Nazmi Dayı gibi karakterlere de kitabında hayat veriyor.

Ön sözde kitabına ilişkin bilgiler paylaşan yazar Alparslan Kılınç, şu ifadeleri kaleme aldı:

“Artık buraya da çok katlı binalar, iş yerleri girmişti. Böylece belki de kurtarılmış tek bölge de gitti. Oysa buranın adı; “Bahçelievler” mahallesiydi. Bahçelievler Mahallesi tek katlı, rengarenk boyanmış, bahçeli evlerin ip gibi dizildiği, iki katlı evlerin tek tük olduğu bir yerdi.

Hele evlerin bahçelerinde, envai çeşit meyve ağaçları birer ikişer vardı. Elma, kiraz, vişne, kaysı, armut, erik, şeftali… Mahallenin camisini döndükten sonraki köşede ise bir ıhlamur ağacı vardı ki sormayın gitsin. Nedendir bilinmez bahçelerde envai çeşit meyve ağacı varken ıhlamur ağacı ise sadece bir taneydi.

Ama sanki çok ıhlamur ağacı varmış gibi ıhlamur ağacının o güzelim kokusu tüm mahalleyi sarıyordu. Belki de ıhlamuru sevdiğim için bana öyle geliyordu. Her gün mahalleye yeni bir müteahhit geliyordu. Kimi bu bahçeli, tek katlı güzelim evler yerine yapılacak yeni binalardan büyük güzel bir ev vereceğini, bir başkası ise mahalle sakinlerine; evlerini vermeleri karşılığında iki yeni daire vereceğini söylüyordu.

Herkesin aklı karışmıştı. Herkes bu gökdelenlerde yaşamak için hayaller kuruyordu. Artık mahallenin şurasında, burasında çok katlı binalar yükselmeye başlamıştı. İnşa edilen bu yeni lüks siteler kimseye garip gelmiyordu.

Anlaşılan bu durumdan rahatsız olan tek kişi bendim. Çünkü neredeyse mahalledeki herkes bu yeni lüks sitelerin dairelerini gezip görmüştü. Oysa ben önünden bile geçmeye korkuyordum. Bu bina kaç katlı diye başımı kaldırıp bakamıyordum.

Yollardaki çukurlar kapatıldı. Yayaların rahat yürümesi için araçların giremediği bir yol bile yapıldı. Mahallenin tozlu taş yolları artık yeni dünyanın düzenli taşları ile döşenmeye başlandı. Artık bu yollarda öyle özensiz giyip evden çıktığınız kıyafetlerle dolaşamazsınız.

Yeni dünyaya ayak uydurmak öyle kolay mı sandınız? Her yere “pek yakında açılıyoruz, sizleri de aramızda görmek isteriz” gibi süslü kelimelerin yazılı olduğu afişler çoktan asılmıştı bile. Evet birçok dükkân, mağaza ve kafe pek yakında açılacaktı.

Peki mahallemizin fırıncısına, kasabına ne olacaktı? Yapılacak AVM denilen, son zamanlarda mantar gibi her yerde türeyen bu devasa alışveriş merkezlerinde bunlar da olacak mıydı? Hadi oldu diyelim. Peki sıcak ekmeğimizin çıkmasını beklerken fırının kapısının önünde dostlarla sohbet edip çay içebilecek miyiz?

Akşamüstü işten yorgun argın gelmiş Hakan amca ile iki lafın belini kırabilecek miyiz? Ya da mahallenin kasabı Sezgin abim aldığımız etlerin kemiğinden sıyırdığı ufak et parçalarını her zamanki gibi dükkânının önüne, mahallenin kedileri yesin diye koyabilecek mi?

Aman Allah’ım bunları düşünmek bile şimdiden beni korkutuyordu. Sanki göğsüme bir değil iki öküz oturmuştu. Belki de mahallemizle ilgili bu gördüklerim bir rüyaydı. Biraz sonra uyanacaktım ve kâbus sona erecekti. Ah keşke öyle olsaydı.

Mahallenin çocuklarını ise hiç düşünemiyordum. Sahi çocuklar nerede oynayacaktı? Mahallenin gençleri gazozuna nerede maç yapacaktı? Ya da lüks sitelerin duvarlarına slogan yazabilecekler miydi? Oysa mahallemizin duvarları yazılan sloganlarla doluydu.

Kimileri “Kahrolsun Emperyalizm”, kimileri ise “Kahrolsun Komünizm” yazıp duruyordu. Sanki gençler mahallenin duvarlarını aralarında paylaşmışlardı. Ama en güzel slogan “Ay değil ben tutulmuşum.” diye yazan sevdalılarınkiydi.

Esnaf olsun, evin sahibi Bekir abi olsun her sabah yazılan sloganları silmekten bıkmış usanmıştı. Ama onlar yazmaktan bıkmamıştı. Şimdi bu sloganlar nereye yazılacaktı? Daha mahallenin aşağı köşesindeyken burnumuzun aldığı Sevim teyzenin güzelim karnıyarıklarının kokusunu lüks sitelerdeki evlerimizde de alabilecek miyiz?

Yoksa kendini bilmez birisi çıkıp; “Bu ne kokudur kardeşim ama böyle olmuyor!” mu diyecekti. Kapısının önünden geçerken Sibel teyzenin herkese ikram ettiği, mahallede dillere destan içli köftesinden yiyebilecek miydik? Ya Ebru teyzenin o mis gibi kokan portakallı keklerinden yapan olur muydu, lüks sitedeki çocuklara bu keklerden ikram edilecek miydi?

Yoksa herkes işin kolayına kaçacak akşam AVM’de dondurulmuş yemek sonrasında da yine dondurulmuş künefe mi yiyecekti? Bayramlar... Peki bayramlar geldiğinde mahallenin çocukları hep birlikte kapı kapı dolaşıp şeker toplayabilecek miydi?

Ya da topladıkları bayram harçlıkları ile aldıkları kız kaçıranı, torpili lüks sitelerde patlatabilecekler miydi? Bakalım vitrinleri ışıl ışıl süslerle bezenmiş bu mağazaların içi de ışıl ışıl olacak mıydı? İhtiyacım olan her şeyi alıp, parasını elim bollaşınca ödeyebilecek miydim?

Ya da “Deftere yaz. Ay başında gelir öderim diyebilecek miydim? Oysa ki mağazaların açılışının olduğu ilk günlerde büyük indirimler yapılacak sonrasında etiketlerin fiyatları her gün değişecekti. Asıl bu yeni dünyada, yeni mahallemizde insanlar çok katlı lüks binaların soğuk duvarlarını nasıl ısıtacaktı?

Peki ıhlamur ağacına ne olacaktı? Mahalleli yıllardır alıştığı o güzelim ıhlamur kokusunu alamadan yaşayabilecek miydi? AVM’lerdeki parfüm, ıhlamur ağacının kokusunun yerini tutacak mıydı? Off off olan ıhlamur ağacına olacaktı. Artık yeni dünyanın, yeni hayatın pis kokuları gelecekti burnumuza.

💬 Habere Tepkinizi Belirtin:
Habermetrik WhatsApp Kanalına Katılın

Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.

Kanalı Takip Et →
Kaynaklar: gunisigigazetesi.net
Haber metni ve görseller gunisigigazetesi.net sitesine aittir; tam içerik kaynak sitede yayınlanır.
Haber Künyesi
Kategori: Spor
Yayın: 18 Kasım 2026 11:14 · Kaynak: gunisigigazetesi.net
Kaynağı Oku ↗