Renkli adam

Bir yıl boyunca adını andığımız, anılarını hep canlı tuttuğumuz Ertuğrul Bulut'a sevenleri "Beyaz adam", "Huysuz ihtiyar", diye seslenirdi. Bana göre "renkli adamdı. Giysileriyle, yaşamıyla, fotoğraflarıyla, parmağındaki yüzükleriyle, sesi ve mimikleriyle renkliydi Ertuğrul Bulut.

Birçok şeyi konuşmadan sadece mimiklerle anlatmayı becerirdi. Ulusal Kanal öncülü olan Yeditepe TV'de mevziye giren ilk öncülerdendir Ertuğrul. Diğer öncülerle birlikte yokluklarla mücadelenin ustası olmuşlardır. Şikayet yok, bıkkınlık yok, zorluklara teslimiyet yok.

Her koşulda mizah ve şakadan beslenerek ve ağır yükler taşıyarak Turna katarını menzile kadar getirmişlerdir. Ulusal Kanal'ın Türk Milletinin yüreğini ısıtan ışığıyla birlikte yıllarca çeşitli kademelerde görev yapmıştır.

Zaman zaman kendisini havalandırmış, dinlendirerek tazelemiş sonunda tekrar gelip mevziye girmiştir. Ulusal Kanal'da yayımlanan "Çiftçi Meclisi" programının çekimlerine kameraman olarak Veli Sivaslı ile beraber yollara düşmüş İl il, köy köy dolaşarak üreticilerin sorunlarını ekrana taşımışlardır.

Tiyatrolara konu olacak birçok anıyla İstanbul'a dönmüşlerdir. Bu anıları Ulusal Kanal'ın yemekhanesinde Veli ile birlikte adeta tiyatro yapar gibi anlatırlardı. Gittikleri yerden Ulusal Kanal'a nefes aldıracak bir gelirle dönmüşlerse değmeyin onların keyfine.

Ulusal Kanal'da olmadığı dönemlerde elinde fotoğraf makinesiyle toplum içinde çok renkli kareleri çekmiştir Ertuğrul. Çöp toplayan çocuklar, hamallar, müzisyenler, boyacılar, çiçekçiler, yaşlılar, kediler, martılar bir halının nakışları gibi, objektifinden fotoğrafa dönüşmüşlerdir.

Deva çıkmazının müdavimlerindendir. Ankara ya da Antalya'ya gittiği zaman boşluğu hemen hissedilen, hatırlanan ve özlenen, dört gözle beklenen bir gönül eridir Ertuğrul Bulut. Hastalığı tespit edildiğinde insanlık adına tüm biriktirdikleri onun yanında olmuştur.

Vatan Partili arkadaşları onun bu zor dönemlerinde yanında nöbete kalmak için sıraya girerlerdi. Ameliyattan sonra sesini kaybetmesi nedeniyle konuşamaması onu çok üzmüştü. Uzun yıllar uzak kaldığı kızı Ebru hastahaneneye koşup gelince bu üzüntüsünü bir nebze olsun unutmuştu.

Doktorları ve hemşireleri tarafından da sevilen bir hastaydı Ertuğrul. Hiç sevmediği hastaneye giderken ayaklarını sürüyerek ve istemeyerek gider, dönüp geldiğinde ise daha neşeli olurdu. Sesini kaybettiğinde morali bozuk olurdu.

İşte tam o sırada mimikler devreye girerdi. Sessiz dudak hareketiyle konuşurken karşısındaki bazen anlamazdı işe o zaman gerilir ve bir anda huysuz ihtiyar oluverirdi. Cebinden kağıda ne dediğini yazmak ona zulüm gelirdi.

Muhteşem fotoğraflarının sergisini yapmak kısmet olmadı. Mart 2022'de Erkan Yücel Kültür Merkezi'nde Zafer Bilgin tarafından düzenlenen "Umutlar Çiçek Açtı, Hoş Geldin Bahar" temalı resim sergisinde dört adet fotoğrafı sergilendiğinde çok mutlu olmuştu.

Fotoğraflarının yanına bir de özlü söz konulmuştu;"Söyleyecek ne kadar sözlerim vardı insanlara, bana hiçbirini söyletmediler."Son bir yılı çok sıkıntılı oldu. Yürüme zorlukları başladı, el ve kol faaliyeti azaldı. Bu zor günlerini yine Deva Çıkmazı'nda geçirdi.

Sırtını Vatan Partisine yasladı. Birlikte çok güzel günlerini geçirdiği arkadaşlarıyla zorlukları da birlikte paylaşarak sonsuzluğa doğru yürüdü. İstanbul'da bir bakım merkezine yatırma uğraşımız son aşamaya gelmişti ki, beyaz adam kendini bıraktı ve Antalya'ya kardeşinin yanına gitmeye karar verdi.

Artık dönüşü olmayan bir yolculuğa çıktığının farkındaydı. Antalya'ya yolcu etmek için Deva Çıkmazı'ndan bir taksiyle Anadolu yakasına hareket ettik. Ne yaptıysak yol boyunca kendisini güldüremedik. Çok düşünceliydi. Servis aracında birbirimize son kez el salladık. Güle güle huysuz ihtiyar, güle güle renkli ve beyaz adam. Sevgi ve özlemle...