Terapiye İhtiyacı Var Ama Kabul Etmiyor: Yakınlarımızı Terapiye Nasıl Yaklaştırabiliriz?

Bazen hayatımızda desteğe ihtiyaç duyduğunu, günlük yaşamında ciddi anlamda zorlandığını gözlemlediğimiz yakınlarımız olabilir. Yaşadıkları sorunların yaşamlarının farklı alanlarına yansıdığını açıkça görebiliriz. Bazen ilişkilerinde, bazen iş hayatında, bazen de aile içinde… Duygudurum süreçlerini yönetmekte zorlanan, içsel bir mücadele verdiği gözle görülür hâle gelen kişilerden söz ediyorum.

Birinci derece yakınlarımızın bu zorluklarına tanıklık etmek, ister istemez onlara destek olma ve terapiye yönlendirme isteği doğurur. Ancak çoğu zaman bu isteğimiz karşılık bulmayabilir. Çünkü kişi, yaşadığı güçlükleri kabul etmekte zorlanabilir ya da profesyonel destek alma fikrine mesafeli yaklaşabilir.

Hatta “Ben kendi problemlerimi kendim çözerim.”, “Kimseye ihtiyacım yok.” gibi düşüncelerle terapiye karşı direnç gösterebilir.

Peki, böyle durumlarda neler yapabiliriz?

Öncelikle, terapi gönüllülük esasına dayanan bir süreçtir.

Kişi terapiye gelmek istemiyorsa ısrar etmek yerine, bu isteksizliğin altında ne olduğunu anlamaya çalışmalıyız. Terapiye karşı direnç gösteren birinin öncelikle neden böyle düşündüğünü, hangi kaygıları taşıdığını ve profesyonel destek almaya ilişkin nasıl bir algısı olduğunu anlamak önemlidir.

Terapiyi bir zorunluluk olarak sunmamalıyız.

“Senin psikoloğa gitmen gerekiyor.” ya da “Artık terapi almalısın.” gibi ifadeler kişide baskı ve güvensizlik yaratabilir. Terapi bir ceza, eksiklik ya da kişinin baş edemediği sorunların kanıtı gibi sunulmamalıdır. Aksine, kişinin kendisini daha iyi tanıyabileceği ve yaşadığı güçlükleri anlamlandırabileceği bir destek alanı olarak anlatılmalıdır.

Kişinin yaşadığı zorlukları küçümsememeliyiz.

“Herkesin sorunu var.”, “Bunları kafana takma.” ya da “Sen de çok büyütüyorsun.” gibi cümleler, kişinin anlaşılmadığını hissetmesine neden olabilir. Unutmayalım ki herkesin yaşam olaylarıyla baş etme biçimi farklıdır. Bir başkasına küçük görünen bir sorun, başka biri için oldukça zorlayıcı olabilir.

Alternatifleri ve süreci açık bir şekilde anlatmalıyız.

Kişinin nereye başvuracağını, bir terapi sürecinin nasıl ilerlediğini, ilk görüşmede neler konuşulabileceğini bilmesi önemlidir. Bilinmezlik bazen kaygıyı artırabilir. Bu nedenle gerçekçi ve şeffaf bir bilgilendirme yapmak, kişinin kendisini daha güvende hissetmesine yardımcı olabilir.

Bir yakınımızın terapiye başlamasını istemek, onun iyiliğini düşündüğümüz için oldukça anlaşılır ve insani bir tutumdur. Ancak destek olmakla karar vermek arasındaki sınırı korumamız gereklidir.

Fatih Mahallesi – Giresun Caddesi Şebinkarahisar’ın tercih edilen konumlarından Fatih Mahallesi’nde, Giresun Caddesi üzerinde, ana yola cepheli, fera...