Ahıska Türklerinin Ahlat'taki Yeni Yuvası: Sürgünden Huzura

Gürcistan'ın Ahıska bölgesinden 14 Kasım 1944 tarihinde Sovyetler Birliği tarafından zorla sürgün edilen Ahıska Türkleri, 82 yıllık hasretin ardından Türkiye'de yeni bir başlangıç yaptı. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın özel talimatıyla 10 yıl önce başlatılan süreçle, çatışma bölgelerinden kurtarılan aileler Bitlis'in tarihi ilçesi Ahlat'a yerleştirildi.

Geçmişin acı hatıralarını taşıyan bu insanlar, bugün Türkiye'nin şefkatiyle güvenli bir yuvaya kavuşmanın mutluluğunu yaşıyor. Yerleşim süreci, 2016 yılında 72 ailenin bölgeye getirilmesiyle küçük bir adım olarak başladı.

Takip eden yıllarda bu sayı hızla artış gösterdi; 2024 yılında 218, 2026 yılında ise 371 aile Ahlat'taki modern konutlara yerleşti. Yetkililer, planlanan projeksiyon doğrultusunda gelecek yıl itibarıyla ilçede yaşayan Ahıska Türkü aile sayısının 1071'e ulaşmasını hedefliyor.

Dünya Ahıska Türkleri Birliği Ahlat Temsilcisi Murat Resuloğlu, bölge halkıyla kurdukları bağı 'ensar-muhacir' ilişkisine benzeterek, Ahlatlıların kendilerine kucak açtığını vurguladı. Kendi yaşamında hem Fergana faciasını hem de Ukrayna-Rusya Savaşı'nın yıkıcı etkilerini gören Resuloğlu, Ahlat'ın artık kendileri için nihai bir durak olduğunu belirtti.

Ahıska Türkleri, bu topraklara uyum sağlayarak ilçenin kalkınması için aktif bir şekilde çalışacaklarını ifade ediyor. Sürgünün acılarını bizzat yaşayan Dağgül Ziya, çocuk yaşta vagonlarda geçirdikleri o karanlık günleri anlatırken, yolculuk sırasında yaşanan kayıpların ve hastalıkların derin izlerini hala taşıdığını dile getiriyor.

Bugün sahip oldukları konforlu evler için minnettar olan Ziya, geçmişin zorluklarından sonra Türkiye'nin sağladığı imkanların kendileri için büyük bir teselli olduğunu vurguluyor. Elazığ'daki geçici barınma merkezlerinde bir süre misafir edildikten sonra Ahlat'a yerleştirilen Rüstem Ramiz ve İsmail Şakalov gibi isimler de, hem Elazığ halkının hem de Ahlatlıların kendilerine gösterdiği misafirperverlikten duydukları memnuniyeti paylaşıyor.

Türkiye'nin kendilerine sunduğu bu yeni yaşam alanı, sadece fiziksel bir barınma değil, aynı zamanda yıllardır süren göç ve savaşın ardından gelen toplumsal bir kucaklaşma olarak nitelendiriliyor.