Hayatın meyve bahçesinde hangi ağaç tipisiniz?

Şöyle arkaya yaslanıp çevrenizdeki insanları bir gözünüzün önüne getirin. Kimi o kadar cömert ve açık kalplidir ki, daha siz istemeden elindekini avucundakini önünüze serer. Kimiyle aranızda tatlı bir saygı mesafesi vardır; doğru adımı atarsanız size kalbini açar.

Kimine ulaşmak ise adeta bir kaleyi fethetmek gibidir; aylarca uğraşır, güven duvarını aşmaya çalışırsınız.

İşte insan ilişkilerinin bu karmaşık yapısını anlatırken toprağın bin yıllık hafızası dile geliyor ve bizi doğanın tam kalbine, bir meyve bahçesine götürüyor. Aslında hepimiz karakterimize göre birer meyve ağacıyız: Kimimiz Dut, kimimiz Elma, kimimiz ise Ceviz...

Dut tipi insanlar: Dünyanın karşılıksız şefkati!

Toplumda Dut tipi insanlar da böyledir. Onlar, dünyayı güzelleştiren karşılıksız sevgililerin, empatinin ve saf cömertliğin temsilcileridir. Birinin yardıma ihtiyacı olduğunu hissettikleri an, yalvarılmasını beklemeden yardıma koşarlar. İletişimleri zahmetsiz, kalpleri açıktır.

Ancak bu tatlılığın bir de gölge yönü var. Dut çabuk ezilen bir meyvedir. Bu tip insanların iyilikleri modern dünyada maalesef "çantada keklik" ilan edilir, suistimale uğrarlar. Onlar dünyaya şefkati hatırlatmak için vardır ama en çok yıprananlar da yine onlardır.

Elma tipi insanlar: Dengenin ve adaletin sınırı!

Bir elma ağacından meyve almak istiyorsanız, ağacın yanına gitmeli, gözünüze kestirdiğiniz doğru dalı seçmeli ve elmayı incitmeden, hafifçe bükerek koparmalısınız. Elma ne kendiliğinden ayağınıza düşer ne de sizi canınızdan bezdirecek kadar yorar.

Elma tipi insanlar, hayatımızdaki dengenin ve sağlıklı sınırların koruyucusudur. Onlar adildir. Kimseye kapılarını sonuna kadar kapatmazlar ama kendilerini de hemen teslim etmezler. İçlerini açmak ya da size destek olmak için karşı taraftan makul bir adım, içten bir sevgi ve saygılı bir iletişim beklerler.

İlişkilerde "hak etme dengesine" inanırlar. Ne çok verip kendilerini tüketirler ne de cimrilik yapıp insanları uzaklaştırırlar. Sağlıklı bir toplumun omurgasını işte bu dengeli "Elma"lar oluşturur.

Ceviz tipi insanlar: Zor kabuklar, büyük cevherler!

Gelelim bahçenin en zorlu, en mağrur ağacına: Ceviz. Cevizin meyvesi çok yükseklerdedir. Öyle elinizi uzatarak alamazsınız; tırmanmak ya da uzun sopalarla dallarına vurmak gerekir. Üstelik o yeşil dış kabuğu ellerinizi günlerce çıkmayan bir siyaha boyar.

Onu da geçtiniz, içindeki cevhere ulaşmak için o sert kabuğunu kırmak zorundasınızdır. Ama bir kez kırdınız mı, içinden çıkan o besleyici öz, uzun süre bozulmadan kalacak bir hazinedir.

Çevrenizdeki o mesafeli, soğuk, şüpheci ve ilk bakışta "asla yaklaşılmaz" dediğiniz insanlar işte bu Ceviz tipi insanlardır. Kolay kolay güvenmezler, sır vermezler, dünyalarını hemen açmazlar. Genellikle geçmişte büyük hayal kırıklıkları yaşamış, kendilerini korumak için etraflarını o sert ceviz kabuğu gibi güven duvarı örmüşlerdir.

Bir Ceviz tipi insanıyla dost olmak sabır ister, emek ister, zaman ister. O yeşil kabuğun bıraktığı lekeye yani ilk önyargılara katlanmanız gerekir. Ancak güven duvarını bir kez aşabilirseniz, hayatınız boyunca görebileceğiniz en sadık, en köklü ve en değerli dostluğu size sunarlar.

Kimin hangi ağaç olduğunu bilmek!

İş hayatından aile ilişkilerine kadar başarının ve huzurun sırrı, karşımızdakinin hangi ağaç olduğunu bilmekten geçiyor.

Bir yöneticinin, "Dut çalışanının" sessizce üretirken tükenmemesi için onu koruması; "Elma çalışanını" doğru bir takdirle motive etmesi; yönetilmesi en zor olan ama şirkete kalıcı başarılar getiren o stratejik "Ceviz beyinleri" kazanmak için ise sabır göstermesi gerekir.

Sonuç olarak; hepimiz aynı değiliz ve iyi ki de değiliz. Bir toplumun sağlıklı işleyebilmesi için her üç ağaca da ihtiyacımız vardır. Dutlar bize merhameti, Elmalar adaleti, Cevizler ise emeğin ve sadakatin derinliğini öğretir.

Şimdi kendinize ve sevdiklerinize tekrar bakın: Siz bu bahçenin hangi ağacısınız? Hoşça kalın!