Merkezefendi'de koltuk değişti. Soru bir öncekiyle aynı

Şeniz Doğan'ın tutuklanmasının ardından Merkezefendi Belediyesi'nde beklenen başkanvekilliği seçimi yapıldı. Osman Bartal, üçüncü turda aldığı 22 oyla belediye başkanvekili seçildi.

Hayırlı olsun.

Geçtiğimiz günlerde Şeniz Doğan'ın cezaevinden gönderdiği “Bu kara günler aydınlığa kavuşacak” sözünü değerlendirmiş, ardından da “Kara Günlerin Ardından Kimin Aydınlığı?” diye sormuştum.

Aradan geçen sürede bazı sorularımız cevap buldu.

En azından Merkezefendi Belediyesi'nin yönetiminin kime geçeceği belli oldu.

Belediye, Yeni Parti'de kaldı.

Önceki yazımda belediye yönetiminin iktidarın kontrolüne geçirilmek istendiğinden şüphelendiğimi söylemiştim. Hâlâ böyle bir siyasi hesabın bulunmuş olabileceğini düşünüyorum. Ancak şüpheyle gerçekleşmiş bir olayı birbirine karıştıracak değilim.

Sandıktan çıkan sonuç ortada. AK Parti'nin adayı Yavuz Aki seçilemedi, Yeni Parti'nin adayı Osman Bartal kazandı.

Şimdilik belediye yönetimi açısından değişen bir siyasi denge yok.

Peki, her şey yoluna girdi mi?

Elbette hayır.

Osman Bartal kimdir? Yeni başkanvekilimiz öyle siyasete dün başlamış, belediyenin kapısından ilk kez seçim günü girmiş bir isim değil.

Osman Bartal'ın geçmişine baktığımızda karşımıza yıllardır Denizli siyasetinin içinde bulunan, parti teşkilatlarında ve belediye meclislerinde görev yapmış bir siyasetçi çıkıyor.

Bir dönem CHP Denizli Merkez İlçe Başkanlığı yapmış. Parti içi çekişmeler yaşamış, görevden alınmış, ardından delegelerin oylarıyla yeniden ilçe başkanlığına seçilmiş.

Pamukkale Belediye Meclisi'nde, Denizli Büyükşehir Belediye Meclisi'nde görev almış. Son olarak Merkezefendi Belediyesi'nde başkan yardımcılığı yapmış.

Yani belediyenin işleyişini de siyasetin işleyişini de bilen bir isimden söz ediyoruz.

Bu geçmiş elbette önemlidir. Ancak siyasi tecrübenin insanı otomatik olarak güvenilir kıldığına inanacak kadar iyimser değilim.

Hatta memleket siyasetinde bazen insanın tecrübesi arttıkça hangi kapının ne zaman açılacağını daha iyi öğrendiğini düşünüyorum.

Bartal'ın geçmişte parti içi mücadelelerden geçmiş olması, bugünkü görevinin siyasi ağırlığını kavrayabilecek deneyime sahip olduğunu düşündürüyor.

Fakat deneyimle ilke arasında doğrudan bir ilişki kuramıyorum.

Bunu da özellikle belirteyim.

“Ben sadece bir vekilim”Osman Bartal'ın seçimin ardından yaptığı açıklama dikkatimi çekti.

“Bu bir başkanlık seçimi değildi. Ben sadece bir vekil olarak seçildim, asilin çıkmasını dört gözle bekliyoruz.”

Güzel söz.

Hatta mevcut şartlar altında söylenmesi gereken sözlerden biri.

Şeniz Doğan tutuklu. Hakkındaki soruşturma devam ediyor. Suçluluğu kesinleşmiş değil. Böyle bir ortamda onun yerine göreve gelen kişinin kendisini kalıcı bir başkan gibi sunmaması, siyasi açıdan yerinde bir tutum.

Bartal, görevi Şeniz Doğan'a geri teslim etmeyi beklediğini de ifade etmiş.

Umarım öyle olur.

Ancak bu ülkede siyasetçilerin söyledikleriyle yaptıklarının her zaman birbirini tutmadığını görmek için çok uzun yaşamaya gerek yok.

Bugün “Ben sadece vekilim” diyen bir siyasetçinin yarın da aynı anlayışı sürdürüp sürdürmeyeceğini zaman gösterecek.

Osman Bartal'ın sözünü şimdiden değersizleştirmek istemiyorum. Fakat henüz sınanmamış bir sözü de büyük bir siyasi erdemin kanıtı olarak sunamam.

Şimdilik elimizde bir açıklama var.

Bundan sonrasını davranışları belirleyecek.

Belediye yönetimi korundu, peki ya adalet? Önceki yazımda Şeniz Doğan'ın suçsuz olduğuna kefil olamayacağımı söylemiştim.

Bugün de aynı yerdeyim.

Hakkındaki iddialar doğru olabilir. Gerçekten suç işlenmişse sorumluların hesap vermesi gerekir. Belediye kaynakları hiç kimsenin şahsi malı değildir.

Ancak soruşturmanın haklılığı konusunda ciddi şüphelerim olduğunu da gizlemiyorum.

Türkiye'de yargıya duyduğum güven, yaşanan her adli gelişmeyi sorgulamadan kabul etmeme imkân vermiyor.

Düşünün, bir belediye başkanı tutuklanıyor. Normal şartlarda vatandaşın delillere, soruşturmanın işleyişine ve mahkemelerin vereceği karara odaklanması gerekirken biz belediyenin hangi siyasi partinin eline geçeceğini tartışıyoruz.

Çünkü adli bir gelişmenin siyasi sonuçları, hukuki gerekçeleri kadar dikkat çekiyor.

Merkezefendi'de başkanvekilliği seçimi yapıldı. Yeni Parti'nin adayı kazandı. İktidarın adayı kaybetti.

Güzel.

Soruşturmanın dayandığı iddialar ne ölçüde ispatlanabilecek? Tutukluluğun devamını gerektiren koşullar neler? Yargılama sonunda nasıl bir tablo ortaya çıkacak?

Bunları öğrenmeden rahatlamak mümkün değil.

Şimdi güvenmemiz mi gerekiyor? Osman Bartal'ın seçilmesiyle birlikte Yeni Parti açısından önemli bir siyasi sınavın ilk aşaması geride kaldı.

Belediye yönetimi korunmuş oldu.

Fakat ben bu sonuca bakıp bir anda Yeni Parti yöneticilerine güvenmeye başlayacak değilim.

Önceki yazımda kimseye güvenmediğimi söylemiştim.

Fikrimi değiştirmemi gerektiren bir neden henüz görmedim.

Bu, Bartal'ın yanlış bir iş yaptığı anlamına gelmiyor. Aksine ilk açıklaması, Şeniz Doğan'ın makamına ilişkin hassasiyet gösterdiğini ortaya koyuyor.

Ancak siyasi güven bir seçim kazanmakla oluşmuyor.

Şimdi belediyenin önünde ciddi bir dönem var. Bir tarafta devam eden adli süreç, diğer tarafta belediyenin günlük hizmetleri ve yönetim sorumluluğu bulunuyor.

Bartal'ın görevi yalnızca Şeniz Doğan'ın koltuğunu boş bırakmamak değil. Merkezefendi halkına karşı üstlendiği sorumluluğu da yerine getirmek.

Belediye hizmetleri aksayacak mı? Yönetimde önemli değişiklikler yapılacak mı? Meclisteki siyasi dengeler korunacak mı? Alınan kararlar kamuoyuna açık biçimde anlatılacak mı?

Bütün bunları takip etmek gerekiyor.

Bir de şu var: Belediye başkanvekilliği, kişisel siyasi kariyer inşa etmek için kullanılabilecek bir fırsata dönüşmemeli.

Bartal'ın böyle bir niyeti olduğunu söylemiyorum. Ancak böylesine olağanüstü koşullarda üstlenilen bir görevin kişisel siyasi hesaplardan uzak tutulması gerektiğini düşünüyorum.

Hele ki kendisi “Ben sadece bir vekilim” demişken.

O hâlde bu sözün gereğini görmek isterim.

Aydınlık henüz görünmüyorŞeniz Doğan'ın “Bu kara günler aydınlığa kavuşacak” sözünü yeniden hatırlıyorum.

Merkezefendi'de belediye yönetiminin Yeni Parti'de kalması, onun açısından moral verici bir gelişme olabilir.

Ama ben henüz ortada bir aydınlık göremiyorum.

Bir belediye başkanı tutuklu. Hakkındaki iddialar yargı önünde kesin bir sonuca ulaşmış değil. Seçilmiş bir yöneticinin yerine başka bir isim görev yapıyor. Vatandaş ise olup bitenlerin hukuki ve siyasi boyutlarını anlamaya çalışıyor.

Üstelik güven sorunu hâlâ ortada.

İktidarın niyetine güvenmiyorum. Muhalefetin ilkelerine güvenmiyorum. Yargının her durumda siyasi etkilerden bağımsız hareket ettiğine inanmakta güçlük çekiyorum.

Osman Bartal'a gelince...

Kendisini bugünden mahkûm edecek değilim. Ancak birkaç güzel cümle kurdu diye peşinen güven de duyamam.

Şimdi kendisini gösterebileceği bir görev üstlendi.

Belediyeyi nasıl yöneteceğini, verdiği sözlere ne kadar bağlı kalacağını ve şartlar değiştiğinde nasıl davranacağını göreceğiz.

Geçen yazıda “Hadi hayırlısı” demiştim.

Bugün de aynı şeyi söyleyebilirim.

Fakat bu kez küçük bir eklemeyle:

Merkezefendi'de koltuk değişti, siyasi yönetim değişmedi. Şeniz Doğan'ın durumu ise hâlâ belirsiz.

Osman Bartal'ın sözünü ettiği gibi, asıl başkanın görevine döneceği gün gelir mi, bilmiyorum.

Bildiğim tek şey, bir başkanvekilliği seçiminin bütün bu karanlığı dağıtmaya yetmediği.

Kara günlerin ardından aydınlık beklemeye devam ediyoruz. Bakalım o aydınlık kimin üzerine doğacak?