İşte TARİKAT Gerçeği (3) Osmanlı döneminde, tarikat şeyhleri ve dervişler “vergiden - askerlikten” muaftı

Bugün Osmanlı İmparatorluğu döneminde tarikatlara sağlanan avantajlara bir göz atacağız. Devlet, tarikatlara “vergi muafiyeti” uyguluyordu. Bu muafiyetin oranı, tarikatların sultanlara yakınlığına göre değişiyordu. Sultanla arası iyi olan tarikatlar, daha yüksek oranda “vergi muafiyeti” alıyordu.

Tabii bunun ötesinde devlet; tarikatlara kurbanlık tahsis ediyor, tuz ve pirince varıncaya kadar bütün ihtiyaçlarını temin ediyor, hatta şeyh ve dervişlerin “tıraş” gibi, “kandil yağı” gibi masraflarını dahi karşılıyordu. Devlet, dervişleri “fukara, garip gureba” arasında görüyor, konuya “Fazilet erbabını takdir, devletin şanındandır” mantığıyla yaklaşıyordu.

Tekkeler ve vakıfları, şeyhin ailesinin uhdesine, bir “berat” ile veriliyordu. Böylece şeyhin ölümünden sonra yerine şehzadelerden birisinin geçmesi, yasal güvence altına alınmış oluyordu.